Ivoorkust, Faé met de Afrika Cup-winnaars en de foutloze kwalificatie

Regerend Afrika Cup-winnaar Ivoorkust komt onder Emerse Faé naar het WK met een opmerkelijke verbinding van twee verhalen: de sensationele AFCON-titel van 2024 die de coach als interim binnenharkte, en een Afrikaanse kwalificatie waarin de Elephants in tien wedstrijden geen enkel tegendoelpunt incasseerden. Maar de finalewinnaar Haller is opmerkelijk niet in de selectie.

Groep E · FIFA-positie #35 · 4e WK-deelname

Eind mei 2026 maakte bondscoach Emerse Faé zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Ivoorkust keert na 2006, 2010 en 2014 voor de vierde keer terug op het wereldkampioenschap voetbal. Voor de Elephants, zoals het nationale elftal in eigen land wordt genoemd, is dit toernooi de gelegenheid om voor het eerst sinds 1986 weer een knock-outwedstrijd te spelen na de groepsfase. In drie eerdere WK-deelnames lukte het de Ivorianen telkens net niet, met name in 2010 toen de loting met Brazilië en Portugal te zwaar bleek.

De spelersgroep waarmee Faé naar Noord-Amerika trekt is door de Afrika Cup van 2024 in eigen land aan elkaar gesmeed. Op 11 februari 2024 versloeg Ivoorkust in de finale Nigeria met 2-1 dankzij een late treffer van Sébastien Haller, en in heel Abidjan brak een nationaal feest los dat dagenlang doorging. Vrijwel alle hoofdrolspelers van dat AFCON-sprookje zitten ook nu in de selectie, met als opmerkelijke uitzondering Haller zelf. De aanvaller die in de finale de winnende treffer maakte, valt op het WK in 2026 buiten de boot.

De foutloze kwalificatie zonder een tegendoelpunt

Het verhaal van de Ivoriaanse WK-kwalificatie verloopt parallel aan dat van Tunesië in een andere CAF-groep. Beide ploegen wisten zich tegelijkertijd te plaatsen zonder ook maar één doelpunt tegen te incasseren, een statistiek die in heel het Afrikaanse voetbal voor uitzonderlijk opzien zorgde. In Groep F van de Afrikaanse kwalificatie trof Ivoorkust Gabon, Kenia, Gambia, Burundi en de Seychellen. Tien wedstrijden later stond de Ivoriaanse teller op acht overwinningen, twee gelijke spelen en geen enkele nederlaag, met 25 doelpunten voor en exact nul doelpunten tegen.

Het meest besproken moment was de wedstrijd in Abidjan tegen Burundi, waarin Vakoun Issouf Bayo al in de derde minuut de openingstreffer maakte en de Elephants een rustig 1-0 wonnen. In de slotfase van de kwalificatie sloot Faé met overmacht af op de eerste plek, met 26 punten uit een mogelijke dertig. Gabon werd tweede en moest via de play-offs alsnog kans maken, terwijl Kenia derde werd. Voor de Ivoriaanse voetbalbond was de directe plaatsing een bevestiging dat de Afrika Cup-titel van januari 2024 geen toevalligheid was, en dat de ploeg onder Faé op een hoger niveau opereert dan in eerdere WK-cycli.

Emerse Faé, het AFCON-sprookje dat vast werd

Het verhaal van Faé als bondscoach is een van de meest opmerkelijke uit het hedendaagse Afrikaanse voetbal. Emerse Faé, geboren in 1984 in Nantes uit Ivoriaanse ouders, speelde als middenvelder voor onder meer Nantes en Nice, en kwam als international 26 keer uit voor Ivoorkust. Na zijn actieve loopbaan was hij een aantal jaar assistent in de nationale staf, onder meer onder de Fransman Jean-Louis Gasset. Toen Gasset midden in de AFCON van 2024, gehouden in Ivoorkust zelf, werd ontslagen na twee nederlagen in de eerste drie groepswedstrijden, kreeg Faé als interim de leiding.

Wat dan volgde was een van de meest besproken voetbalverhalen uit de Afrikaanse geschiedenis. Ivoorkust werd door de groepsfase gesleept als een van de vier beste nummers drie, en in de knock-outfase brak de ploeg open. In de achtste finale werd Senegal verslagen op strafschoppen, in de kwartfinale Mali na een 2-1 in extra tijd, in de halve finale DR Congo met 1-0 (Haller), en in de finale op 11 februari 2024 Nigeria met 2-1 (Franck Kessié op 1-1 en Haller op 2-1 in de slotfase). Faé werd de eerste coach in de AFCON-geschiedenis die de titel binnenharkte zonder als coach aan het toernooi te beginnen. Direct na de finale werd zijn interim-status omgezet in een vast contract, en sindsdien is hij de man die de Ivoriaanse voetbalbond op weg naar het WK heeft begeleid.

