Uruguay, El Loco Bielsa en La Celeste in het post-Suárez-tijdperk

Tweevoudig wereldkampioen Uruguay komt naar het WK in een opvallende overgangsfase. Onder de Argentijnse bondscoach Marcelo Bielsa, met Valverde als sterspeler en Giménez als aanvoerder, moet La Celeste zonder Suárez en Cavani opnieuw bewijzen dat het kleinste land in CONMEBOL-trots wel degelijk meetelt aan de internationale top.

Groep H · FIFA-positie #17 · 15e WK-deelname

Eind mei 2026 maakte bondscoach Marcelo Bielsa zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Uruguay arriveert in Noord-Amerika als tweevoudig wereldkampioen, als vaste waarde op WK’s sinds 2010 en als ploeg in een vroege fase van een nieuwe cyclus. Voor La Celeste, zoals de hemelsblauwe nationale ploeg in Zuid-Amerika wordt genoemd, is dit de vijftiende WK-deelname uit de geschiedenis, en de eerste sinds Luis Suárez en Edinson Cavani in 2024 hun afscheid namen van het nationale shirt.

Voor Bielsa is dit toernooi de eerste echte krachtproef op het hoogste podium met Uruguay. Sinds zijn aanstelling in 2023 als pas tweede niet-Uruguaanse bondscoach uit de geschiedenis van het land, heeft hij het Uruguayaanse voetbal voor een nieuwe wending willen voorbereiden. Hij begon spectaculair, met recordzeges tegen Brazilië en Argentinië, en plaatste zijn ploeg vervolgens met enige moeite voor het WK. Sinds een halfjaar staat hij ook onder publieke druk, omdat zijn beruchte werkdiscipline en zijn felle methodes binnen de spelersgroep voor wrijving zorgen. Het is in die context dat zijn ploeg in juni het hoogste podium betreedt.

De kwalificatie: van pieken naar wankele tweede helft

Het Uruguayaanse pad door de CONMEBOL-kwalificatie was een verhaal van twee gezichten. In de eerste maanden van het traject, in 2023 en begin 2024, sloeg Bielsa toe op een manier die heel Zuid-Amerika opschudde. In oktober 2023 won La Celeste in eigen huis met 2-0 van Brazilië, in november van datzelfde jaar werd Argentinië op het Estadio La Bombonera met 2-0 opzij gezet, en in heel het continent werd hardop gezegd dat Uruguay een serieuze titelkandidaat zou kunnen worden. De combinatie van Bielsa’s tactische intensiteit en de jeugdige uitbarsting van Valverde, Núñez en Pellistri leek een nieuw Uruguay te beloven.

Maar de tweede helft van de kwalificatie verliep moeilijker. Van de laatste twaalf wedstrijden won La Celeste er slechts drie, en in de internationale media werd al snel gespeculeerd over fricties in de kleedkamer. Bielsa stond bekend om zijn fysiek en mentaal eisende trainingsweken, en niet elke speler kon die methodiek volhouden. Toch zorgde een 3-0 thuiszege op Peru in september 2025 voor de zekerstelling van het WK-ticket. Uruguay sloot de kwalificatie af op de vierde plek, met 28 punten uit achttien wedstrijden, achter Argentinië en Ecuador en Brazilië, en voor Colombia en Paraguay. Een directe plaatsing zonder fanfare.

Marcelo Bielsa, El Loco met de filosofie

De man die de Uruguayaanse selectie sinds 2023 leidt, is een legende van het Zuid-Amerikaanse voetbal. Marcelo Bielsa, geboren in 1955 in Rosario, Argentinië, is in eigen continent en wereldwijd bekend als El Loco, een bijnaam die zijn obsessieve werkwijze en zijn felle uitlatingen aan de zijlijn omschrijft. Als bondscoach van Argentinië leidde hij zijn ploeg in 2002 naar een verrassende WK-uitschakeling in de groepsfase, maar in 2004 won hij wel goud op de Olympische Spelen in Athene. Daarna trok hij Chili naar het WK 2010, leidde hij Athletic Bilbao naar de Europa League-finale in 2012, en werkte hij bij Olympique Marseille en bij Leeds United, waar hij in 2020 promoveerde naar de Premier League.

Zijn filosofie is in heel het wereldvoetbal beïnvloedend geweest. Pep Guardiola en Mauricio Pochettino noemen hem regelmatig als hun belangrijkste leermeester, en zijn pleidooi voor protagonisme, balbezit en hoog persen heeft een hele generatie trainers gevormd. Bij Uruguay introduceerde hij een 4-3-3 met een hoge organisatie en de eis dat zijn spelers in elke wedstrijd negentig minuten lang het tempo opvoeren. Het is precies dat aspect waar zijn vroegere succes lag, en waar nu wel eens binnen de kleedkamer over wordt gemord. Toch heeft hij in de groep nog steeds het laatste woord, en op het WK krijgt hij vermoedelijk de gelegenheid om zijn werk af te ronden.

