Murat Yakin

Murat Yakin is sinds 2021 bondscoach van Zwitserland en staat ook op het WK 2026 in Noord- en Midden-Amerika voor de groep. De oud-verdediger uit Basel heeft in korte tijd een herkenbare, stabiele ploeg neergezet, die zowel op het WK 2022 als op het EK 2024 overeind bleef tegen toplanden. Met een ervaren ruggengraat en veel tactische variatie is hij het gezicht van de Zwitsers in Groep B.

• Nationaliteit: Zwitsers (van Turkse afkomst)
• Bondscoach van: Zwitserland
• Geboortedatum: 15 september 1974, Basel
• Leeftijd: 51 jaar
• Bondscoach sinds: augustus 2021
• Voorkeursformatie: 3-4-2-1 / 3-4-1-2

Van Basel tot de nationale ploeg

Als speler was Murat Yakin een elegante maar stevige centrale verdediger, die ook als libero uit de voeten kon. Hij groeide op in Basel en brak door bij Grasshopper Club Zürich, waar hij meerdere landstitels pakte en uitgroeide tot een van de beste verdedigers van de Zwitserse competitie. Hij combineerde duelkracht met overzicht en een strakke lange pass, kwaliteiten die later terug te zien zijn in zijn elftallen.

Na zijn periode bij Grasshoppers volgden buitenlandse jaren bij VfB Stuttgart in de Bundesliga en Fenerbahçe in Turkije. Daarna keerde hij terug naar Zwitserland, met onder meer FC Kaiserslautern als tussenstation, om uiteindelijk weer bij FC Basel te belanden. Daar werd hij aanvoerder en boegbeeld van een ploeg die nationaal domineerde en ook Europees geregeld opviel. Hij gold als natuurlijke leider, die het spel voor zich uit kon lezen en de defensie organiseerde.

Yakin speelde tientallen interlands voor Zwitserland en maakte deel uit van de selectie op grote toernooien, waaronder het EK 2004. In de nationale ploeg vormde hij vaak het hart van de verdediging en bracht hij rust in een elftal dat toen nog zoekende was naar de stabiliteit die later zo typerend werd voor de Zwitsers.

• Clubs als speler (selectie): Grasshoppers, VfB Stuttgart, Fenerbahçe, FC Kaiserslautern, FC Basel
• Positie: centrale verdediger / libero
• Interlands: ruim veertig, inclusief deelname aan EK-eindronde

Opbouw als trainer in Zwitserland

Vrij snel na het einde van zijn spelersloopbaan stapte Yakin het trainersvak in. Hij begon in en rond Basel bij kleinere clubs en werkte zich stap voor stap omhoog in het Zwitserse profvoetbal. Bij FC Thun en FC Luzern liet hij zien dat hij een helder idee had over organisatie en veldbezetting. Met Thun promoveerde hij naar de Super League en met Luzern speelde hij zich in de subtop, waarmee hij zijn naam vestigde als veelbelovende jonge trainer.

Doorbraak bij FC Basel

De echte doorbraak volgde bij FC Basel, waar hij tussen 2012 en 2014 hoofdtrainer was. Onder Yakin groeide Basel uit tot een vaste waarde in Europa, met sterke campagnes in zowel de Champions League als de Europa League. Zijn ploeg speelde agressief en compact, vaak in een 4-1-4-1 of 4-2-3-1, met veel druk op de bal en een snelle omschakeling. Europese zeges op grotere clubs gaven hem naam buiten Zwitserland en maakten hem ook internationaal interessant.

Na Basel werkte hij onder meer bij Spartak Moskou, Grasshoppers, FC Sion en FC Schaffhausen. Niet ieder avontuur werd een succes, maar in eigen land bleef hij bekend als een trainer die elftallen snel compacter maakt en lastig te bespelen.

• Belangrijkste clubs als trainer: FC Thun, FC Luzern, FC Basel, Spartak Moskou, Grasshoppers, FC Sion, FC Schaffhausen
• Hoogtepunt op clubniveau: sterke Europa League- en Champions League-campagnes met FC Basel

Speelstijl van Yakins Zwitserland

Bij de nationale ploeg presenteert Yakin zich als een pragmatische bondscoach. Zijn elftal is in de eerste plaats goed georganiseerd, met veel aandacht voor defensieve stabiliteit. Zwitserland speelt onder hem vaak met drie centrale verdedigers, in een 3-4-2-1 of 3-4-1-2, waarbij de wingbacks in balbezit hoog doorschuiven om het middenveld te versterken.

