Egypte, Salah’s afscheid van Liverpool en de eerste knock-out ooit
zondag 10 mei 2026 · Egypte
De farao’s keren na 2018 terug op een WK, onder de in februari 2024 aangestelde Hossam Hassan en met Mohamed Salah als aanvoerder. Voor de superster van Liverpool is dit toernooi extra beladen: in maart 2026 maakte hij bekend dat zijn periode op Anfield ten einde loopt. Egypte mikt op de eerste knock-outwedstrijd uit zijn WK-geschiedenis.
Groep G · FIFA-positie #29 · 4e WK-deelname
Eind mei 2026 maakte bondscoach Hossam Hassan zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Egypte keert na 1934, 1990 en 2018 voor de vierde keer terug op het wereldkampioenschap voetbal. Voor de Egyptische voetbalbond, in eigen land de EFA, is het toernooi van bijzondere betekenis. Het is de eerste deelname onder leiding van Hossam Hassan, de in eigen land vereerde voormalige topspits die in februari 2024 werd aangesteld als opvolger van de Portugese Rui Vitoria. Met aanvoerder Mohamed Salah en met een ploeg die onder de nieuwe coach een ongeslagen kwalificatie afwerkte, mikt Egypte in juni en juli op de doorbraak die in drie eerdere WK-deelnames nog nooit lukte.
De Pharaohs, zoals het Egyptische elftal in het buitenland wordt aangeduid, zijn in heel het Afrikaanse voetbal een vaste topwaarde. Met een recordaantal van zeven Afrika Cup-titels staat Egypte ver bovenaan de eeuwige Afrikaanse ranglijst. Op WK’s is dat verhaal echter complexer. Drie eerdere deelnames leverden geen enkele knock-outwedstrijd op, en in 2018 in Rusland verloor de ploeg ondanks de aanwezigheid van Salah alle drie groepswedstrijden. Tussen 2018 en 2026 werden bovendien de WK’s van 2022 in Qatar gemist, na een uitschakeling in de Afrikaanse play-offs tegen Senegal op strafschoppen. Onder Hossam Hassan is in vier maanden tijd het tij gekeerd.
De foutloze kwalificatie in CAF Groep A
Het kwalificatiepad van Egypte was overtuigend. In Groep A van de Afrikaanse kwalificatie trof de Pharaohs Burkina Faso, Guinee-Bissau, Sierra Leone, Ethiopië en Djibouti. Tien wedstrijden later stond de Egyptische teller op 26 punten, het resultaat van een ongeslagen reeks waarin de Egyptenaren in geen enkele wedstrijd de drie punten lieten liggen aan een tegenstander op gelijke voet. Burkina Faso werd tweede met enkele punten minder, en moest via een verdere route door de play-offs alsnog kans maken op een WK-ticket. Voor de Egyptische voetbalbond was de overmacht van de kwalificatie de bevestiging dat de aanstelling van Hassan precies de juiste keuze was geweest.
Twee Egyptische spelers eindigden gedeeld als topscorer van de hele Afrikaanse kwalificatie. Mohamed Salah en Mahmoud Trezeguet vormden samen het aanvalsduo waar geen Afrikaanse defensie tegen opgewassen was. Trezeguet, die in 2024 terugkeerde naar Al-Ahli in eigen land na een Europese periode bij onder meer Aston Villa, vond in zijn nieuwe rol als tweede aanvaller naast Salah meermaals het net. Het is een aanvalsstaf die op het WK in juni en juli opnieuw de dragende kracht achter de Egyptische ambities moet worden.