Federico Valverde, het hart van de nieuwe generatie

Op het veld is Federico Valverde het absolute middelpunt van deze Uruguayaanse ploeg. De 27-jarige middenvelder van Real Madrid, met een marktwaarde van 120 miljoen euro de duurste man van de selectie, is de speler die Bielsa op het juiste moment een wedstrijd ziet kantelen. Bij Real Madrid speelt hij zowel als rechtsbuiten als rechtsback en als middenvelder, en zijn fysieke aanwezigheid in elke positie maakt hem een van de meest veelzijdige spelers in het Europese topvoetbal. Voor Uruguay opereert hij meestal centraal op het middenveld, met de vrijheid om naar voren te trekken.

Valverde groeide op in een Uruguayaanse familie zonder voetbaltraditie, en kreeg zijn doorbraak in de jeugdopleiding van Peñarol voordat Real Madrid hem op 18-jarige leeftijd binnenhaalde. Op clubniveau won hij meerdere Champions League-titels en La Liga’s, en op nationaal niveau is hij na het vertrek van Suárez en Cavani de logische nieuwe leider. Op het WK is dit zijn tweede deelname na 2022 in Qatar, en met de ervaring van een speler die op clubniveau de allerhoogste podia heeft betreden, kan hij voor zijn land het verschil maken. Voor Bielsa is hij de schakel tussen de aanvallende lijn en het middenveld.

Darwin Núñez en de aanvalslinie

Voorin steunt Uruguay op Darwin Núñez, de 26-jarige spits die in de zomer van 2025 verhuisde van Liverpool naar Al-Hilal in de Saudi Pro League. De Saudische transfer zorgde in heel het wereldvoetbal voor opzien, want Núñez was bij Liverpool in zijn drie seizoenen een sterspeler geweest, en de overgang naar Saoedi-Arabië werd door een deel van de Engelse pers als een te vroege afscheid van de Europese top gezien. Voor Núñez zelf was het een keuze waarbij financiële zekerheid en speelminuten samenkwamen. Voor Bielsa is hij de eerste spits, en de man die in het strafschopgebied de Uruguayaanse aanval moet afronden.

Naast Núñez heeft Bielsa nog Facundo Pellistri, de buitenspeler van Panathinaikos, en Agustín Canobbio van Fluminense als opties op de flanken. Pellistri kreeg bij Manchester United nooit een vaste basisplaats en stapte in 2024 over naar het Griekse Panathinaikos, waar hij wel zijn ritme vond. Canobbio is de jonge dribbelaar die in de Braziliaanse Série A bij Fluminense furore maakt. Het is een aanvalslinie zonder de absolute sterren van een paar jaar geleden, maar met genoeg talent om in elke wedstrijd minstens één kans te creëren.

Manuel Ugarte en het middenveld als smeermachine

Op het middenveld, naast Valverde, opereert Manuel Ugarte, de balverdelende middenvelder van Manchester United. Op 25-jarige leeftijd is hij de moderne zes in het Uruguayaanse systeem, een speler die met zijn fysieke aanwezigheid, zijn duels en zijn balverovering het Bielsa-spel uitstekend belichaamt. Bij Manchester United heeft hij na een aanvankelijk lastige start in het tweede seizoen een vaste plek veroverd, en in de Engelse Premier League is hij ondertussen een naam waar elke tegenstander mee rekening moet houden.

Naast Ugarte ziet Bielsa Giorgian de Arrascaeta als de aanvallende middenvelder die het Uruguayaanse spel een creatieve impuls geeft. De aanvoerder van Flamengo in de Braziliaanse competitie, op zijn 31ste, is in eigen land en op het Zuid-Amerikaanse continent uitgegroeid tot een van de meest gerespecteerde aanvallende middenvelders. Nicolás de la Cruz, eveneens van Flamengo, vormt samen met De Arrascaeta een vertrouwd duo dat op clubniveau wekelijks samenspeelt. Een Flamengo-as in het hart van de ploeg, in een seizoen waarin de Braziliaanse club opnieuw de Copa Libertadores hoog op de agenda heeft staan.

Giménez, Araújo en het defensieve fundament

Achterin steunt Uruguay op een centraal duo van internationale topkwaliteit. José María Giménez, de aanvoerder en centrale verdediger van Atlético Madrid, draagt sinds het vertrek van Diego Godín in 2022 de band. Zijn fysieke aanwezigheid en zijn ervaring op het hoogste Europese niveau maken hem tot de natuurlijke leider in de Uruguayaanse defensie. Naast hem opereert Ronald Araújo van FC Barcelona, een verdediger die op clubniveau in de aanvoerderslijn van Hansi Flick een vaste basisspeler is en die met zijn snelheid en koptechniek behoort tot de absolute Europese top.

