Oezbekistan, een wereldkampioen voor een historisch debuut

Voor het eerst in de geschiedenis is Oezbekistan present op een WK, als eerste Centraal-Aziatisch land ooit. Onder leiding van wereldkampioen 2006 Fabio Cannavaro, met Abdukodir Khusanov van Manchester City als blikvanger, oefent de ploeg op 8 juni nog even tegen Oranje.

Groep K · FIFA-positie #50 · WK-debutant

Op maandag 25 mei 2026 maakte bondscoach Fabio Cannavaro zijn voorlopige selectie van 24 namen bekend voor het WK 2026. Oezbekistan mag voor het eerst in de geschiedenis aanschuiven aan de tafel van de wereldelite. De ploeg debuteert als allereerste Centraal-Aziatisch land ooit op een WK, en doet dat met een Italiaanse wereldkampioen op de bank en een verdediger van Manchester City als duurste speler.

Voor de Nederlandse liefhebber zit er bovendien een tussenstop op de Oezbeekse reisroute. Op maandag 8 juni speelt Cannavaro’s ploeg een vriendschappelijke wedstrijd tegen Oranje, de laatste oefenwedstrijd voor de Aziatische debutant en een van de laatste opwarmers voor de selectie van Ronald Koeman voor het toernooi. Een wedstrijd waar zelfs de meest fanatieke Oranje-aanhanger niet aan voorbij kan gaan.

De historische dag in Abu Dhabi

Het kwalificatieverhaal van Oezbekistan kreeg zijn climax op donderdag 5 juni 2025. In Abu Dhabi was een gelijkspel tegen de Verenigde Arabische Emiraten genoeg om een top twee-plek in de Aziatische kwalificatiegroep zeker te stellen, en de Witte Wolven, zoals ze in eigen land worden genoemd, hielden het hoofd koel. Het werd 0-0, het ticket werd verzilverd, en in Tashkent ontplofte het feest tot diep in de nacht.

Het was de bekroning van jaren werken aan een nationaal voetbalproject. Oezbekistan probeerde zich in 2014 al via een omweg te plaatsen voor het WK in Brazilië, en strandde daar pas in een uitgesponnen play-offreeks. In 2018 en 2022 kwam de droom evenmin uit. Pas in 2026, in een uitgebreid Aziatisch kwalificatieformat dat plaats biedt aan acht landen, kreeg de ploeg eindelijk zijn beloning.

De weg ernaartoe was bovendien overtuigender dan ooit. Oezbekistan kwam in de Aziatische derde ronde uit in een groep met onder meer Iran, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar, Kirgizië en Noord-Korea. Onder voormalig bondscoach Sreckomir Pesic werd de ene na de andere ongeslagen wedstrijd afgeleverd, met een gelijkspel tegen Iran als statement en een 1-0 zege op Noord-Korea als ankerpunt. Toen de beslissende avond in Abu Dhabi aanbrak, hoefde de ploeg dus enkel nog de eindstreep te halen. Dat lukte.

Fabio Cannavaro, een wereldkampioen voor een debutant

Een paar maanden na de plaatsing nam Cannavaro het stokje over. De Italiaan werd op 6 oktober 2025 aangesteld als bondscoach, met als opdracht om de Oezbeekse selectie in de korte tijd tot aan het WK te verfijnen. Een bijzondere keuze, want Cannavaro behoort tot de meest gedecoreerde voetballers ooit. Als aanvoerder van Italië won hij in 2006 in Berlijn het WK, en in datzelfde jaar pakte hij de Ballon d’Or als beste speler van de wereld.

Zijn coachloopbaan voert hem inmiddels langs verschillende werelddelen. Cannavaro werkte eerder als hoofdtrainer bij het Chinese Guangzhou Evergrande, het Saudische Al-Nassr en het Italiaanse Udinese en Benevento. Een CV met de gebruikelijke pieken en dalen, maar wel een dat zijn naam telkens als boegbeeld liet meereizen. Voor Oezbekistan, dat snakte naar internationale erkenning, was de aanstelling van een speler met zijn statuur een statement op zich.

Tactisch staat Cannavaro bekend om een verdedigend georganiseerde 4-4-2 of 5-3-2, met snelle uitvallen via de flanken en compacte linies. Zijn Italiaanse voetbal-DNA past mooi bij de Oezbeekse spelersgroep, die in de kwalificatie al opviel door defensieve degelijkheid. De aanvoeger van de wereldkampioenen van 2006 vraagt vooral om discipline, en juist daar valt voor zijn nieuwe ploeg veel mee te bouwen.

