Kaapverdië, het kleinste WK-debutant sinds IJsland onder Bubista

Een eilandstaat met iets meer dan vijfhonderdduizend inwoners verslaat Kameroen en plaatst zich voor het eerst in haar geschiedenis voor een wereldkampioenschap. Onder Pedro Leitão Brito, in eigen land bekend als Bubista en in november 2025 verkozen tot CAF Coach of the Year, schreef Kaapverdië het meest opvallende voetbalverhaal van de Afrikaanse kwalificatie.

Groep H · FIFA-positie #69 · WK-debutant

Eind mei 2026 maakte bondscoach Pedro Leitão Brito, in heel Kaapverdië gekend onder zijn artiestennaam Bubista, zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Kaapverdië maakt op dit toernooi haar allereerste opwachting op een wereldkampioenschap voetbal. Voor een land van ongeveer 525.000 inwoners, verspreid over een archipel van tien eilanden voor de West-Afrikaanse kust, is dit een sportieve gebeurtenis van uitzonderlijke proporties. Het is de tweede kleinste staat ooit op een WK, alleen IJsland (350.000 inwoners) telde in 2018 nog minder mensen.

De Tubarões Azuis, zoals het nationale elftal in Kaapverdië wordt genoemd en wat zich vertaalt als de Blauwe Haaien, behoorden tot voor kort tot de bescheiden bovenkant van het Afrikaanse voetbal. Sinds 2013 staan ze geregeld in de halve finales of kwartfinales van de Afrika Cup, en in de Afrika Cup van 2023 in Ivoorkust haalden ze opnieuw de kwartfinales. Maar een WK had het land in zijn geschiedenis nog nooit bereikt, en in de kwalificatiecyclus voor 2026 onder Bubista is daar verandering in gekomen. Voor een land dat sinds 1975 onafhankelijk is van Portugal, en sindsdien een eigen sportieve identiteit heeft opgebouwd, is deze deelname een nationale viering van de hoogste orde.

De 3-0 tegen Eswatini die het ticket binnenharkt

Het verhaal van de Kaapverdische WK-kwalificatie eindigt op maandag 13 oktober 2025, in het Estádio Nacional in de hoofdstad Praia. Daar speelde de ploeg van Bubista de laatste wedstrijd van de groepsfase tegen Eswatini, een tegenstander die op papier weinig in te brengen had. Het werd 3-0 voor de Kaapverdianen, en met dat resultaat was de eerste plek in Groep D van de Afrikaanse kwalificatie definitief binnen. Op datzelfde moment werd in Yaoundé Kameroen door Angola op een 0-0 gehouden, en daarmee zat het verschil op vier punten. Kaapverdië was geplaatst.

Eindstand in de groep: Kaapverdië eerste met 23 punten uit tien wedstrijden, het resultaat van zeven overwinningen, twee gelijke spelen en een enkele nederlaag. Doelsaldo plus acht. Kameroen, vooraf de logische favoriet en in eigen continent al jarenlang een grote naam, eindigde tweede met 19 punten, en moest via de play-offs en de intercontinentale knock-out alsnog proberen het WK te halen. Voor Kameroen werd het uiteindelijk geen ticket, voor Kaapverdië wel. Het was een resultaat dat in heel West-Afrika werd besproken, en dat in Kaapverdië voor uitzonderlijke nationale euforie zorgde.

Bubista, CAF Coach van het Jaar 2025

Achter het succes staat een Kaapverdische trainer met een eigen verhaal. Pedro Leitão Brito werd in 1969 geboren in Praia, de hoofdstad van het Afrikaanse eilandland, en is in eigen land sinds zijn jeugd bekend onder de bijnaam Bubista. Als speler kwam hij geregeld uit voor Kaapverdische clubs en speelde hij 21 interlands voor het nationale elftal. Na zijn actieve loopbaan rolde hij in het trainersvak, eerst bij jeugdteams en later bij de seniorenploeg. In 2020 werd hij aangesteld als bondscoach van het nationale elftal, en in vijf jaar tijd heeft hij van het land een Afrikaanse subtopper gemaakt.

In november 2025, een maand na de WK-kwalificatie, werd Bubista in Rabat verkozen tot CAF Coach of the Year. Hij versloeg in de stemming Mohamed Ouahbi, die met Marokko het U-20 WK in Chili won, en Walid Regragui, de bondscoach van het Marokkaanse hoofdteam dat in dezelfde periode opnieuw zijn WK-ticket binnenhaalde. De keuze viel op Bubista vanwege de unieke prestatie om een land van iets meer dan een half miljoen inwoners boven een grootmacht als Kameroen te plaatsen. Voor de Kaapverdiër zelf was de erkenning een prestatie waar hij in interviews diep ontroerd over sprak. Het zou nooit zonder zijn spelersgroep zijn gelukt, benadrukte hij telkens.

