DR Congo, na 52 jaar terug dankzij Mbemba en Tuanzebe

Voor het eerst sinds 1974 mag een Congolees elftal weer op een WK aantreden. Een sprookje van strafschoppen, een treffer in de slotseconden en een lange weg door de play-offs, met aanvoerder Mbemba als nationale held en Tuanzebe als de man met de beslissende goal tegen Jamaica.

Groep K · FIFA-positie #46 · 2e WK-deelname

Op maandag 18 mei 2026 maakte bondscoach Sébastien Desabre zijn definitieve selectie van 26 namen bekend voor het WK 2026. DR Congo keert na een afwezigheid van twee-en-een-half decennium en méér terug op het hoogste toneel. De Léopards, zoals de luipaarden in eigen land worden genoemd, waren als Zaïre voor het laatst in 1974 van de partij. Tweeënvijftig jaar later staat een nieuwe generatie aan de start, op een manier die niemand vooraf zo had ingeschat.

Het verhaal van de Congolese kwalificatie leest als een filmscript. Een doelpunt in de slotseconden tegen Kameroen, een beslissende strafschop tegen Nigeria, en een treffer in de verlenging tegen Jamaica in de intercontinentale play-off. Drie momenten waarop alles in DR Congo even stilstond, en drie momenten die ervoor zorgden dat Desabre en zijn ploeg in juni gewoon naar Mexico, de Verenigde Staten en Canada mogen afreizen.

Het sprookje van de play-offs

Op weg naar het WK liep DR Congo het zwaarste mogelijke parcours. In de Afrikaanse kwalificatie volstond de groep niet voor een directe plaatsing, en de Léopards belandden in de continentale play-offs. In de halve finale tegen Kameroen leek de wedstrijd uit te lopen op een hartverscheurende uitschakeling, totdat Chancel Mbemba, de centrale verdediger en aanvoerder, in de blessuretijd binnenliep en scoorde. Een onwaarschijnlijk slot, een ontploffend kleedlokaal en een ticket naar de finale.

In die finale tegen Nigeria, een grootmacht van het Afrikaanse voetbal, volgde nog meer drama. Na negentig minuten gelijkspel ging het naar strafschoppen, en uitgerekend Mbemba liep in de eerste strafschoppenreeks ook naar de stip om de beslissende inzet binnen te schieten. Twee keer in twee duels was hij de man die op het cruciale moment opstond. Het is precies dat type leiderschap dat een ploeg op de been houdt in de zwaarste weken van haar bestaan.

Daarmee was DR Congo nog niet binnen. Op de intercontinentale play-off, een eindspel waarin landen uit verschillende werelddelen om de laatste WK-tickets vechten, wachtte Jamaica. Het werd een taaie finale, waarbij beide ploegen na negentig minuten op nul stonden. In de verlenging brak de Congolese verdediger Axel Tuanzebe de ban met de enige treffer, en eindelijk was het zover. Het ticket was binnen, en DR Congo kon zijn eerste WK in tweeënvijftig jaar gaan vieren.

Sébastien Desabre, de Fransman achter het succes

Het brein achter deze opmars is Sébastien Desabre. De Franse bondscoach, in 2024 aangesteld, werkte eerder in heel Afrika met onder meer Egypte, Oeganda en de Ivoriaanse club ASEC Mimosas, en hij kent het continent als geen ander. In de Afrika Cup van 2023, vlak voor de WK-kwalificatie begon, leidde hij DR Congo verrassend naar de halve finale, waar pas Ivoorkust een einde maakte aan het avontuur. Bij de FECOFA, de Congolese voetbalbond, werd toen al hardop uitgesproken dat ze met deze coach iets bijzonders konden bereiken.

Tactisch staat Desabre bekend om een 4-3-3 die zich, afhankelijk van de tegenstander, kan plooien naar een dubbele zes met meer defensieve waakzaamheid. Hij houdt van fysieke spelers, van ploegen die de duels winnen en bij standaardsituaties gevaarlijk zijn. Voor de selectie die hij nu tot zijn beschikking heeft, met veel internationals uit de Franse Ligue 1 en de Engelse Premier League, is dat een type voetbal dat naadloos aansluit. De Léopards hoeven niet te combineren als Spanje, ze moeten knokken en op het juiste moment toeslaan.

