Vooruitblik

De Afrikaanse hoop: tien landen met ambitie, een record voor het continent

zaterdag 16 mei 2026

Nooit eerder deden er zoveel Afrikaanse landen mee aan een WK. Marokko draagt na de halve finale van Qatar 2022 de grootste verwachtingen, Senegal en Ivoorkust horen daar als Afrika Cup-kampioenen ook bij, en daarnaast zijn Egypte, Ghana, Algerije, Tunesië, Zuid-Afrika, debutant Kaapverdië en DR Congo van de partij. Samen tien landen die hopen op een doorbraak die het continent nog steeds niet heeft: een eerste WK-finale.

Tien Afrikaanse landen · record voor het continent · halve finale van 2022 als referentie

Het Afrikaanse voetbal heeft de afgelopen veertig jaar gestaag aan invloed gewonnen op het WK voetbal. Van twee Afrikaanse landen in 1982 in Spanje (Algerije en Kameroen), via een aantal opvallende prestaties (de kwartfinales van Kameroen in 1990, Senegal in 2002 en Ghana in 2010, plus de iconische halve finale van Marokko in 2022), tot het ruimere format van het WK 2026 met negen directe Afrikaanse plaatsen plus een interconfederale play-off. In totaal zijn er tien Afrikaanse landen op het WK 2026, een record voor het continent. Marokko, Senegal, Ivoorkust, Egypte, Ghana, Algerije, Tunesië, Zuid-Afrika, Kaapverdië en DR Congo. Tien verhalen, tien ambities.

Afrika wacht nog steeds op zijn eerste WK-finale. Vier keer was een Afrikaans land dichtbij: Kameroen in 1990 (kwartfinale, na verlenging verloren van Engeland), Senegal in 2002 (kwartfinale, golden goal Turkije), Ghana in 2010 (kwartfinale, gemiste strafschop tegen Uruguay in de slotseconden) en Marokko in 2022 (halve finale, verloren van Frankrijk). In juni en juli 2026 hopen de tien Afrikaanse landen op de doorbraak die het continent nog niet heeft gemaakt: een Afrikaanse finalist op het hoogste podium van het wereldvoetbal. Onder de tien landen zitten echte topkandidaten, maar ook ploegen voor wie meedoen al een mijlpaal is.

Marokko: halvefinalist van Qatar, hoogst genoteerde Afrikaanse ploeg ooit

De grootste verwachtingen dragen de Atlas Leeuwen. Op het WK 2022 in Qatar bereikte Marokko onder Walid Regragui de halve finale, als eerste Afrikaanse en Arabische land ooit op dat niveau. In de groepsfase werd België verslagen met 2-0, in de achtste finale Spanje na strafschoppen, en in de kwartfinale Portugal met 1-0 door een kopbal van Youssef En-Nesyri. In de halve finale werd Frankrijk te sterk (2-0). In mei 2026 staat Marokko op FIFA-positie 8, de hoogste rangschikking ooit voor een Afrikaanse ploeg.

In maart 2026 stapte Walid Regragui op na de verloren AFCON-finale op eigen bodem tegen Senegal. Zijn opvolger werd Mohamed Ouahbi, de coach die in oktober 2025 in Chili met de Marokkaanse U20 het wereldkampioenschap voor jongeren won. Aanvoerder is Achraf Hakimi, de rechtsback van Paris Saint-Germain en in mei 2025 Champions League-winnaar voor de derde keer in zijn loopbaan. Hakimi werd in 2025 uitgeroepen tot Afrikaans Voetballer van het Jaar. Naast hem spelen Brahim Díaz (Real Madrid), Bilal El Khannouss (VfB Stuttgart) en doelman Yassine Bounou, de held van de strafschoppen tegen Spanje in 2022. Voor Marokko is een kwartfinale de minimale ambitie, met als droom om de halve finale van Qatar te evenaren of zelfs voorbij te gaan.

Senegal: regerend Afrikaans kampioen, met Mané en Pape Thiaw

De Lions de la Téranga komen als de regerend Afrikaans kampioen naar het WK. In januari 2026 wonnen de Senegalezen de AFCON op Marokkaanse bodem, met een nipte zege in de finale tegen Marokko. Het was de tweede Afrika Cup-titel voor Senegal, na 2021 in Kameroen, en bevestigde het Senegalese voetbal als een van de drie sterkste op het continent. Bondscoach is Pape Thiaw, de Senegalees die in 2024 werd aangesteld na het vertrek van Aliou Cissé.

