Anthony Taylor

Anthony Taylor is een van de meest ervaren Engelse scheidsrechters van zijn generatie. Sinds hij in 2013 zijn FIFA-badge kreeg, is hij een vaste naam in de Europese top en op grote eindtoernooien. In 2026 behoort hij tot de aangewezen hoofdscheidsrechters op het WK in de Verenigde Staten, Canada en Mexico.

• Land: Engeland
• Geboortedatum: 20 oktober 1978
• FIFA-scheidsrechter sinds: 2013
• Vaste competitie: Premier League
• Vroegere baan naast het fluiten: gevangenisbeambte

Achtergrond en doorbraak

Taylor werd geboren in Manchester en zette zijn eerste stappen als scheidsrechter in het regionale voetbal in Noordwest-Engeland. Hij begon bij lokale amateurwedstrijden en werkte zich stap voor stap omhoog naar de semi-professionele Northern Premier League. Daar viel hij op door zijn rustige uitstraling en duidelijke beslissingen.

In de jaren daarna volgden promoties binnen het Engelse profvoetbal. In 2010 maakte hij zijn debuut in de Premier League. Niet veel later werd hij opgenomen in de Select Group van fulltime scheidsrechters. Vanaf dat moment was hij een vaste verschijning in de hoogste Engelse divisie, bij zowel topwedstrijden als beladen degradatieduels.

Van nationale top naar FIFA-lijst

Per 1 januari 2013 werd Taylor toegevoegd aan de FIFA-lijst. Daarmee kwam hij in aanmerking voor interlands en Europese clubtoernooien. Met die stap schoof hij door naar de internationale top. Binnen enkele jaren kreeg hij duels in de groepsfase van de Champions League, gevolgd door wedstrijden in de knock-outfase.

De UEFA wees hem regelmatig aan voor grote affiches in zowel de Champions League als de Europa League. De combinatie van zijn ervaring in de intensieve Premier League en zijn beheerste manier van fluiten maakte hem een logische keuze voor wedstrijden met veel spanning, publiek en media-aandacht.

Stijl van leidinggeven

Taylor staat bekend als een scheidsrechter met rustig gezag. Hij zoekt zelden de aandacht, maar is voortdurend aanwezig met een herkenbare looplijn en scherp positie kiezen. Hij laat graag doorspelen als dat kan, passend bij het hoge tempo in de Premier League, maar grijpt in zodra een wedstrijd dreigt te ontsporen.

Zijn kaartenbeleid wordt vaak omschreven als stevig en consequent. Hij aarzelt niet om vroeg in een wedstrijd een gele kaart te geven als dat nodig is om grenzen te stellen. Tegelijkertijd kan hij het bij een duidelijke waarschuwing laten als de situatie daarom vraagt. In topduels, waar de emoties sneller oplopen, probeert hij de rust te bewaren door kort met spelers te praten en zijn beslissingen toe te lichten.

Communicatie in het veld

Op het veld communiceert Taylor veel non-verbaal. Een korte blik, een duidelijk armgebaar of een enkele zin is vaak genoeg. Discussies laat hij zelden uit de hand lopen. Aanvoerders krijgen iets meer ruimte om vragen te stellen, maar als een gesprek te lang duurt of te fel wordt, breekt hij het af en dwingt hij afstand af.

Die aanpak levert hem in de Premier League zowel waardering als kritiek op. Spelers en trainers weten goed wat ze aan hem hebben, maar bij zware beslissingen krijgt hij net zo goed felle reacties, zoals bij vrijwel elke scheidsrechter op dit niveau.

Omgang met spelers en de VAR

Met de komst van de VAR groeide Taylor uit tot een van de Engelse scheidsrechters die veel met videoscheidsrechters samenwerkt, zowel in de Premier League als in Europese wedstrijden. Hij laat het spel liever in het veld beslissen, maar accepteert ingrepen van de VAR bij duidelijke fouten of gemiste momenten in het strafschopgebied.