Hossam Hassan, de legende met de tweelingbroer
De man die deze ploeg leidt, is een van de meest besproken figuren in het Egyptische voetbal aller tijden. Hossam Hassan, geboren in 1966 in Maghagha, is met meer dan 170 doelpunten in interlandverband een van de meest geliefde Egyptische spitsen ooit. Als speler won hij vier Afrika Cups met Egypte, in 1986, 1998, 2006 en 2008. Hij speelde een groot deel van zijn loopbaan bij Al-Ahli in eigen land, met enkele korte buitenlandse periodes bij PAOK Saloniki in Griekenland en in Zwitserland. Zijn tweelingbroer Ibrahim Hassan, eveneens een international, is in heel de Egyptische voetbalwereld als zijn rechterhand aanwezig.
Hassan werd in februari 2024 aangesteld als bondscoach, na de teleurstellende Afrika Cup-uitschakeling van Egypte tegen DR Congo op strafschoppen. Zijn voorganger Rui Vitoria werd ontslagen, en de roep om een Egyptische bondscoach met inzicht in eigen voetbalcultuur klonk in Caïro luid. Hassan was de logische keuze. Onder zijn leiding herstelde de Egyptische ploeg snel, met overtuigende resultaten in de Afrikaanse kwalificatie en met een AFCON 2025 in Marokko waarin Egypte de kwartfinale haalde. Voor het WK is dit zijn eerste internationale eindstrijd als bondscoach, en hij gaat in juni met de stille ambitie de eerste knock-outwedstrijd uit de Egyptische WK-geschiedenis te halen.
Mohamed Salah, het Liverpool-afscheid op het WK
Op het veld is Mohamed Salah het absolute middelpunt van deze ploeg. De 33-jarige aanvaller en aanvoerder van het Egyptische elftal speelt sinds 2017 bij Liverpool in de Engelse Premier League, en in maart 2026 maakte hij bekend dat zijn periode op Anfield ten einde loopt na het lopende seizoen. Met 191 doelpunten in 315 Premier League-wedstrijden staat hij in de eeuwige Liverpool-topscorerslijst op een derde plek, achter de iconen Roger Hunt en Ian Rush. Met de Reds won hij in zijn loopbaan onder meer de Premier League, de Champions League, de FA Cup en de Klubwereldbeker.
Voor het Egyptische elftal is hij sinds september 2019 de aanvoerder. Met meer dan 110 interlands en meer dan 60 doelpunten is hij naast Hossam Hassan een van de meest besproken Egyptische sterspelers ooit. Op een WK speelt hij voor de tweede keer, na 2018 in Rusland, en voor hem persoonlijk staat ook de eerste knock-outwedstrijd uit de Egyptische geschiedenis op het verlanglijstje. In 2018 verloor Egypte ondanks zijn aanwezigheid alle drie groepswedstrijden, gedeeltelijk door een schouderblessure die hij in de Champions League-finale tegen Real Madrid opliep. Dit WK is voor hem mogelijk het laatste op het hoogste podium, en hij wil het op de juiste manier afsluiten.
Omar Marmoush en de aanvallende generatie
Naast Salah staat in deze ploeg ook Omar Marmoush, de aanvaller die in januari 2025 voor 75 miljoen euro de overstap maakte van Eintracht Frankfurt naar Manchester City. Op zijn 27ste is hij in de Engelse Premier League uitgegroeid tot een gerespecteerde spits, en bij City heeft hij in zijn eerste seizoen onder Pep Guardiola zijn waarde meermaals bewezen. Voor het Egyptische elftal is hij de tweede aanvaller naast Salah, vaak ingezet als de hangende spits die de loopacties achter de defensie van de tegenstander moet uitvoeren.
Daarnaast ziet Hassan Mohamed Trezeguet als de derde aanvallende keuze. De buitenspeler, die in 2024 terugkeerde van Trabzonspor naar Al-Ahli in Egypte, is met zijn dribbel en zijn werkende loopacties een vaste basisspeler. Zijn bijnaam Trezeguet, ontleend aan de Franse spits David Trezeguet die hij op jongere leeftijd bewonderde, is in heel Egypte een vertrouwde aanduiding. Voor Hassan vormen Salah, Marmoush en Trezeguet een aanvalslinie waar de Egyptische voetbalbond op het WK alle hoop op heeft gesteld.