Zijn spelersloopbaan voert bovendien terug naar het hart van het Italiaanse voetbal. Cannavaro brak door bij Napoli, vestigde zijn reputatie bij Parma in de jaren negentig, en bouwde die uit bij Internazionale, Juventus en Real Madrid. Een centrale verdediger van een grootmacht, die op zijn 32e nog de Bal d’Or won, een prestatie die voor zijn positie als nagenoeg ondenkbaar gold. Voor de Oezbeekse jeugdspelers die zijn beelden van 2006 op YouTube hebben opgezocht, is hij de levende belichaming van hoe ver een verdediger het kan schoppen.

Abdukodir Khusanov, een Manchester City-Oezbeek

De grootste naam in de selectie speelt op het hoogste niveau in Europa. Abdukodir Khusanov brak in 2024 door bij het Franse Lens, waarna Manchester City hem in januari 2025 voor naar verluidt 44 miljoen dollar inlijfde. De centrale verdediger was daarmee de eerste Centraal-Aziatische speler ooit die voor een dergelijk bedrag werd verkocht aan een Europese topclub, en voor het Oezbeekse voetbal een teken aan de wand.

Bij Manchester City verliepen zijn eerste maanden echter moeizamer dan gehoopt. Khusanov bleef in de Premier League grotendeels op de bank, en de concurrentie van Engelse internationals als John Stones en Marc Guéhi maakte een doorbraak op clubniveau lastig. Hij arriveert op het WK met beperkte recente speeltijd, en het is een vraag of hij in de eerste wedstrijd tegen Colombia direct in de basis staat. Cannavaro heeft hem nodig, maar moet hem in zekere zin ook eerst spelritme bezorgen.

Zijn loopbaan tot dan toe is er een van geduld en geleidelijke groei. Khusanov begon zijn carrière bij het Oezbeekse Bunyodkor, verhuisde via het Belarussische Energetik-BGU naar het Franse Lens, en sloeg daar op zijn 20e door als jongste centrale verdediger in de basis van zijn club. Zijn snelheid, anticipatievermogen en koppigheid in het duel maakten dat Manchester City al snel om hem kwam. Voor heel Oezbekistan staat zijn naam inmiddels symbool voor wat voor een Centraal-Aziatisch talent mogelijk is, als de juiste deuren maar opengaan.

Eldor Shomurodov, de aanvoerder met cijfers

Voorin loopt de andere grote naam. Eldor Shomurodov, aanvoerder en met 44 doelpunten uit 90 interlands de topscorer aller tijden van zijn land, speelt bij Istanbul Başakşehir en blijft de man waar Oezbekistan in aanvallend opzicht op leunt. Met zijn fysieke postuur en sterke kopspel is hij vooral een doelpuntenkanon in het strafschopgebied, en in de kwalificatie wist hij dat ook tegen sterkere tegenstanders aan te tonen.

Voor Shomurodov is dit toernooi de bekroning van een loopbaan die hem eerder al langs onder meer AS Roma, Genoa en Spezia voerde. Op zijn 30e ligt zijn beste vorm wellicht achter hem, maar in een land met beperkte aanvallende keuze blijft hij de natuurlijke kandidaat voor de spitspositie. Cannavaro zal hem in de eerste minuten van elk groepsduel zonder twijfel het vertrouwen geven.

Bij AS Roma kreeg Shomurodov in de seizoenen 2021/2022 en 2022/2023 onder José Mourinho zijn grote Europese kans, en hij beleefde daar zowel toppen als dalen. Aan zijn werkethos lag het zelden, maar de concurrentie van internationale topspelers maakte dat hij in de Conference League- en Europa League-campagnes vooral als invaller in actie kwam. Sinds zijn overstap naar Istanbul Başakşehir komt hij regelmatiger aan spelen toe, en juist die rust in zijn club lijkt zijn vorm bij de nationale ploeg ten goede te komen.

Voetbal in Tashkent: de Pakhtakor-traditie

Wie de geschiedenis van het Oezbeekse voetbal opzoekt, komt al snel uit bij Pakhtakor. De club uit Tashkent, opgericht in 1956, was in de Sovjet-Unie een van de weinige Centraal-Aziatische namen die op het hoogste niveau meedraaiden, en sinds de zelfstandigheid in 1991 won ze de Oezbeekse landstitel vrijwel onafgebroken. Het is het natuurlijke epicentrum van het Oezbeekse voetbal, en het is dan ook geen toeval dat een fors deel van de huidige Oezbeekse selectie uit Pakhtakor of zijn jeugdopleiding is voortgekomen.