Het sportieve gezicht is Sadio Mané, de oud-Liverpool-aanvaller die sinds 2023 bij Al-Nassr in Saoedi-Arabië speelt naast Cristiano Ronaldo. Mané is met meer dan dertig interlandgoals de topscorer aller tijden van Senegal en het boegbeeld van het Senegalese voetbal. Op het WK 2022 in Qatar miste hij het toernooi door een blessure, en in 2026 wil hij op zijn 34ste eindelijk een volledig WK meemaken. Achterin staat de routine van Kalidou Koulibaly (Al-Hilal) en Édouard Mendy onder de lat. Voor Senegal is een achtste finale haalbaar, met als ambitie om voor het eerst sinds 2002 weer voorbij de kwartfinale te komen.

Ivoorkust: ongeslagen door de kwalificatie en de AFCON-zege van 2024

Op de AFCON 2023, gespeeld in januari 2024 op eigen bodem, schreef Ivoorkust een onvergetelijk verhaal. Onder interim-coach Emerse Faé, die het stokje overnam van de tussentijds ontslagen Jean-Louis Gasset, won Ivoorkust het toernooi met een 2-1 finale-zege op Nigeria. Faé bleef vaste bondscoach, en in de Afrikaanse WK-kwalificatie ging Ivoorkust ongeslagen door de groep zonder een tegendoelpunt te slikken. Een prestatie die in heel Abidjan met diepe trots wordt aangehaald.

Aanvoerder is Franck Kessié, de oud-AC Milan-middenvelder die sinds 2023 voor Al-Ahli in Saoedi-Arabië speelt. In de aanval Amad Diallo van Manchester United, achterin Evan Ndicka van AS Roma en op de flank Wilfried Singo van Galatasaray. Simon Adingra van Sunderland completeert een gevarieerde aanvalsstaf. Voor Ivoorkust is een doorgang naar de achtste finale realistisch, en bij een gunstige loting in de knock-outfase ligt zelfs de kwartfinale binnen bereik.

Egypte: Mohamed Salah als boegbeeld, na een lange afwezigheid

De Farao’s zijn voor het eerst sinds 2018 in Rusland weer op een WK. Na de gemiste plaatsing voor 2022 in Qatar voelde de afwezigheid in Egypte als een nationale teleurstelling, en in 2026 keert de selectie terug met grote verwachtingen. Bondscoach is Hossam Hassan, de Egyptische oud-spits die in 2024 werd aangesteld na een lange clubloopbaan in eigen land.

Het sportieve gezicht is en blijft Mohamed Salah, de aanvaller van Liverpool die in 2024-25 met de Reds Premier League-kampioen werd onder Arne Slot. Op zijn 33ste is hij het absolute boegbeeld van het Egyptische voetbal, en in heel Caïro wordt op het WK 2026 op een gouden afscheid van Salah gehoopt. Egypte is de meest succesvolle Afrikaanse ploeg ooit op de Afrika Cup, met zeven titels, en op het WK 2026 willen de Farao’s voor het eerst sinds 1990 weer voorbij de groepsfase komen. De loting in Groep G met België, Iran en Nieuw-Zeeland biedt daartoe een realistische kans.

Ghana: Queiroz aan het roer, met Iñaki Williams en Semenyo

De Black Stars zijn voor het eerst sinds 2022 in Qatar weer op een WK. Bondscoach is Carlos Queiroz, de 73-jarige Portugees met een rijke internationale loopbaan bij onder andere Real Madrid, Manchester United, Portugal, Iran en Egypte. Queiroz werd in 2024 aangesteld na het ontslag van Otto Addo, en heeft Ghana via de Afrikaanse kwalificatie in de groepsfase weten te plaatsen.

Aanvoerder is Jordan Ayew, de routinier in de Premier League. De duurste speler van de selectie is Antoine Semenyo van Bournemouth, met meerdere doelpunten in de Premier League van 2025-26. Daarnaast speelt de Spaans-Ghanese Iñaki Williams van Athletic Bilbao, die in 2022 koos voor het Ghanese shirt boven het Spaanse. Voor Ghana wordt een herhaling van de kwartfinale van 2010 in Zuid-Afrika een hoge ambitie, maar een achtste finale ligt binnen bereik in een groep met onder andere Engeland en Kroatië.

