Frankrijk, het afscheidstoernooi van Deschamps en de jacht op de derde ster

De nummer 1 van de wereld komt naar Noord-Amerika met één missie: na de wereldtitels van 1998 en 2018 een derde ster op het shirt. Voor bondscoach Didier Deschamps is het de laatste rit van een veertienjarig bondscoachschap, en met aanvoerder Kylian Mbappé en Ballon d’Or-winnaar Ousmane Dembélé heeft hij de aanvallende kwaliteit waarmee elke andere bondscoach zou wegdromen.

Groep I · FIFA-positie #1 · 17e WK-deelname

Op donderdag 14 mei 2026 maakte bondscoach Didier Deschamps in een live-uitzending op TF1 zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Frankrijk arriveert in Noord-Amerika als nummer een van de FIFA-ranglijst, als finalist van het WK 2022 en als gedoodverfde topfavoriet voor de wereldtitel. Het is de zeventiende WK-deelname van Les Bleus, en de zomer in de Verenigde Staten, Mexico en Canada wordt door heel het Franse voetbal als de gelegenheid gezien om de wereldtitel die in Lusail vier jaar geleden nog net niet werd binnengehaald, alsnog op te halen.

Voor Deschamps, op 57-jarige leeftijd en al sinds 2012 aan het roer van het nationale elftal, is dit toernooi om twee redenen bijzonder. In januari 2025 kondigde hij bij TF1 aan dat dit zijn laatste opdracht zou zijn. Veertien jaar werk komen ten einde, en hij wil er niet eindigen in mineur. Daarnaast is Frankrijk in elke meting de meest aanvallend rijke selectie van het hele toernooi. Deschamps koos voor liefst negen aanvallers in zijn 26-koppige selectie, een aantal dat in heel de WK-historie zelden eerder werd gezien. De boodschap is helder: deze ploeg gaat op het hoogste niveau pieken, en dat in juli.

De 4-0 op Oekraïne in november 2025

Het kwalificatiepad van Frankrijk was overzichtelijk. In Groep D van de Europese kwalificatie trof de ploeg Oekraïne, IJsland en Azerbaijan, een poule waarin de Franse selectie op papier de duidelijke favoriet was. Acht wedstrijden later stond de teller op zestien punten, het resultaat van vijf overwinningen, een gelijkspel en twee nederlagen. Geen vlekkeloze rit, maar wel een eerste plek met afstand op Oekraïne, dat met tien punten naar de play-offs werd verwezen.

Het beslissende moment kwam op donderdag 13 november 2025, in een 4-0 zege op Oekraïne in Parc des Princes. Kylian Mbappé scoorde een dubbelslag, en heel het Franse publiek zag een ploeg die alles deed wat van haar werd gevraagd. Het was de bevestiging dat Frankrijk in de absolute top blijft, en voor Deschamps het bewijs dat hij in de aanloop naar zijn afscheidstoernooi opnieuw een ploeg had die op het juiste moment scherp staat. In Parijs werd na het slotsignaal een nieuwe campagne gestart om de derde ster op het Franse shirt te plakken. De eerste twee stammen uit 1998 en 2018, en in 2026 in New Jersey moet de derde volgen.

Didier Deschamps, de man die alles al heeft gewonnen

De man achter deze veertienjarige Franse periode is een van de meest succesvolle nationale coaches uit de geschiedenis. Didier Deschamps, geboren in 1968 in Bayonne in Zuidwest-Frankrijk, won als aanvoerder van de Franse selectie in 1998 als speler het WK in eigen land, en speelde mee in de halve finale van de Champions League met Olympique Marseille en de finale met Juventus. Als trainer pakte hij na een tussenstop bij Monaco met Juventus de Serie B-titel en plaatste hij Marseille in 2010 voor de Champions League.

Sinds 2012 leidt hij Frankrijk. In 2016 haalde hij de finale van het EK in eigen land, in 2018 won hij het WK in Rusland en in 2022 verloor hij de finale in Qatar tegen Argentinië. Zijn rustige uitstraling, zijn vermogen om uitgesproken sterspelers binnen de groep te houden, en zijn pragmatische tactiekkeuze hebben hem in eigen land de status van een legende gegeven. In januari 2025 maakte hij bij TF1 bekend dat dit zijn laatste toernooi zou zijn. Hij zou later wel weer als clubtrainer aan de slag willen, zo zei hij in een vervolginterview, maar het bondscoachschap loopt definitief af.