Aan de inzet en investering in het Oezbeekse voetbal heeft het de laatste twee decennia niet gelegen. De Oezbeekse voetbalbond bouwde een uitgebreid jeugdsysteem, met internationale toernooien op alle leeftijdsniveaus en met scouting in heel Centraal-Azië. De vruchten worden langzaam zichtbaar: een jeugdtitel hier, een halve finaleplaats op een Aziatisch jeugdtoernooi daar, en uiteindelijk dus dit WK als kers op de taart. Voor de jongere generatie supporters voelt deze deelname niet als een eindstation, maar als een eerste echte halte.

Een ploeg uit de Pakhtakor-academie

Wat de Oezbeekse selectie kenmerkt, is haar overwegend binnenlandse karakter. Liefst dertien van de 24 spelers verdienen hun brood in de Oʻzbekiston Superligasi, de hoogste competitie van het land. Pakhtakor uit Tashkent, de grootste club van het land, levert in zijn eentje drie internationals, en clubs als Navbahor Namangan, Neftchi Fergana en Nasaf Qarshi sturen ook vaste waarden mee naar Noord-Amerika.

Daaromheen vinden we vijf Oezbeken die actief zijn in de Iraanse Persian Gulf Pro League, drie in de Verenigde Arabische Emiraten, twee in de Turkse Süper Lig en één in de Premier League. Het maakt de spelersgroep voorspelbaar in haar samenstelling, maar tegelijk ook hecht. De meeste internationals kennen elkaar al jaren en hebben in de Oezbeekse jeugd- en beloftenelftallen samen het seizoen na seizoen voorbij gezien.

Oranje als laatste opwarmer

De Oezbeekse voorbereiding krijgt voor de Nederlandse liefhebber een opvallende klap op de staart. Op zondag 1 juni speelt Cannavaro’s ploeg in Calgary een oefenwedstrijd tegen gastland Canada, en zeven dagen later, op maandag 8 juni, treft Oezbekistan in een nog te bepalen Europese stad het Nederlands elftal van bondscoach Ronald Koeman. Voor Oranje is het de laatste opwarmer voor het WK, voor de Witte Wolven hét moment om zich te meten met een gerenommeerde Europese tegenstander.

Het duel tussen Oranje en Oezbekistan komt bovendien op een gevoelig moment voor de Aziatische debutant. Cannavaro heeft op die avond nog precies negen dagen om zijn ploeg op scherp te krijgen voor de openingswedstrijd tegen Colombia. Een goed resultaat tegen Nederland zou de Oezbeekse aanhang vleugels geven en de zelfvertrouwens-stand op groen zetten. Een nederlaag is geen ramp, maar zou de toonhoogte voor de week erna toch wat dempen.

Voor Koeman is het duel met Oezbekistan een verstandig gekozen test. De ploeg van Cannavaro speelt in een verdedigend georganiseerde 4-4-2 of 5-3-2, met snelle uitvallen via de flanken, en dat is precies het type tegenstander dat Oranje in de groepsfase tegen Tunesië straks ook treft. Voor de Nederlandse kijker biedt het bovendien een zeldzame kans om een Aziatische ploeg van dichtbij te zien voetballen, voordat dezelfde Witte Wolven een kleine week later op het Estadio Azteca aan de wereld worden voorgesteld.

De voorbereiding: een gelijkspel tegen Iran

De recente vorm van Oezbekistan is hoopgevend. In de aanloop naar het WK won de ploeg vriendschappelijke wedstrijden tegen Koeweit en Egypte, en speelde ze 0-0 gelijk tegen Iran. Drie wedstrijden die niet zozeer in het oog sprongen door aanvallend geweld, maar wel door defensieve degelijkheid en een gecontroleerde manier van combineren. Cannavaro lijkt zijn ploeg precies de structuur te geven die ze nodig heeft.

Bij elkaar opgeteld geeft het beeld een ploeg die weet wat ze wil. Een ploeg die niet zo gauw de partij gaat domineren, maar die uit een wedstrijd waarin de tegenstander niet weet door te drukken, met een schoon doel kan vertrekken. Voor de openingswedstrijd op het Estadio Azteca tegen Colombia is dat wellicht precies het type voetbal dat de Witte Wolven nodig hebben.

Groep K: het zwaarste lot voor een debutant

De loting was Oezbekistan allesbehalve goedgezind. In Groep K wachten met Colombia en Portugal twee gevestigde wereldgrootmachten, en DR Congo is op papier eveneens een serieuze tegenstander, met een groot deel van zijn spelers actief in de Franse Ligue 1. De FIFA-ranglijst plaatst Oezbekistan op de vijftigste positie, ruim onder zijn drie tegenstanders, en dat zegt veel over de buitenkansrol waarmee Cannavaro de poule ingaat.