Algerije: Petković in plaats van Belmadi, en de WK-stilte sinds 2014

Sinds Brazilië 2014 onder Vahid Halilhodžić, toen Les Fennecs de achtste finale haalden en daarin pijnlijk verloren van Duitsland na verlenging, was Algerije afwezig op een WK. In 2018 en 2022 lukte de plaatsing niet, ondanks de gouden generatie rond Riyad Mahrez die in 2019 wel de Afrika Cup-titel won. Voor 2026 brak Algerije eindelijk door. Bondscoach is Vladimir Petković, de Zwitserse Bosniër die eerder Zwitserland naar de kwartfinale van het EK 2020 leidde.

Sterspeler is Riyad Mahrez, de oud-Manchester City- en oud-Leicester-aanvaller die sinds 2023 voor Al-Ahli in Saoedi-Arabië speelt. Op zijn 35ste is hij de routinier van een Algerijnse selectie die ook Ismaël Bennacer (Marseille via huur van AC Milan) en Houssem Aouar (Al-Ittihad) in de selectie heeft. Voor Algerije is een achtste finale een realistische ambitie, in een groep met Argentinië, Oostenrijk en Jordanië die de strijd om de tweede plek open laat.

Tunesië: Lamouchi terug op de Afrikaanse bank, ongeslagen kwalificatie

De Adelaars van Carthago komen voor de zevende keer op een WK. Bondscoach is Sabri Lamouchi, de oud-Frans-Tunesische middenvelder die eerder Ivoorkust en clubs als Stade Rennais en Nottingham Forest trainde. Lamouchi werd in 2024 aangesteld en plaatste Tunesië via een ongeslagen Afrikaanse kwalificatie, zonder een enkel doelpunt te slikken.

Aanvoerder is Youssef Msakni, de 35-jarige oud-Al-Duhail-aanvaller die nu voor Al-Arabi speelt. Het jonge talent is Hannibal Mejbri, de oud-Manchester United-jeugd die sinds 2024 voor Burnley in de Premier League speelt. Op het WK 2022 boekte Tunesië in de groepsfase een 1-0 zege op het regerend wereldkampioen Frankrijk, en die mentaliteit wil Lamouchi naar het WK 2026 meebrengen. Een tweede ronde zou de eerste in de Tunesische WK-geschiedenis zijn.

Zuid-Afrika: Hugo Broos op zijn 73ste, voor het eerst sinds 2010

Voor het eerst sinds het eigen WK van 2010 zijn de Bafana Bafana terug. Onder de 73-jarige Belgische bondscoach Hugo Broos, die in 2017 met Kameroen de Afrika Cup won, plaatste Zuid-Afrika zich in oktober 2025 als groepswinnaar boven Nigeria en Benin. Het WK 2026 wordt het laatste toernooi van Broos voordat hij stopt.

Aanvoerder is doelman Ronwen Williams van Mamelodi Sundowns, drievoudig Zuid-Afrikaans landskampioen 2023-2025. Negentien van de 26 selectiespelers spelen in de eigen Zuid-Afrikaanse competitie. De enige Europees gevestigde naam is Lyle Foster van Burnley in de Premier League. Op donderdag 11 juni mag Zuid-Afrika de openingswedstrijd van het WK 2026 spelen tegen gastland Mexico in het Estadio Azteca, voor 87.000 fans. Een tweede ronde zou de eerste in de Zuid-Afrikaanse WK-geschiedenis zijn.

Kaapverdië: het kleine eiland boven Kameroen, debutant onder Bubista

De Tubarões Azuis (Blauwe Haaien) zijn de Afrikaanse debutant. Een eilandstaat van ongeveer 525.000 inwoners, voor de kust van West-Afrika, en in 47 jaar tijd opgeklommen van een randverschijnsel in het Afrikaanse voetbal tot een ploeg die Kameroen uit een WK-kwalificatiegroep weet te houden. Bondscoach is Pedro Leitão Brito, in het wereldvoetbal bekend onder zijn artiestennaam Bubista, en in 2025 uitgeroepen tot CAF-coach van het jaar.

Aanvoerder is Ryan Mendes, de 36-jarige aanvallende middenvelder van Hatayspor in de Turkse Süper Lig. Bekende namen in de selectie zijn Garry Rodrigues (oud-Galatasaray, nu Apollon Limassol) en Deroy Duarte van Sparta Rotterdam in de Eredivisie. In Groep H ontmoet Kaapverdië Spanje, Uruguay en Saoedi-Arabië. Voor Bubista is een eerste WK-zege ooit de droom, met de slotwedstrijd tegen Saoedi-Arabië als de meest haalbare kans.