Schakelen tussen drie en vier achterin

Een opvallend kenmerk van zijn aanpak is de flexibiliteit. Yakin wisselt moeiteloos tussen een driemans- en viermansverdediging, afhankelijk van tegenstander, beschikbare spelers en fase van het toernooi. In de Nations League en op het WK 2022 stond Zwitserland geregeld in een 4-2-3-1, terwijl in de aanloop naar het EK 2024 en daarna de 3-4-2-1-variant meer vaste vorm kreeg. Die variatie maakt Zwitserland lastig te lezen voor tegenstanders, maar vraagt ook veel tactisch inzicht van zijn spelers.

In balbezit kiest Yakin meestal voor een gecontroleerde opbouw via de as, met ervaren krachten als Granit Xhaka als regisseur op het middenveld. Backs en wingbacks mogen inschuiven, terwijl de aanvallende middenvelders tussen de linies spelen. Het is geen uitgesproken aanvallende benadering, eerder een gebalanceerde stijl waarin risico steeds wordt afgewogen tegen controle.

Ervaring, discipline en arbeid

In zijn selectiebeleid keert één lijn steeds terug: vertrouwen in ervaren spelers. De ruggengraat van zijn elftal bestaat al jaren uit internationals die in topcompetities spelen en gewend zijn aan druk en grote wedstrijden. Yakin verwacht discipline, loopvermogen en tactische trouw. Spelers die dat leveren, krijgen vaak langdurig het vertrouwen.

Bondscoach van Zwitserland: WK en EK

In augustus 2021 volgde Yakin Vladimir Petković op als bondscoach van Zwitserland. Hij kreeg direct een stevige opdracht: plaatsing voor het WK 2022 in een kwalificatiegroep met onder meer Europees kampioen Italië. Onder zijn leiding bleef Zwitserland ongeslagen en werd het groepswinnaar, waardoor Italië naar de play-offs moest en uiteindelijk het WK miste. Die kwalificatie maakte duidelijk dat de Nati ook na Petković op het hoogste niveau mee zou blijven doen.

Op het WK 2022 in Qatar haalde Zwitserland de achtste finales na een degelijke groepsfase. Daar liep het volledig mis tegen Portugal, dat met een ruime zege uithaalde. Binnen de bond en door Yakin zelf werd die nederlaag aangehaald als kantelpunt: de ploeg moest nog compacter, nog flexibeler en fysiek sterker worden om in de knock-outfase overeind te blijven.

EK 2024 als bevestiging

In de EK-kwalificatie voor Duitsland 2024 kende Zwitserland enkele haperingen, maar het ticket kwam er opnieuw. Op het toernooi zelf toonde de ploeg Yakins volwassenheid. Zwitserland overleefde de groepsfase en schakelde in de achtste finales titelhouder Italië overtuigend uit. In de kwartfinale tegen Engeland kwam de ploeg op voorsprong, maar volgde uitschakeling na strafschoppen. De EK-campagne werd gezien als bevestiging dat Yakin zijn elftal klaar heeft voor de grootste podia.

Op weg naar het WK 2026

Met het WK 2026 als volgende grote doel werkt Yakin aan zijn tweede volledige WK-cyclus als bondscoach. Zwitserland plaatste zich opnieuw via een solide kwalificatie, met vertrouwde namen als Xhaka in een leidende rol en een nieuwe lichting spelers die zich aandient in de grote Europese competities. De balans tussen ervaren kern en opkomend talent is beter dan in de beginjaren van zijn bondscoachschap.

In aanloop naar het toernooi schaafde Yakin verder aan zijn 3-4-2-1-structuur. In die formatie kan hij optimaal gebruikmaken van zijn sterke centrale verdedigers en dynamische wingbacks, terwijl de aanvallende middenvelders veel vrijheid krijgen tussen de linies. Zwitserland geldt niet als topfavoriet voor de wereldtitel, maar wordt door kenners wel genoemd als tegenstander die geen enkel topland graag treft.

Yakin en groep B op het WK 2026

In Groep B treft Zwitserland Qatar, Bosnië en Herzegovina en Canada. Op papier is Yakin met zijn ervaren selectie een van de favorieten voor de eerste twee plaatsen. Zijn reputatie als toernooitrainer is versterkt door de prestaties op het WK 2022 en het EK 2024, en binnen de selectie is er vertrouwen dat juist in de groepsfase zijn organisatie en nuchterheid het verschil kunnen maken.

De lat ligt hoog. Zwitserland is inmiddels gewend om verder te komen dan alleen de groepsfase. Voor Yakin en zijn staf ligt de uitdaging in het zetten van de volgende stap richting de laatste vier. Met een ingespeeld elftal, duidelijke principes en een bondscoach die zelden in paniek raakt, is de basis daarvoor stevig genoeg.