De Al-Ahli-as als rugzak van de selectie
Een opvallend aspect van de Egyptische selectie is de aanwezigheid van een aanzienlijk Al-Ahli-blok. De Egyptische recordkampioen, in heel Afrika de meest succesvolle club aller tijden, levert meerdere internationals aan de nationale ploeg. Doelman Mohamed El-Shenawy is de eerste keus onder de lat, en hij speelt sinds jaren bij Al-Ahli in eigen land. Trezeguet is na zijn terugkeer in 2024 bij dezelfde club aangesloten. Daarnaast heeft Al-Ahli enkele verdedigers en middenvelders in de Egyptische selectie.
Voor Hassan, die zelf het grootste deel van zijn spelersloopbaan bij Al-Ahli doorbracht, is die aanwezigheid een tactisch voordeel. De spelers kennen elkaars manier van werken, en in een korte interlandperiode kan een ploeg met clubgenoten in de basisformatie sneller op één lijn worden gebracht. Tegelijk zijn de internationale spelers, zoals Salah, Marmoush en de verdedigers in Europese competities, onmisbaar voor het hoogste niveau. Onder Hassan is de balans tussen domestieke routine en Europese topkwaliteit een van de centrale tactische principes.
Het verdedigend blok en doelman El-Shenawy
Achterin steunt Egypte op een combinatie van Europese ervaring en domestieke routine. Mohamed Abdelmonem, de jonge centrale verdediger die in 2024 van Al-Ahli naar Nice in de Franse Ligue 1 verhuisde, is op zijn 26ste een vaste basisspeler. Naast hem ziet Hassan Omar Kamal, eveneens van Al-Ahli, en de routinier Ahmed Hegazi van Ittihad in de Saudi Pro League. Op de backposities heeft Hassan Mohamed Hany aan de rechterkant en Mohamed Hamdy als opties.
Onder de lat staat Mohamed El-Shenawy, de doelman van Al-Ahli en sinds jaren de eerste keus bij het nationale elftal. Op zijn 37e is hij de routinier in de keepersgroep, en in elke wedstrijd is hij de stille leider achterin. Voor Hassan is hij de doelman die in de Afrikaanse kwalificatie nauwelijks tegendoelpunten hoefde uit te delen, en in juni en juli moet hij die statistiek tegen tegenstanders van wereldformaat overeind houden. Het is een verdedigingsblok dat in de Afrikaanse kwalificatie zijn waarde bewees, met een opvallend lage tegendoelpuntenproductie en met de discipline om bij vlagen ook negentig minuten lang de nul te houden.
WK-historie: drie deelnames, nul knock-outs
Egypte speelt op dit toernooi zijn vierde WK-deelname. De geschiedenis begon in 1934 in Italië, in het tweede WK ooit georganiseerd. Egypte was destijds de eerste Afrikaanse en Aziatische ploeg op een WK, en speelde in de eerste ronde tegen Hongarije. Het werd een 4-2 nederlaag, en het zou meer dan een halve eeuw duren voordat de Pharaohs zich opnieuw kwalificeerden. Pas in 1990 in Italië, onder de leiding van bondscoach Mahmoud El-Gohary, was Egypte weer aanwezig op het hoogste podium. In een groep met Nederland, Ierland en Engeland speelde Egypte 0-0 tegen Nederland, 1-1 tegen Ierland en 0-1 tegen Engeland. Drie keer geen overwinning, geen knock-outplek, en opnieuw een lange wachttijd.