Het debuut volgt op woensdag 17 juni in Mexico-Stad, op het beroemde Estadio Azteca, tegen Colombia. Daarna volgt op dinsdag 23 juni in Houston, op het NRG Stadium, het zware duel met Portugal van Cristiano Ronaldo, en op zaterdag 27 juni sluit Oezbekistan zijn groepsfase af in Atlanta op het Mercedes-Benz Stadium tegen DR Congo, op papier de meest haalbare van de drie.

Het programma van Oezbekistan in de groepsfase:

• Woensdag 17 juni, 04.00 uur Nederlandse tijd, in het Estadio Azteca in Mexico-Stad tegen Colombia. Het historische WK-debuut.
• Dinsdag 23 juni, 19.00 uur Nederlandse tijd, in het NRG Stadium in Houston tegen Portugal. De zwaarste opgave van de drie.
• Zaterdag 27 juni, 01.30 uur Nederlandse tijd, op het Mercedes-Benz Stadium in Atlanta tegen DR Congo. Op papier de meest realistische kans op punten.

Voor de Nederlandse kijker is vooral de wedstrijd tegen Portugal interessant getimed. Die begint op een doordeweekse dinsdagavond om zeven uur, op een uitstekend tijdstip voor wie thuis op de bank wil zien hoe Cannavaro’s ploeg zich houdt tegen een van de outsiders voor de eindzege. De andere twee duels vragen om wat improviseren met de wekker.

Hoe ver kan het komen?

Realistisch gezien is Oezbekistan op dit WK een echte buitenstaander. Bij de bookmakers staat het land bij de hoogste quoteringen, en de kans dat de groepsfase wordt overleefd, ligt op een tien tot vijftien procent. Voor een debutant zijn de doelen daarmee bescheiden: eerst proberen om een eerste WK-punt en eventueel een eerste WK-zege binnen te slepen, en daarbij zonder afgang van een groot podium af te treden.

Het nieuwe formaat met 48 landen biedt evenwel een nieuw soort hoop. Doordat ook de acht beste nummers drie doorgaan naar de tweede ronde, hoeft de ploeg de groep niet eens te winnen om te overwinteren. Met een goed resultaat tegen DR Congo en een punt elders zou Oezbekistan zomaar tot de gelukkige derde nummers behoren, en de Aziatische voetbalbond zou een feest van ongekende grootte vieren. Het is een scenario dat bij voorbaat niet als hoofdroute wordt aangewezen, maar dat onder Cannavaro niet bij voorbaat kansloos oogt.

Voor het Aziatische voetbal in zijn geheel staat er bovendien iets op het spel. Sinds het sprookje van Zuid-Korea in 2002 wacht het continent op een nieuwe vlaggendrager die zich op een WK bij de laatste zestien voegt. Saudi-Arabië verraste in 2022 in Qatar, maar haalde de groepsfase niet door. Met negen Aziatische landen op dit toernooi, waaronder met Oezbekistan ook een debutant, ligt er een kans om opnieuw een hoofdrol op te eisen. Cannavaro zou met een goed resultaat zijn eigen reputatie als wereldkampioen verder oppoetsen, en bovendien een statement maken namens een heel werelddeel dat al jaren hunkert naar bevestiging op het hoogste podium.

Een statement aan Centraal-Azië

Wat er ook gebeurt op het veld, voor de regio wordt dit toernooi een soort markering. Centraal-Azië, lang gezien als een blinde vlek op de mondiale voetbalkaart, krijgt voor het eerst zijn eigen vertegenwoordiger op een WK. In Tashkent, Samarkand en Boechara wordt de openingswedstrijd op grote schermen op de pleinen vertoond, en de Oezbeekse voetbalbond verwacht dat tienduizenden landgenoten de oversteek naar Noord-Amerika maken.

Cannavaro is zich daar terdege van bewust. De Italiaan praat in interviews graag over de verantwoordelijkheid die zijn ploeg draagt, en over het verhaal dat ze als debutant willen schrijven. Of dat verhaal eindigt met een vroege uitschakeling of met een verrassend vervolg, weten we pas als de laatste minuten in Atlanta zijn weggetikt. Maar wat er ook komt, op 17 juni in Mexico-Stad slaat Oezbekistan een nieuwe bladzijde van zijn voetbalboek open. Het is een moment dat in heel Centraal-Azië nooit meer wordt vergeten.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.