Als hij zelf naar het scherm wordt geroepen, blijft hij meestal dicht bij zijn oorspronkelijke interpretatie, tenzij de beelden echt iets anders laten zien. Dat past bij zijn reputatie als scheidsrechter die staat voor zijn eigen waarneming, maar openstaat voor correctie wanneer dat onmiskenbaar nodig is.

Respect en grenzen

Taylor bewaakt de afstand tussen scheidsrechter en spelers strak. Hij tolereert verbaal geweld of cynische applausjes niet en grijpt dan ook geregeld in met een gele kaart. Tegelijkertijd is er vaak wederzijds respect, zeker bij ervaren spelers die hem al jaren kennen. Bij zware incidenten is hij snel en resoluut, zoals zichtbaar werd bij het EK-duel Denemarken – Finland in 2021. Na de ineenstorting van Christian Eriksen gebaarde hij direct het medische personeel het veld op en legde hij de wedstrijd stil.

Dat optreden leverde hem veel lof op in de voetbalwereld, niet om een spelregelbeslissing, maar om zijn menselijkheid en snelheid van handelen in een noodsituatie.

Grote wedstrijden en toernooien

Op nationaal niveau heeft Taylor een indrukwekkende lijst aan finales achter zijn naam. Hij floot meerdere FA Cup-finales op Wembley en schaarde zich daarmee in een select gezelschap Engelse scheidsrechters dat meer dan eens voor dat affiche wordt aangewezen. Ook de League Cup-finale en de Community Shield werden regelmatig aan hem toevertrouwd.

Europese en mondiale finales

Internationaal kreeg Taylor van UEFA en FIFA een reeks grote aanstellingen. Enkele opvallende duels uit zijn loopbaan:

• UEFA Super Cup 2020 tussen Bayern München en Sevilla
• Finale UEFA Europa League 2023 in Boedapest tussen Sevilla en AS Roma
• Wedstrijden op het EK 2020, waaronder het groepsduel Denemarken – Finland
• Diverse wedstrijden op het WK 2022 in Qatar
• Een duel op het WK voor clubs, inclusief de finale van het toernooi

Vooral de Europa League-finale van 2023 kreeg veel aandacht, niet alleen vanwege het sportieve verloop, maar ook door de felle kritiek en latere confrontatie met Roma-trainer José Mourinho. Taylor bleef zelf naar buiten toe rustig, terwijl de UEFA later disciplinaire maatregelen nam tegen Mourinho. Het onderstreepte hoe groot de druk op een scheidsrechter op dit niveau is.

Op weg naar het WK 2026

In de aanloop naar 2026 bleef het programma van Taylor vol. In de Premier League behoorde hij seizoen na seizoen tot de meest ingezette scheidsrechters, met veel topwedstrijden tussen traditionele grootmachten en nieuwe uitdagers. Ook in Europa bleef hij een vaste naam in de knock-outfase van de UEFA-toernooien.

In april 2026 maakte de Engelse bond bekend dat Anthony Taylor samen met Michael Oliver als hoofdscheidsrechter naar het WK 2026 gaat. Rondom hen reist een ervaren Engelse arbitrageploeg, met vaste assistent-scheidsrechters zoals Gary Beswick en Adam Nunn. De aanstelling laat zien hoeveel vertrouwen zowel de Engelse bond als de FIFA in hem heeft.

Ervaring als troef

Bij een uitgebreid WK met 48 landen en 104 wedstrijden is ervaring een belangrijk selectiecriterium. Taylor brengt precies dat mee. Hij heeft meerdere Premier League-seizoenen vol titel- en degradatiekrakers achter de rug, floot al op een WK en EK, leidde Europese finales en stond in het midden bij een WK voor clubs.

In Noord-Amerika ligt het voor de hand dat hij wordt ingezet bij wedstrijden waarin spanning en druk hoog zijn, van groepsduels met toplanden tot mogelijke knock-outwedstrijden. Zijn rustige manier van leidinggeven, in combinatie met jarenlange ervaring met VAR en grote namen, maakt hem een van de toonaangevende scheidsrechters in het arbiterkorps van het WK 2026.