Kylian Mbappé, de aanvoerder bij zijn derde WK

Op het veld is Kylian Mbappé het gezicht en het hart van deze Franse selectie. De 27-jarige aanvaller, sinds de zomer van 2024 actief bij Real Madrid, is de aanvoerder en de belangrijkste sterspeler van de ploeg. Met 88 interlands en 53 doelpunten staat hij in het rijtje topscorers aller tijden van Frankrijk hoog op de lijst, en in elke wedstrijd is hij de man die het verschil maakt. Op zijn derde WK, na 2018 (wereldkampioen) en 2022 (finalist met hattrick in de finale), is hij ook de speler die de Franse aanvalsmotor op gang moet trekken.

Bij Real Madrid maakte hij in zijn eerste seizoen onder de Spanjaarden meteen indruk, met meer dan dertig doelpunten in alle competities. In de Champions League van 2024-25 stond hij in elke knock-outronde aan de basis van Madrileense overwinningen, en in heel Madrid wordt hij in een adem genoemd met de grote namen uit het verleden van de club. Voor Frankrijk is hij de speler die in elke wedstrijd de tegenstander op de hak neemt, en in een ploeg met negen aanvallers is hij de natuurlijke leider. Voor Deschamps is hij de man op wie hij in het allergrootste moment vertrouwt.

Ousmane Dembélé, de Ballon d’Or-winnaar

Naast Mbappé staat in deze selectie ook Ousmane Dembélé, de man die in 2024 de Ballon d’Or won als beste speler van het jaar. De aanvaller van Paris Saint-Germain, op 28-jarige leeftijd, had voor zijn doorbraak een loopbaan vol blessures en gemiste momenten achter de rug. Bij Borussia Dortmund en daarna FC Barcelona kwam hij er door fysieke ongemakken nooit volledig uit, maar bij PSG vond hij in 2024 en 2025 zijn beste niveau. In de Champions League droeg hij PSG in 2025 naar de overwinning, en de stemming voor de Ballon d’Or ging vervolgens in zijn voordeel uit.

Voor Deschamps is Dembélé de tweede absolute sterspeler in de aanval, en in een 4-3-3 wordt hij naast Mbappé in de aanvallende driehoek geplaatst, vaak op de rechterflank. Zijn snelheid, zijn dribbel en zijn vermogen om in vol tempo de bal in de juiste hoek te plaatsen, maken hem tot een aanvaller die elke tegenstander hoofdpijn bezorgt. Voor zijn eerste WK als titulair vedette is dit toernooi de gelegenheid om zijn club-vorm op het hoogste internationale podium ook te tonen. Een halve finale of een finale waarin Dembélé op zijn beste niveau speelt, kan voor heel Frankrijk de droomavond worden.

Negen aanvallers, een afwezige Camavinga

Het meest opmerkelijke aspect van de Franse selectie is de overdaad aan aanvallers. Deschamps koos voor liefst negen offensieve spelers in zijn 26-koppige selectie, en daarmee voor een numerieke verhouding die in heel de WK-geschiedenis zelden eerder werd gezien. Naast Mbappé, Dembélé en Michael Olise van Bayern München, kan worden gedacht aan namen als Bradley Barcola van PSG, Marcus Thuram van Internazionale, Randal Kolo Muani van PSG en Hugo Ekitiké, alsook aan Mathys Tel als jongste keuze. Het zijn aanvallers van wereldformaat, en in elke wedstrijd kan Deschamps drie of vier wisselingen aanbrengen zonder dat de kwaliteit zakt.

De grootste afwezige in de selectie is Eduardo Camavinga, de middenvelder van Real Madrid. In de Franse pers werd zijn niet-selectie de meest besproken keuze van de hele bekendmaking. Camavinga had een wisselvallig seizoen bij Real Madrid, en op een middenveld waar Aurélien Tchouaméni, Adrien Rabiot, Khéphren Thuram en Manu Koné met elkaar om de plekken streden, viel hij net buiten de boot. Voor de 23-jarige Madridist is het een pijnlijke teleurstelling, en in heel Frankrijk werd nog dagenlang gedebatteerd of Deschamps de juiste keuze had gemaakt.

Tchouaméni en het middenveld als smeermachine

Op het middenveld leunt Deschamps op Aurélien Tchouaméni, de balverdelende middenvelder van Real Madrid. Op 26-jarige leeftijd is hij de natuurlijke zes in het Franse systeem, een speler die met zijn fysieke aanwezigheid en zijn balvastheid het tempo van de wedstrijd kan bepalen. Naast hem zal vermoedelijk Adrien Rabiot, in de zomer van 2025 verhuisd van Marseille naar Milan, opereren als de tweede balverdelende kracht. Khéphren Thuram, de jongere broer van Marcus Thuram, vervolledigt de groep middenvelders met een aanvallende impuls.