Ryan Mendes, aanvoerder en recordhouder

Op het veld is Ryan Mendes het gezicht van de Kaapverdische ploeg. De 36-jarige aanvoerder, sinds 2024 actief bij Hatayspor in de Turkse competitie, is met 96 interlands en 22 doelpunten zowel topscorer aller tijden als recordhouder qua aantal caps voor het nationale elftal. Zijn loopbaan voerde hem in Europa langs Le Havre, Lille en Nottingham Forest, en in Turkije bij Hatayspor speelt hij in een rustigere context het slot van zijn loopbaan. Voor het nationale elftal blijft hij echter onverminderd de stille leider.

Op de rechterbuiten of als aanvallende middenvelder is hij de speler waar Bubista in elke wedstrijd op rekent. Zijn ervaring, zijn vermogen om in de juiste momenten op te treden en zijn voorbeeldfunctie voor de jongere spelers maken hem onmisbaar. Voor heel Kaapverdië is hij ook een symbool. De man die in 2013 en 2023 op de Afrika Cups het verschil maakte, en die nu op het WK eindelijk de bekroning kan krijgen van een lange internationale loopbaan. Met 36 jaar is dit hoe dan ook zijn laatste grote toernooi, en hij wil dat afsluiten met een wedstrijdmoment dat in heel het Kaapverdische voetbal zal worden onthouden.

De diaspora als rugzak van de selectie

Een opvallend aspect van de Kaapverdische selectie is hoezeer ze leunt op de internationale diaspora. Een groot deel van de internationals werd geboren of opgegroeid in Frankrijk, Portugal of Nederland, in families van Kaapverdische afkomst. De Kaapverdische diaspora is een van de grootste ter wereld per hoofd van de bevolking. Officiële cijfers wijzen op meer dan een miljoen mensen van Kaapverdische afkomst buiten het land zelf, met grote gemeenschappen in Rotterdam, Lissabon, Parijs en Boston. Veel internationals werden in die migratiesteden opgeleid in jeugdacademies en kozen later voor het Kaapverdische shirt.

Op het middenveld vinden we onder anderen Deroy Duarte van Sparta Rotterdam, een speler die in de Nederlandse Eredivisie is opgegroeid en die in 2023 voor het Kaapverdische shirt koos. Zijn aanwezigheid in de selectie is een symbool van hoe het Kaapverdische voetbal zich blijft voeden met talent uit de wereldwijde gemeenschap. Daarnaast zien we Garry Rodrigues van Apollon Limassol, een geroutineerde aanvaller die eerder bij PEC Zwolle en Galatasaray speelde, en Kevin Pina van Krasnodar in Rusland. Een internationale staf die in elk werelddeel zijn dagelijkse voetbalwerk doet.

Dailon Livramento en de aanvalslinie

Voorin steunt Kaapverdië op Dailon Livramento, de aanvaller van Casa Pia in de Portugese Primeira Liga. Op zijn 25e is hij een van de jongere keuzes in de aanvallende staf, en in de Kaapverdische kwalificatiewedstrijden heeft hij zich opgewerkt tot een vaste basisspeler. Zijn fysieke aanwezigheid en zijn lopen achter de defensie maken hem tot een aanvaller die in de Portugese competitie zijn niveau bewijst. Voor Bubista is hij de spits die op het WK aan Spanje, Uruguay en Saoedi-Arabië zijn waarde moet bewijzen.

Naast Livramento zijn er nog enkele andere aanvallende keuzes. Gilson Tavares van het Zweedse IFK Norrköping, en jonge talenten zoals Stopira van Vitória Setúbal. Het is een aanvalsstaf die op het hoogste Europese niveau niet meedraait, maar die in haar onderlinge afstemming en in de patronen die ze in de Afrikaanse kwalificatie heeft ontwikkeld voor een gevarieerde dreiging zorgt. In de 4-3-3 die Bubista geregeld als basisformatie hanteert, draait alles om de loopacties van Livramento en de creativiteit van Mendes vanaf de rechterflank.

Een ploeg uit elf competities

Wat opvalt aan de Kaapverdische selectie is hoe gespreid de spelersgroep is. De 26 internationals zijn verdeeld over een groot aantal competities in evenveel verschillende landen, van Portugal en Frankrijk tot Hongarije, Rusland, Turkije, Cyprus, Bulgarije en Zweden. Geen enkele Kaapverdische topcompetitie biedt een eigen voetbalstroom op het allerhoogste niveau, en daarmee is het nationale elftal afhankelijk van wat in de internationale clubcompetities aan talent opduikt.