Chancel Mbemba, de aanvoerder met de uitslagen

Niemand verpersoonlijkt deze Congolese generatie zo treffend als Mbemba. De centrale verdediger van Lille, inmiddels 31 jaar oud en met 107 interlands de meest ervaren speler in de selectie, is de natuurlijke leider in en buiten het veld. Zijn loopbaan voerde hem langs Anderlecht, Newcastle United, FC Porto en Marseille, en op die laatste club groeide hij uit tot een vaste basisspeler in een ploeg die ver kwam in de Champions League.

In de Congolese kleedkamer staat zijn naam voor rust en autoriteit. Mbemba is het type aanvoerder dat in de juiste momenten zijn ploeggenoten bij elkaar weet te houden, en dat hij in zowel de halve finale tegen Kameroen als de finale tegen Nigeria persoonlijk de doorslag gaf, zegt veel over zijn instelling. Voor heel DR Congo is hij inmiddels meer dan een verdediger. Hij is de man die het ticket dwong, en daar zal hij zijn hele verdere loopbaan voor worden geëerd.

Yoane Wissa, het aanvallende speerpunt

Aanvallend hangt veel af van Yoane Wissa, de duurste man in de selectie. De buitenspeler verruilde in de zomer van 2025 Brentford voor Newcastle United, in een transfer die het topniveau van de Premier League opzocht. Met een geschatte marktwaarde van 28 miljoen euro is hij de financiële uitschieter, en zijn snelheid en afronding maken hem tot een wapen dat tegen elke tegenstander gevaarlijk kan zijn.

Bij Newcastle had Wissa een wisselend eerste seizoen, met perioden van uitblinken en een paar momenten waarop de fit met het tactische systeem nog moest groeien. Voor DR Congo is hij echter een vaste waarde, en bij Desabre staat hij vrijwel altijd in de basis. Zijn rol op het WK zal vermoedelijk vanaf de linkerflank zijn, met de vrijheid om naar binnen te trekken en zijn rechtervoet te gebruiken. Voor de Léopards is hij precies het type aanvaller dat een wedstrijd kan kantelen.

Cédric Bakambu, de oudgediende met de cijfers

Naast Wissa biedt Desabre met Cédric Bakambu een aanvaller met routine. De spits van Real Betis, op zijn 34e nog altijd actief, is met 21 doelpunten de topscorer aller tijden van DR Congo. Bakambu trok in zijn loopbaan langs onder meer Bursaspor, Villarreal, Beijing Guoan en Olympiakos, en hij weet als geen ander hoe hij in cruciale momenten een doelpunt produceert.

Voor Desabre is hij vooral de man die de strafschoppen mag binnenwerken en die bij standaardsituaties in het juiste vakje opduikt. Het type kanon dat een wedstrijd niet altijd domineert, maar dat in een groep met sterke tegenstanders een zeldzame kans wel verzilvert. Met Wissa als de bewegende vleugelspeler en Bakambu als de klassieke spits beschikt DR Congo over een aanvalsduo dat elkaar wonderwel aanvult.

Engelse switchers in de verdediging

Een ander opvallend aspect van de selectie is de aanwezigheid van twee oud-Engelse jeugdinternationals. Aaron Wan-Bissaka, de rechtsback van West Ham United die eerder doorbrak bij Crystal Palace en jaren bij Manchester United speelde, koos in 2024 voor DR Congo. Het was een keuze die in Engeland met enige verbazing werd ontvangen, maar voor de in Londen geboren speler met Congolese roots een logische.

Naast hem koos ook Axel Tuanzebe, oud-Manchester United en momenteel actief bij Burnley, in een latere fase van zijn loopbaan voor de Congolese vlag. En dat besluit had nog wel gevolgen, want zijn enige treffer in de intercontinentale play-offfinale tegen Jamaica bezorgde DR Congo het WK-ticket. Een mooier debuut voor een internationale switch is haast niet denkbaar. Voor Desabre vormen de twee oud-Engelsen samen met aanvoerder Mbemba en Arthur Masuaku een verdedigingsblok met serieuze ervaring uit de hoogste Europese competities.

Het middenveld als motor

Op het middenveld beschikt DR Congo over een gevarieerd palet aan opties. Edo Kayembe, de balverdelende speler van Watford in de Engelse Championship, geldt als de logische zes. Hij combineert fysieke kracht met een goed positiespel, en in het systeem van Desabre vormt hij de schakel die de defensieve linie afschermt. Naast hem ziet de bondscoach Noah Sadiki een sterke opmars maken bij Sunderland in de Premier League, en de jonge middenvelder kan een rol vervullen als opbouwende achtste, met zijn lange passing en eigen versnelling.