Het is een middenveld dat verdedigend uitermate stabiel is, en dat tegenover de aanvallende creativiteit van Mbappé en Dembélé voor het juiste evenwicht zorgt. In de Franse traditie wordt het middenveld vaak gezien als het organiseerveld, en Tchouaméni vervult op dit moment perfect die rol. Voor het WK in Noord-Amerika is hij ook de man die op zijn 26ste eindelijk uit de schaduw van zijn oudere ploeggenoten moet stappen. Een goede prestatie op het toernooi kan hem in de groep der allergrootste Franse middenvelders plaatsen.

Mike Maignan, Saliba en de defensieve fundamenten

Achterin steunt Frankrijk op een combinatie van Premier League- en Serie A-spelers. Mike Maignan, de doelman van AC Milan, is sinds 2021 de eerste keus onder de lat en heeft de onmiskenbare opvolging van Hugo Lloris op zich genomen. William Saliba van Arsenal staat in het centrum van de defensie, en geldt op zijn 25ste als een van de beste centrale verdedigers ter wereld. Naast hem ziet Deschamps Dayot Upamecano van Bayern München als zijn vaste partner, met Jules Koundé van Barcelona als de rechtsback en Theo Hernández als de linkse flankspeler.

Het is een verdedigingsblok zonder zwakke schakel, met internationale topervaring en met de balvastheid om in elke opbouwfase mee te kunnen doen. Voor een ploeg die op de meeste toernooien in elke fase de tegenstander iets meer ruimte gunt dan haar lief is, is dat een belangrijke kwaliteit. Onder Deschamps heeft Frankrijk al jaren een van de meest spaarzaam tegen scorende selecties uit de Europese top, en in juni en juli zal dat opnieuw de basis vormen waarop de Franse ambities kunnen worden gebouwd.

WK-historie: twee sterren en de jacht op een derde

Frankrijk is een van de meest succesvolle voetballanden ter wereld. Met twee wereldtitels, in 1998 in eigen land onder bondscoach Aimé Jacquet en in 2018 in Rusland onder Deschamps, staat het land in de eeuwige WK-medailleranglijst gelijk met onder anderen Argentinië en Uruguay, achter Brazilië, Duitsland en Italië. Daarnaast werd Frankrijk in 2006 nog tweede in een toernooi waarin Zinedine Zidane in zijn laatste wedstrijd een kopstoot uitdeelde aan Marco Materazzi, en stond Frankrijk in 2022 opnieuw in de finale, dit keer tegen Argentinië in Lusail.

De finale van 2022 zal in het Franse voetbal nooit worden vergeten. In Doha kwam Frankrijk in de tweede helft van een 0-2 achterstand naar gelijk via een dubbelslag van Mbappé in 97 seconden, en in de verlenging maakte Mbappé er nog 3-3 van met een derde treffer. In de strafschoppenreeks trok Argentinië aan het langste eind, en de teleurstelling in heel Frankrijk was groot. Het is precies dat verlies dat Mbappé en zijn ploeggenoten in 2026 willen rechtzetten. Een derde wereldtitel zou heel Frankrijk in een staat van extase brengen, vergelijkbaar met die van zomer 1998 en zomer 2018.

Groep I: tegen Noorwegen wachten Haaland en Ødegaard

In Groep I trof Frankrijk een loting die in heel de voetbalwereld als de zwaarste van het toernooi wordt gezien. Noorwegen is de nieuwe Europese stoorzender, met Erling Haaland en Martin Ødegaard. Senegal is de Afrikaanse top-tegenstander, met Sadio Mané en Kalidou Koulibaly. Irak is de Aziatische laatkomer, na een 2-1 zege op Bolivia in de intercontinentale play-off. Voor Frankrijk wordt het tegen Noorwegen vermoedelijk het belangrijkste duel, met de directe confrontatie tussen Mbappé en Haaland als kers op de taart.

Tactisch is het beeld voor Deschamps redelijk overzichtelijk. Tegen Senegal in het openingsduel kan Frankrijk de toon zetten, omdat een goed begin op een WK altijd een statement is. Tegen Irak op de tweede speeldag is het zaak om de groepsspecifieke targets te halen, met liefst minutenverdeling over de hele selectie. Tegen Noorwegen op de slotdag gaat het om de eerste plaats in de groep, en bij voorkeur ook om de psychologische winst tegen een ploeg die op haar piek nieuwe Europese top kan zijn. Een gewonnen groep zou Frankrijk in de achtste finale tegen een nummer twee van een andere poule plaatsen.