De derde deelname was in Rusland 2018, na een succesvolle kwalificatiecampagne onder de Argentijnse Héctor Cúper. Egypte was sterk afhankelijk van Salah, die echter vlak voor het toernooi een schouderblessure opliep in de Champions League-finale tegen Real Madrid. In de openingswedstrijd tegen Uruguay was hij niet inzetbaar, en Egypte verloor met 0-1. In de tweede wedstrijd kwam Salah terug in de basis, maar Egypte verloor met 1-3 van Rusland. In het slotduel tegen Saoedi-Arabië werd het 1-2 in een wedstrijd waar voor beide teams niets meer op het spel stond. Drie nederlagen, geen overwinning, en de pijnlijke statistiek dat Egypte na drie WK-deelnames nog steeds zonder zege en zonder knock-outplek op het hoogste podium stond. Acht jaar later is dat de te slechten muur.
Groep G: tegen België, Nieuw-Zeeland en Iran
In Groep G heeft Egypte een loting die op papier haalbaar is. België is op papier de gedoodverfde groepswinnaar, met Kevin De Bruyne als sterspeler. Iran is de Aziatische tegenstander, vaste WK-deelnemer met Mehdi Taremi. Nieuw-Zeeland is de Oceanische deelnemer, voor het eerst sinds zestien jaar weer op een WK. Voor Egypte ligt het cruciale duel vermoedelijk in de wedstrijden tegen Iran en Nieuw-Zeeland, waar punten gehaald moeten worden.
Tactisch is het beeld voor Hassan helder. Tegen België in de openingswedstrijd kan Egypte vrijuit spelen, omdat de Belgen op papier favoriet zijn en omdat een goed resultaat hier al een mijlpaal zou betekenen. Tegen Nieuw-Zeeland in de tweede wedstrijd moet er gewoon worden gewonnen, omdat de Oceanische tegenstander op papier de zwakste broeder is. Tegen Iran in de slotwedstrijd gaat het vermoedelijk om de tweede plaats in de groep, en mogelijk om de doorgang naar de achtste finale. Vier punten in de groep zou voor Egypte een mooie basis vormen, zes of meer zou de eerste knock-outplek uit de geschiedenis kunnen verzilveren.
Programma: twee duels in Seattle, één in Vancouver
Het Egyptische programma in Groep G brengt de ploeg langs twee verschillende landen en twee verschillende speelsteden. De ouverture met België is op maandag 15 juni om 21.00 uur Nederlandse tijd in Seattle, op het Lumen Field. Daarna gaat het op zondag 21 juni om 03.00 uur Nederlandse tijd naar Vancouver, op het BC Place Stadium, voor het duel met Nieuw-Zeeland. Het slotduel met Iran volgt op vrijdag 26 juni om 05.00 uur Nederlandse tijd, opnieuw in Lumen Field in Seattle.
Het programma in een overzicht:
- Maandag 15 juni, 21.00 uur Nederlandse tijd, Lumen Field in Seattle tegen België. De ouverture, op een toegankelijk Europees tijdstip.
- Zondag 21 juni, 03.00 uur Nederlandse tijd, BC Place Stadium in Vancouver tegen Nieuw-Zeeland. De wedstrijd waarin Egypte vol moet gaan voor de drie punten.
- Vrijdag 26 juni, 05.00 uur Nederlandse tijd, Lumen Field in Seattle tegen Iran. Het cruciale slotduel om de tweede plek in de groep.
Voor de Nederlandse fan is het openingsduel tegen België op maandagavond om negen uur het meest toegankelijk. De wedstrijd tegen Nieuw-Zeeland om drie uur ’s nachts en het slotduel met Iran om vijf uur ’s nachts vragen iets meer toewijding. Voor de Egyptische diaspora, met grote gemeenschappen in onder meer Caïro zelf, in Dubai, in Toronto en in Londen, vallen de wedstrijden op uiteenlopende tijdstippen, met het Seattle-duel met België vermoedelijk als de avond waarop in heel de Egyptisch-Amerikaanse gemeenschap massaal naar het Lumen Field wordt gegaan.
Hoe ver kan Egypte komen?