Verder voorin beschikt Desabre over Théo Bongonda, de uit Genk en Spanje bekende dribbelaar die de afgelopen seizoenen in Rusland speelde, en over Gaël Kakuta, een routinier die ondertussen bij Amiens in Frankrijk speelt en in de Congolese kleedkamer voor rust en ervaring zorgt. Het is een middenveld zonder echte vedette uit de Champions League-top, maar met spelers die elkaar tactisch goed aanvullen en die elk een eigen toegevoegde waarde meebrengen.

Een ploeg uit alle hoeken van Europa

De spreiding van de selectie is opvallend. Alle 26 internationals verdienen hun brood in een buitenlandse competitie, verdeeld over zestien competities in dertien landen. De Franse Ligue 1 en de Engelse Premier League leveren samen acht spelers, de Griekse Super League maar liefst drie. Daarnaast vinden we Congolese internationals in landen als België, Spanje, Schotland, Polen, Rusland, Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten.

Het is een typische diaspora-selectie. Veel van deze spelers groeiden op in Frankrijk of België, in steden met grote Congolese gemeenschappen, en kozen er bewust voor om hun loopbaan onder de vlag van het land van hun ouders voort te zetten. Voor Desabre maakt die internationale scholing zijn ploeg breder inzetbaar, want zijn spelers zijn gewend aan uiteenlopende voetbalculturen en tactische systemen. Tegelijk vraagt het om een bondscoach die ze tot één hechte groep weet te smeden, en op dat punt heeft de Fransman zijn slag tot nu toe geslagen.

De legendarische verschijning van Zaïre in 1974

Wie de geschiedenis van het Congolese voetbal opslaat, komt onvermijdelijk uit bij 1974. Zaïre, zoals het land destijds heette onder Mobutu, was in West-Duitsland het eerste sub-Sahara-Afrikaanse land op een WK, en daarmee een echte primeur. De prestaties op het veld waren echter ronduit pijnlijk. Drie wedstrijden, drie nederlagen, geen enkel doelpunt voor en liefst veertien tegen. Het dieptepunt was een 9-0 nederlaag tegen Joegoslavië, destijds de zwaarste verlieskans uit de WK-historie.

Onvergetelijk werd het toernooi vooral door een bizar moment in de wedstrijd tegen Brazilië. Bij een vrije trap voor de Brazilianen liep verdediger Mwepu Ilunga uit de muur, voordat de bal werd genomen, en trapte hij de bal weg richting de andere kant van het veld. Het kostte hem een gele kaart en gaf de wereld een beeld dat tot op de dag van vandaag op YouTube wordt teruggekeken. Volgens latere verhalen wilde Mwepu, in een ploeg die onder enorme politieke druk speelde, het laatste fluitsignaal zo dichtbij mogelijk hebben.

Tweeënvijftig jaar later wil DR Congo een ander hoofdstuk schrijven. Met een professioneel opgezette selectie, een Franse bondscoach met internationale ervaring en een spelersgroep die in de Europese top het vak heeft geleerd, is de mentale erfenis van 1974 een herinnering geworden in plaats van een schaduw. De Léopards weten dat ze deze keer niet als curiositeit te kijk komen te staan, maar als een ploeg die voor zichzelf een resultaat probeert te boeken.

Visumproblemen voor de Congolese fans

Pikant aan de Congolese WK-reis is dat de meeste fans thuis blijven. Voor inwoners van DR Congo is het verkrijgen van een visum voor de Verenigde Staten, Mexico of Canada al jaren een buitengewoon moeizame procedure, en daarin verandert het WK weinig. Volgens berichten in de Congolese pers worden de meeste aanvragen afgewezen of duurt de behandeling zo lang dat een afgegeven visum niet meer op tijd is voor de wedstrijden. Voor een land dat al sinds 1974 op dit moment wacht, is dat een wrange aanvulling op het verhaal.

Op de tribunes in Houston, Guadalajara en Atlanta zullen de Léopards vooral worden aangemoedigd door Congolezen uit de diaspora. Grote gemeenschappen in onder meer Brussel, Parijs en in een aantal Amerikaanse steden zorgen voor de groen-geel-rode kleuren langs de zijlijn, en voor de spelers vormt dat een bekende klank. Het is niet hetzelfde als een vol Stade des Martyrs in Kinshasa, maar het is wel een vorm van steun die de ploeg zal voelen.