Programma: drie wedstrijden in de Verenigde Staten

Het Franse programma in Groep I brengt de ploeg langs drie verschillende speelsteden. De ouverture met Senegal is op dinsdag 16 juni om 21.00 uur Nederlandse tijd in New York/New Jersey, op het MetLife Stadium. Daarna gaat het op maandag 22 juni om 23.00 uur Nederlandse tijd naar Philadelphia, op het Lincoln Financial Field, voor het duel met Irak. De groep wordt op vrijdag 26 juni om 21.00 uur Nederlandse tijd afgesloten in Boston, op het Gillette Stadium tegen Noorwegen.

Het programma in een overzicht:

• Dinsdag 16 juni, 21.00 uur Nederlandse tijd, MetLife Stadium in New York/New Jersey tegen Senegal. De ouverture, op een Europees prime-time tijdstip.
• Maandag 22 juni, 23.00 uur Nederlandse tijd, Lincoln Financial Field in Philadelphia tegen Irak. De wedstrijd waarin Deschamps vermoedelijk rotatie kan toepassen.
• Vrijdag 26 juni, 21.00 uur Nederlandse tijd, Gillette Stadium in Boston tegen Noorwegen. Het toptien-duel met Mbappé tegen Haaland.

Voor de Nederlandse fan zijn alle drie de Franse wedstrijden uitstekend te volgen. Vooral het slotduel met Noorwegen om negen uur ’s avonds Nederlandse tijd is een prime-time televisie-event van de eerste orde. De confrontatie tussen Mbappé en Haaland krijgt voorafgaand aan de wedstrijd op alle grote sportkranten in Europa een eigen voorpagina, en in heel het continent zal worden gekeken.

Hoe ver kan Frankrijk komen?

Bookmakers plaatsen Frankrijk bij de absolute toppers van het toernooi, samen met Spanje, Argentinië en Brazilië. Een finale wordt door de meeste experts als de meest reële verwachting gezien, en in heel het wereldvoetbal wordt Les Bleus genoemd als een van de drie of vier ploegen die met afstand de meeste kans op de wereldtitel maakt. Met de aanvallende diepte van de selectie en de routine van Deschamps aan de zijlijn heeft Frankrijk inderdaad alle ingrediënten om in juli aan de leiding van het toernooi te staan.

Het risico ligt voor de hand. Een blessure bij Mbappé of Dembélé, een vorm-dag van Tchouaméni op het middenveld, een tactische mismatch in de kwartfinale, en het hele toernooi staat ineens op zijn kop. Tegelijk is de groep van Deschamps mentaal sterker dan welke andere top-vier-ploeg ook. Ze hebben in 2018 al wereldkampioen gespeeld, in 2022 stonden ze opnieuw in de finale, en in 2024 verloren ze de finale van het EK op het allerlaatste moment van Spanje. De ervaring is er, de kwaliteit is er, en met Deschamps’ afscheidstoernooi als extra motivatie kan het gewoonweg niet anders dan dat heel deze groep voor de absolute top gaat.

De derde ster als afscheidsgeschenk

Voor heel Frankrijk is dit WK iets bijzonders. Het toernooi van het afscheid van een legendarische bondscoach, het toernooi waarin Mbappé en Dembélé op hun absolute hoogtepunt moeten zijn, en het toernooi waarin de Lusail-finale van 2022 met een nieuwe poging moet worden weggepoetst. Drie verhaallijnen die in juni en juli samen één Frans verhaal moeten gaan vormen. Voor heel Parijs, Marseille, Lille en Lyon zal deze zomer worden gespeeld op het thema van de revanche en de bevestiging.

Of er een derde wereldtitel uit komt, weten we pas op zondag 19 juli, als in het MetLife Stadium in New Jersey de finale wordt gespeeld. Maar Frankrijk gaat met alle ingrediënten op pad. Een legendarische coach in zijn laatste rit, een aanvoerder die in absolute topvorm verkeert, een Ballon d’Or-winnaar naast hem in de aanval en negen aanvallers in totaal. Het is de meest aanvallend rijke selectie van het toernooi, en in juli moet daar de derde ster uit komen. Voor Deschamps zou het de mooiste afsluiting zijn die hij na veertien jaar kan dromen.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.