Voor Bubista heeft die diaspora-structuur als voordeel dat zijn spelers gewend zijn aan verschillende voetbalculturen. Een speler die in Bulgarije, Rusland of Turkije zijn brood verdient, heeft een ander wedstrijdritme dan een speler uit Portugal of Frankrijk, en in de interlandperiodes moet de bondscoach ze allemaal op één lijn brengen. Het is een opdracht die niet vanzelf gaat, maar onder Bubista is in de afgelopen jaren een steeds hechtere groep ontstaan. In de kleedkamer is Kaapverdisch en Portugees de voertaal, en de spelers vinden elkaar in de gemeenschappelijke identiteit van een eilandstaat die op het wereldpodium iets te bewijzen heeft.

De Nederlandse connectie via Sparta Rotterdam

Voor de Nederlandse voetbalvolger is de aanwezigheid van een Sparta Rotterdam-speler in de Kaapverdische selectie een opvallend detail. De Rotterdamse Eredivisie-club, met haar honderdjarige geschiedenis op Het Kasteel, telt al jaren spelers met Kaapverdische roots in haar elftal en in haar jeugdopleiding. Het is geen toeval. In Rotterdam-Zuid, in de wijken Spangen en Charlois, woont een van de grootste Kaapverdische gemeenschappen van Europa, en de Sparta-jeugdacademie heeft daarvan jaren geprofiteerd in haar talentopleiding. Voor de Kaapverdische bondsorganisatie is die Nederlandse band een vanzelfsprekend kanaal.

Het is in dat verband interessant om Sparta Rotterdam zelf even uit te lichten. De Rotterdamse vereniging speelt in Eredivisie en behoort tot de oudste profclubs van Nederland. In het seizoen 2025-26 eindigde Sparta in de middenmoot van de Eredivisie, met een aantal Kaapverdische internationals in de basisformatie. Voor Bubista is de connectie met Rotterdam ook een tactisch voordeel. Spelers die in de Nederlandse competitie zijn opgeleid, zijn gewend aan een direct, fysiek voetbal met snelle omschakelingen, en die mentaliteit komt op het WK van pas tegen Spanje en Uruguay. Een eilandstaat met een Rotterdamse rugzak, dat is in 2026 de samenstelling van de Tubarões Azuis.

Een land zonder WK-geschiedenis

Kaapverdië speelt op dit toernooi zijn allereerste WK-deelname ooit. Het land werd in 1975 onafhankelijk van Portugal, sloot zich kort daarna aan bij de FIFA en de CAF, maar deed in de eerste twee decennia van zijn voetbalbestaan vooral mee zonder veel succes. Pas vanaf 2013 brak het Kaapverdische voetbal door op het Afrikaanse continent. In dat jaar bereikte het land voor het eerst de Afrika Cup, en in dat toernooi werd de ploeg verrassend kwartfinalist, met een 1-2 nederlaag tegen Ghana als eindstation. Sindsdien is Kaapverdië steeds present op de Afrika Cups, met opnieuw kwartfinales in 2023 en in andere edities.

Op een WK had het echter nog nooit gestaan. In de kwalificatiecycli voor 2014, 2018 en 2022 kwam de ploeg telkens net tekort, en de afgelopen kwalificatie onder Bubista is daarmee de doorbraak die het land vijfentwintig jaar lang had gewacht. Met deze plaatsing zijn Kaapverdië, Jordanië, Oezbekistan en Curaçao de vier WK-debutanten van 2026. Een groep die op zich al een eigen verhaal binnen het uitgebreide toernooi vormt, en die elk een eigen hoofdstuk aan de geschiedenis van het wereldvoetbal toevoegt.

Groep H: drie haalbare kansen

In Groep H trof Kaapverdië een loting die op papier zwaar is, maar waarin twee tegenstanders haalbaarder lijken dan men vooraf vermoedde. Spanje is de gedoodverfde groepswinnaar, met Lamine Yamal en Pedri als sterren. Uruguay is de tweevoudig wereldkampioen onder Marcelo Bielsa, met Valverde en Núñez. Saoedi-Arabië is de Aziatische top-tegenstander met een coachwissel kort voor het toernooi. Voor Kaapverdië ligt het cruciale duel in de slotwedstrijd tegen de Saoedi’s.

Tactisch is het beeld voor Bubista helder. Tegen Spanje in het openingsduel zal Kaapverdië vol verdedigen en hopen op een eervolle uitslag. Tegen Uruguay in de tweede wedstrijd kan de ploeg vrijuit spelen, omdat de Zuid-Amerikanen op papier favoriet zijn en omdat een goed resultaat hier al een mijlpaal zou betekenen. Tegen Saoedi-Arabië in de slotwedstrijd gaat het om de punten. De Saoedi’s hebben een nieuwe bondscoach en zijn tactisch in opbouw, en voor Kaapverdië biedt dat een reële kans om het toernooi met een zege af te sluiten.