Op de backposities ziet Bielsa Guillermo Varela van Flamengo aan de rechterkant, en Mathías Olivera van Napoli op de linkerflank. Onder de lat staat Sergio Rochet, de doelman van Internacional uit Brazilië. Fernando Muslera, op zijn 39ste en met 134 interlands de meest ervaren speler van de selectie, is de derde doelman en de mentor van de doelmansgroep. Het is een verdedigingsblok dat op het hoogste niveau heeft gespeeld, en dat in elke wedstrijd het type discipline kan brengen waarop Uruguay traditioneel haar successen heeft gebouwd.

Het post-Suárez-tijdperk

Het meest besproken aspect van deze Uruguayaanse selectie is wat er ontbreekt. Luis Suárez, met 69 doelpunten in 143 interlands de topscorer aller tijden van het land, nam in september 2024 afscheid van het nationale shirt. Edinson Cavani, met 58 doelpunten in 136 interlands de tweede topscorer aller tijden, deed dat al iets eerder, op 30 mei 2024, vlak voor de Copa América. Twee aanvallers die samen meer dan vijfentwintig jaar lang het gezicht van het Uruguayaanse voetbal waren, traden tegelijkertijd uit het hoofdpodium.

Voor Bielsa was hun afscheid een gegeven dat hij vanaf het begin van zijn aanstelling moest verwerken. De Uruguayaanse pers had eind 2025 nog enkele weken gespeculeerd over een mogelijke terugkeer van Suárez, die zelf in interviews had laten weten dat hij voor het WK openstond. Bielsa koos uiteindelijk voor het vasthouden aan zijn lijn: een jongere generatie, met Núñez als spits en Valverde als sterspeler, en zonder de twee oude routiniers. Het is een keuze waar in eigen land verdeeld op werd gereageerd, maar die de bondscoach met overtuiging verdedigde. Op het WK moet blijken of hij de juiste beslissing heeft genomen.

WK-historie: twee wereldtitels en de Maracanazo

Uruguay is een van de meest opvallende voetbalnaties uit de geschiedenis. Met een bevolking van iets meer dan drie miljoen inwoners is het verreweg het kleinste land dat ooit een WK heeft gewonnen. In 1930 won het in eigen land de allereerste editie ooit, na een 4-2 zege in de finale tegen Argentinië in het Estadio Centenario in Montevideo. Het was de eerste WK-finale aller tijden, en de Uruguayanen schreven daarmee geschiedenis op het allerhoogste podium. Twintig jaar later, in 1950, volgde de tweede wereldtitel in een misschien nog wel iconischere finale.

Op 16 juli 1950, in het Maracanã in Rio de Janeiro, versloeg Uruguay gastland Brazilië met 2-1 in een wedstrijd die heel Zuid-Amerika op zijn kop zette. De Brazilianen waren vooraf zo zeker van hun winst, dat het stadion van bijna tweehonderdduizend toeschouwers in stilte de Maracanazo, zoals de Uruguayaanse zege voortaan werd genoemd, moest aanhoren. Tot op de dag van vandaag wordt die finale in het Braziliaanse voetbal als de pijnlijkste herinnering uit de geschiedenis omschreven, en in Uruguay als het mooiste moment ooit. Daarna was het wereldtitel-niveau weg, maar deelnames op WK’s bleven veelvuldig komen. Het hoogtepunt sindsdien was de vierde plaats in Zuid-Afrika 2010, onder Óscar Tabárez.

Groep H: Spanje als duidelijke favoriet

In Groep H trof Uruguay een loting die op papier voordelig oogt, maar waar één tegenstander wel degelijk een waarschuwing vormt. Spanje is de gedoodverfde groepswinnaar, met Lamine Yamal, Pedri en een ploeg die op het EK 2024 al de Europese top te kijken zette. Saoedi-Arabië is de Aziatische top-tegenstander die in Qatar 2022 nog Argentinië verraste, en Kaapverdië is de WK-debutant uit Afrika. Voor Uruguay liggen de cruciale duels in de eerste twee wedstrijden, want Spanje is in het slotduel vermoedelijk een brug te ver.

Tactisch is het beeld voor Bielsa redelijk overzichtelijk. Tegen Saoedi-Arabië in het openingsduel moet er gewoon worden gewonnen, anders begint het toernooi met een matrasloze nacht. Tegen Kaapverdië in de tweede wedstrijd is de Afrikaanse debutant op papier de zwakste broeder, en daar moet de tweede zege worden binnengehaald. Tegen Spanje in de slotwedstrijd kan Bielsa vrijuit spelen, met als opbouw naar de achtste finale. Een eerste plaats in de groep, met liefst zeven of negen punten, zou Uruguay in de achtste finale een aantrekkelijke route bezorgen.