Groep K: een loting met opening

In Groep K is DR Congo op papier de derde ploeg. Portugal geldt als gedoodverfde groepswinnaar, Colombia is de logische kandidaat voor de tweede plek, en in het duel om de derde plaats spelen de Léopards tegen WK-debutant Oezbekistan. Het laatste duel van de groepsfase, tegen die Aziatische ploeg, kan voor DR Congo zomaar de sleutel zijn tot de tweede ronde.

De Léopards beginnen het toernooi op woensdag 17 juni in Houston, op het NRG Stadium tegen Portugal van Cristiano Ronaldo. Daarna volgt op dinsdag 23 juni in Guadalajara op het Estadio Akron het duel met Colombia, en op zaterdag 27 juni sluit Desabres ploeg de poule af in Atlanta op het Mercedes-Benz Stadium tegen Oezbekistan.

Het programma van DR Congo in de groepsfase:

• Woensdag 17 juni, 19.00 uur Nederlandse tijd, in het NRG Stadium in Houston tegen Portugal. De zwaarste opgave van de drie.
• Dinsdag 23 juni, 04.00 uur Nederlandse tijd, in het Estadio Akron in Guadalajara tegen Colombia. Een gevoelige tegenstander met een Zuid-Amerikaanse stempel.
• Zaterdag 27 juni, 01.30 uur Nederlandse tijd, op het Mercedes-Benz Stadium in Atlanta tegen Oezbekistan. Op papier de meest reële kans op de eerste WK-zege ooit.

Voor de Nederlandse kijker is de openingswedstrijd op woensdagavond om zeven uur het meest aantrekkelijk geprogrammeerd. De andere twee duels vallen midden in de nacht. Vooral het slotduel met Oezbekistan in Atlanta wordt voor DR Congo de sleutel, want daar liggen de punten waar Desabre op rekent.

Hoe ver kan het komen?

Realistisch gezien hoort DR Congo bij de outsiders van het toernooi. De bookmakers plaatsen het land in de onderste regionen, met quoteringen die de groepsuitschakeling als waarschijnlijk markeren. Toch is er onder Desabre, met de huidige spelersgroep en met een ruim WK-format, een reëel pad naar de tweede ronde. De acht beste nummers drie gaan door, en met een gerichte zege op Oezbekistan en een goed resultaat tegen Colombia ligt overwintering op tafel.

Veel zal afhangen van twee zaken. Ten eerste van de fitheid en vorm van Wissa, Mbemba en Tuanzebe, op wie het tactische plan grotendeels rust. Ten tweede van de manier waarop Desabre zijn ploeg op het juiste moment laat pieken. Een halve finale van de Afrika Cup in 2024 toonde aan dat deze ploeg op een groot toernooi in vorm kan komen, en in het ruime nieuwe WK-format hoeft een echte vorm pas in de knock-outfase op te staan.

Toch blijft het vooral een toernooi om respect af te dwingen. DR Congo wil bewijzen dat het de 9-0 van 1974 definitief in het verleden heeft achtergelaten. Een eerste WK-zege ooit, een eerste WK-doelpunt sinds Mwepu en zijn ploeggenoten, en een ploeg die de groepsfase met opgeheven hoofd verlaat. Voor de Léopards van Desabre lijken dat alle drie reële doelen.

Tweeënvijftig jaar later

Het verhaal van DR Congo op dit WK draagt de echo van 1974 met zich mee, maar staat ook op zichzelf. Mbemba die zijn ploeg in twee opeenvolgende play-offduels uit het slop trok. Tuanzebe die in de verlenging het ticket dwong. Desabre die in iets meer dan een jaar tijd een sub-Sahara-Afrikaans land terugbracht op het hoogste toneel. Drie verhalen die elk op zich al een artikel verdienen, en die samen één moderne Congolese voetbalgeschiedenis vormen.

Of er deze zomer een sportief vervolg op het sprookje komt, weten we pas als de bal op 17 juni in Houston in beweging is gezet. Maar de Léopards zijn na meer dan een halve eeuw terug op het wereldtoneel, en de manier waarop ze er kwamen, alleen al, was meer dan een toernooi waard.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.