Programma: van Atlanta naar Houston

Het Kaapverdische programma in Groep H brengt de ploeg langs drie verschillende speelsteden. De ouverture met Spanje is op maandag 15 juni om 18.00 uur Nederlandse tijd in Atlanta, op het Mercedes-Benz Stadium. Daarna gaat het op zondag 21 juni om 00.00 uur Nederlandse tijd naar Miami, op het Hard Rock Stadium, voor het duel met Uruguay. De groep wordt op vrijdag 26 juni om 02.00 uur Nederlandse tijd afgesloten in Houston, op het NRG Stadium tegen Saoedi-Arabië.

Het programma in een overzicht:

• Maandag 15 juni, 18.00 uur Nederlandse tijd, Mercedes-Benz Stadium in Atlanta tegen Spanje. De ouverture, op een toegankelijk Europees tijdstip.
• Zondag 21 juni, 00.00 uur Nederlandse tijd, Hard Rock Stadium in Miami tegen Uruguay. Het droomduel met Valverde en Núñez.
• Vrijdag 26 juni, 02.00 uur Nederlandse tijd, NRG Stadium in Houston tegen Saoedi-Arabië. De cruciale wedstrijd om de punten in de Nederlandse nacht.

Voor de Nederlandse fan biedt het Kaapverdische programma vooral het openingsduel om zes uur ’s avonds aan als een aantrekkelijk tijdstip. Het duel met Uruguay rond middernacht is voor de liefhebber goed te volgen, en het slotduel om twee uur ’s nachts vraagt iets meer toewijding. Voor de Kaapverdische diaspora in Rotterdam, met een grote gemeenschap in Charlois en in Spangen, vallen de wedstrijden op tijdstippen die in Nederland goed te bekijken zijn.

Realistische verwachting: alleen meedoen is al een feest

Bookmakers plaatsen Kaapverdië bij de outsiders van het toernooi, op een vergelijkbaar niveau met andere debutanten en met de bescheiden FIFA-ranglijst-namen. Een groepsfase als eindstation is voor de meeste experts de logische verwachting, en het halen van een punt of zelfs een zege zou een prestatie zijn die in heel het land en in de diaspora wordt gevierd. Het ruimere format met 48 deelnemers en de doorgang van acht beste nummers drie biedt theoretisch nog een route naar de tweede ronde, maar realistisch gezien is dat een buitengewoon zwaar pad in deze poule.

Voor Bubista is het belangrijk dat zijn ploeg in elk duel respect afdwingt. Een 0-1 nederlaag tegen Spanje waarin Yamal en Pedri lange tijd worden gefrustreerd, een gelijkspel tegen Uruguay of een verrassende zege op Saoedi-Arabië in Houston: voor heel Kaapverdië zou elk van deze scenario’s een succesvol toernooi maken. Op de lange termijn is dit WK ook een belangrijke etappe. De ervaring die deze ploeg opdoet, kan in de aanloop naar de Afrika Cup en de toekomstige WK-kwalificaties het verschil maken. De Kaapverdische voetbalbond ziet dit toernooi als de bekroning van een lange opbouw, en als de bevestiging dat het Afrikaanse voetbal niet langer alleen uit de grote namen bestaat.

Een eilandstaat op het wereldtoneel

Voor het Kaapverdische volk is dit WK een gebeurtenis die boven de sportieve waarde uitstijgt. Een land van iets meer dan een half miljoen inwoners, met een voetbalbond die qua middelen niet eens in de buurt komt van de Europese top, plaatste zich op eigen kracht voor het grootste toernooi ter wereld. Het deed dat met een eigen bondscoach, met een groep spelers die uit de wereldwijde diaspora kwamen, en met de overwinning op een grootmacht als Kameroen als sleutelmoment. Voor de Kaapverdische gemeenschap in Rotterdam, in Lissabon, in Boston en in Parijs is dit een moment waarop de hele wereld even naar de Tubarões Azuis kijkt.

Of er een groot resultaat uit komt, weten we straks in juni. Maar Kaapverdië is er voor het eerst in haar geschiedenis, en in elke wedstrijd van Groep H zal de wereld kunnen zien wat een klein eilandland in de Atlantische Oceaan voor elkaar kan krijgen, met de juiste bondscoach, de juiste gemeenschap en de juiste mentale houding. De Blauwe Haaien zijn er, en alleen die aanwezigheid is al een prestatie waar in dat land nog generaties lang over wordt verteld.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.