Programma: twee duels in Miami, slotstuk in Guadalajara

Het Uruguayaanse programma in Groep H brengt de ploeg langs twee verschillende landen. De ouverture met Saoedi-Arabië is op maandag 15 juni om 00.00 uur Nederlandse tijd in Miami, op het Hard Rock Stadium. Daarna gaat het op zondag 21 juni om 00.00 uur Nederlandse tijd opnieuw naar hetzelfde Hard Rock Stadium voor het duel met Kaapverdië. Het slotduel met Spanje volgt op vrijdag 26 juni om 02.00 uur Nederlandse tijd in Guadalajara, op het Estadio Akron. Twee speelsteden, met als bonus dat de twee Miami-wedstrijden in een vertrouwde Latijns-Amerikaanse omgeving worden gespeeld.

Het programma in een overzicht:

• Maandag 15 juni, 00.00 uur Nederlandse tijd, Hard Rock Stadium in Miami tegen Saoedi-Arabië. De ouverture, vlak voor middernacht in Nederland te volgen.
• Zondag 21 juni, 00.00 uur Nederlandse tijd, Hard Rock Stadium in Miami tegen Kaapverdië. De wedstrijd waarin Bielsa de tweede zege moet zekerstellen.
• Vrijdag 26 juni, 02.00 uur Nederlandse tijd, Estadio Akron in Guadalajara tegen Spanje. Het Mexicaanse slotstuk tegen de gedoodverfde groepswinnaar.

Voor de Nederlandse fan zijn de Uruguayaanse wedstrijden vooral nachtelijk. De openingsduels rond middernacht zijn voor de liefhebber goed te volgen, het slotduel om twee uur ’s nachts vraagt iets meer toewijding. Voor de Uruguayaanse diaspora in Europa, met grote gemeenschappen in onder meer Spanje en Italië, vallen de wedstrijden in een tijdvak dat in de regio gemakkelijk te volgen is.

Hoe ver kan Uruguay komen?

Bookmakers plaatsen Uruguay in de subtop van het toernooi. Een achtste finale wordt als minimaal doel beschouwd, en bij een gunstige loting in de knock-outfase is een kwartfinale of zelfs een halve finale niet helemaal uitgesloten. Het ruimere WK-format met 48 deelnemers werkt in het voordeel van een land als Uruguay, omdat ook de acht beste nummers drie doorgaan in de tweede ronde. La Celeste hoeft niet aan kop van haar groep te eindigen om in het knock-outduel uit te komen, en dat geeft Bielsa enige tactische ruimte.

Veel zal afhangen van de fitheid en vorm van Valverde, Núñez en Ugarte, op wie het hele Bielsa-systeem in feite steunt. Daarnaast is de mentale eenheid van de groep een vraagstuk. Als de fricties uit de tweede helft van de kwalificatie op het WK weer naar boven komen, kan een ploeg uit elkaar vallen op het verkeerde moment. Als Bielsa daarentegen erin slaagt om zijn groep in juni en juli op één lijn te krijgen, beschikt hij over voldoende kwaliteit om opnieuw te bewijzen dat Uruguay tot de absolute Zuid-Amerikaanse top behoort.

Het kleine land met de grote naam

Het bijzondere van deze Uruguayaanse deelname blijft dat het land in heel de internationale voetbalwereld nooit echt klein voelt. Drie miljoen inwoners, een hoofdstad die kleiner is dan Rotterdam, maar een voetbalgeschiedenis die zich kan meten met die van Brazilië, Argentinië en Duitsland. Dat is geen toeval, dat is de erfenis van een land dat al sinds 1900 voetbal als nationale levensader beoefent, en dat op elk WK opnieuw bewijst dat een kleine populatie geen rem hoeft te zijn op grote prestaties.

Onder Bielsa is La Celeste in een nieuwe fase aanbeland. De grote namen van het verleden zijn vertrokken, een Argentijnse coach met zijn eigen filosofie heeft het roer in handen, en de jonge generatie van Valverde, Núñez, Ugarte en Araújo moet bewijzen dat ze de Uruguayaanse vlag op het hoogste podium kan dragen. Of dat in juni en juli ook tot een knock-outzege leidt, weten we straks. Maar de Hemelsblauwen zijn er opnieuw, en in elke wedstrijd van Groep H zal de wereld kunnen zien wat een klein land kan, als het voetbalcultuur en strategische intensiteit op de juiste manier combineert.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.