Bookmakers plaatsen Egypte in de subtop van het toernooi qua kanswaardering, op een vergelijkbaar niveau met andere Afrikaanse middenmotors. De tweede plek in Groep G wordt als reëel doel beschouwd, en het ruimere WK-format met 48 deelnemers en de doorgang van acht beste nummers drie biedt daarnaast een extra route naar de tweede ronde. Voor Egypte hoeft de eerste plek niet te worden gehaald om in de achtste finale uit te komen, en daarmee is een eerste knock-outwedstrijd uit de Egyptische WK-geschiedenis voor het eerst een realistische ambitie.
Veel zal afhangen van de fitheid van Salah, die in de Premier League een zwaar seizoen achter de rug heeft en die in juni en juli op zijn beste niveau moet kunnen functioneren. Daarnaast is de aanvulling van Marmoush en Trezeguet in de aanval een belangrijke factor. Als Egypte in elk groepsduel haar defensieve organisatie overeind houdt en op de juiste momenten effectief toeslaat, ligt een tweede ronde binnen handbereik. Een halve finale lijkt te hoog gegrepen, maar een gewonnen knock-outduel zou in heel de Arabische wereld een sportieve sensatie van formaat zijn.
De zeven Afrika Cup-titels als trotse erfenis
Hoewel Egypte op WK’s tot nu toe weinig succes kende, is het land in heel Afrika een absolute grootmacht. Met zeven Afrika Cup-titels staat Egypte ver bovenaan de eeuwige Afrikaanse ranglijst, voor onder meer Kameroen en Ghana met elk vier. De gouden periode was tussen 2006 en 2010, toen Egypte drie keer op rij Afrika kampioen werd, een prestatie die in heel Afrika nooit eerder werd geëvenaard. Hossam Hassan zelf was bij vier van die zeven titels als speler betrokken, en hij draagt die ervaring nu over aan zijn spelers. Voor de Egyptische voetbalbond is het de erfenis waarmee elke nieuwe generatie wordt gevoed.
Op clubniveau is Al-Ahli uit Caïro met elf CAF Champions League-titels de meest succesvolle club aller tijden van het Afrikaanse continent. De Egyptische voetbalcultuur is daarmee een van de meest gevestigde en respectabele in heel Afrika, en de stap naar succes op WK-niveau is voor heel de Egyptische voetbalwereld de laatste die nog gezet moet worden. In 2026, met Hassan en Salah als de twee belangrijkste namen, is de gelegenheid om die stap te zetten reëel aanwezig. Een knock-outwedstrijd zou de Egyptische voetbalgeschiedenis een nieuw hoofdstuk geven.
Het afscheid van een tijdperk
Voor het Egyptische volk is dit WK een toernooi met een eigen lading. Salah, die in maart 2026 zijn afscheid van Liverpool aankondigde, betreedt mogelijk voor het laatst het hoogste internationale podium met zijn nationale ploeg. Voor heel Caïro, Alexandrië en Luxor is dat een gegeven dat in elke wedstrijd in juni en juli zal worden gevoeld. De aanvoerder die de afgelopen tien jaar het Egyptische voetbal op de wereldkaart heeft gezet, krijgt nog één gelegenheid om zijn naam aan een succesvol WK te koppelen.
Of er een eerste knock-outwedstrijd uit komt, weten we pas in juni en juli. Maar Egypte gaat naar het WK met alle ingrediënten voor een opmerkelijke campagne. Een ervaren bondscoach in de persoon van Hossam Hassan, een aanvoerder die in zijn afscheidsperiode bij Liverpool nog steeds tot de top van de Premier League behoort, en een aanvallende staf die in de Afrikaanse kwalificatie haar effectiviteit ruimschoots heeft bewezen. Drie ingrediënten waar de Egyptische voetbalbond op rekent. Op naar Seattle, naar Vancouver, en naar de hoop dat de Pharaohs voor het eerst in hun geschiedenis een knock-outwedstrijd op een WK gaan spelen.
Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.