DR Congo: Desabre op de bank, Bakambu en de halve finale van AFCON 2023

De Léopards komen voor het eerst sinds 1974 weer op een WK, in West-Duitsland destijds onder de toenmalige naam Zaïre. Het was een dramatisch toernooi, met onder andere de bizarre vrije trap van Mwepu Ilunga die de muur uit elkaar joeg voordat de Braziliaanse scheidsrechter floot. Tweeënvijftig jaar later keert DR Congo terug onder de Franse bondscoach Sébastien Desabre, die op de AFCON 2023 in Ivoorkust de halve finale haalde (verloren van Ivoorkust 1-0).

Sterspeler is Cédric Bakambu, de spits van Real Betis in de Spaanse Primera División en topscorer aller tijden van de Congolese selectie. Op het middenveld speelt Chancel Mbemba (Lille) en op de flank Yoane Wissa van Newcastle United (sinds zomer 2025 overgekomen van Brentford). In Groep K wachten Portugal, Colombia en Oezbekistan. Voor DR Congo is een eerste WK-zege ooit een realistische ambitie.

Vier Afrikaanse kwartfinales in een halve eeuw, en de hoop op meer

Het Afrikaanse voetbal heeft op het WK een gestaag stijgende lijn, met als hoogtepunten Kameroen 1990 (kwartfinale onder Valeri Nepomniachi, na een 3-2 verlenging-nederlaag tegen Engeland met twee strafschoppen van Gary Lineker), Senegal 2002 in Zuid-Korea en Japan (kwartfinale onder Bruno Metsu, na golden goal-verlies van Turkije), Ghana 2010 in Zuid-Afrika (kwartfinale onder Milovan Rajevac, met de gemiste strafschop van Asamoah Gyan in de slotseconden van de verlenging tegen Uruguay na de iconische handsbal van Luis Suárez) en Marokko 2022 (halve finale en vierde plaats). Vier landen, vier momenten waarin het Afrikaanse continent voor het eerst zo dichtbij een grote stap stond.

Voor 2026 hopen alle tien de Afrikaanse landen op een nieuwe stap. Marokko wil de halve finale van Qatar evenaren of er voorbij gaan, Senegal en Ivoorkust mikken op een kwartfinale, Egypte en Algerije op de achtste finale na lange afwezigheid, en Ghana en Tunesië willen na een lange periode weer een tweede ronde halen. Zuid-Afrika, Kaapverdië en DR Congo komen met de simpele ambitie om voor het eerst voorbij de groepsfase te komen of een eerste WK-zege ooit te boeken. Onder de tien zijn topkandidaten met Europese topcompetitie-spelers, en debutanten met bondscoaches die het voor de eerste keer doen. Wat ze gemeenschappelijk hebben, is de wens om voor Afrika een stap te zetten die het continent in 96 jaar WK-geschiedenis nog niet heeft gemaakt.

Een Afrikaanse finale op zondag 19 juli in MetLife Stadium?

De grote droom van het Afrikaanse voetbal is een eerste WK-finalist ooit. Op zondag 19 juli 2026 wordt op het MetLife Stadium in New York/New Jersey de WK-finale gespeeld. Voor een Afrikaans land om daar aanwezig te zijn, moet voor het eerst in de geschiedenis een halve finale worden gewonnen. Op papier is Marokko de meest realistische kandidaat, met FIFA-positie 8 en de halve finale-routine van Qatar 2022 vers in het geheugen. Maar in het voetbal is alles mogelijk, en met tien Afrikaanse landen op het toernooi neemt de kans op een stunt zelf ook toe.

Voor het Afrikaanse continent is dit WK een gelegenheid om de positie in het wereldvoetbal verder te verstevigen. Het ruimere format van 48 deelnemers heeft de Afrikaanse vertegenwoordiging vergroot van vijf landen in 2022 naar negen plus de play-offs in 2026, en in 2030 wordt dit naar verwachting nog uitgebreid. Met de jeugdacademies in Casablanca, Dakar, Abidjan, Cairo, Accra, Algiers, Tunis, Johannesburg, Praia en Kinshasa wordt elke dag aan de toekomst gewerkt. In juni en juli 2026 moet daar in Noord-Amerika het volgende hoofdstuk uit komen. Tien landen, tien ambities, en één gedeelde droom: een Afrikaanse finalist op het hoogste podium.

Lees verder

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.