Franck Kessié, de aanvoerder in de Saoedische top

Aanvoerder is Franck Kessié. De 29-jarige middenvelder van Al-Ahli in Saoedi-Arabië verhuisde in 2023 vanuit FC Barcelona naar de Saudi Pro League. Daarvoor maakte hij naam bij AC Milan, waar hij in 2022 met de club de Italiaanse landstitel won, en in zijn eerdere periode bij Atalanta. Bij Ivoorkust draagt hij de aanvoerdersband sinds 2023, en in de AFCON-finale van 2024 was hij de man die met een doelpunt op 1-1 de comeback tegen Nigeria begon.

Op het middenveld is Kessié de stille kracht. Zijn fysieke aanwezigheid in de duels, zijn neiging om bij standaardsituaties op te schuiven en zijn ervaring op het allerhoogste Europese niveau maken hem tot een speler die in elke wedstrijd het verschil kan maken. Voor Faé is hij de natuurlijke leider op het middenveld, en zijn presentie achterin geeft de meer aanvallende middenvelders de ruimte om voorin te schitteren. Op het WK is dit zijn tweede deelname, na 2014 in Brazilië, en hij wil zijn loopbaan op het Ivoriaanse podium voorzien van een knock-outwedstrijd.

Amad Diallo, de Manchester United-ster

Een van de meest besproken namen in de selectie is Amad Diallo. De 23-jarige aanvallende middenvelder van Manchester United brak in 2024-25 definitief door bij Old Trafford onder coach Ruben Amorim, met meer dan tien doelpunten en evenveel assists in alle competities. Zijn dribbel, zijn snelheid en zijn vermogen om in elke wedstrijd één moment van magie te plaatsen, maken hem tot een speler die in heel het wereldvoetbal in opmerkelijk tempo aan reputatie heeft gewonnen. Bij Manchester United speelt hij vanaf de rechterflank, met de vrijheid om naar binnen te trekken.

Voor Ivoorkust krijgt hij van Faé dezelfde rol. Op de rechterkant van een 4-3-3 is hij de man die met een individuele actie de Ivoriaanse aanval moet aanjagen, en in de Afrikaanse kwalificatie scoorde hij meermaals doelpunten van wereldklasse. Op het WK is dit zijn eerste deelname. Met 23 jaar staat hij vermoedelijk pas aan het begin van een lange internationale loopbaan, en de Ivoriaanse pers volgt hem op de voet als de potentiële opvolger van Didier Drogba en Yaya Touré als nationaal icoon. Hij is de offensieve spil waarop Faé in de zomer van 2026 het Ivoriaanse spel bouwt.

Het verdedigende blok: Ndicka, Singo en Adingra

Achterin steunt Ivoorkust op een ploeg die in de kwalificatie geen enkel tegendoelpunt slikte. Evan Ndicka, de centrale verdediger van AS Roma in de Italiaanse Serie A, is op zijn 26ste de logische leider in de defensie. Geboren in Parijs en in 2018 voor het Ivoriaanse shirt kiezend, speelt hij sinds 2023 in Italië en is hij in heel de Serie A een gerespecteerde naam. Naast hem ziet Faé Wilfried Singo van Galatasaray als de tweede centrale verdediger, een speler met fysieke kracht die ook als rechtsback kan worden ingezet.

Op de linkerflank in de aanval staat Simon Adingra, de buitenspeler die in de zomer van 2025 verhuisde van Brighton & Hove Albion naar Sunderland in de Engelse Premier League. Zijn snelheid en zijn neiging om in elke wedstrijd de eindeloze één-tegen-één-situaties op te zoeken, maken hem tot een wapen waar elke tegenstander hoofdpijn aan zal hebben. Op de AFCON van 2024 was hij in heel het toernooi een van de meest opvallende namen, met snelle dribbels die de Ivoriaanse aanval geregeld op gang trokken. Hij is de tegenhanger van Amad Diallo aan de andere flank.

Het opmerkelijke afscheid van Sébastien Haller

De grootste verrassing van de Ivoriaanse selectie is de afwezigheid van Sébastien Haller. De 31-jarige aanvaller, die in de finale van AFCON 2024 de winnende treffer maakte tegen Nigeria, valt niet in de groep van 26 namen. Haller had zijn formele contract bij Borussia Dortmund tot 30 juni 2026, maar werd in de tweede helft van het seizoen 2025-26 verhuurd aan FC Utrecht in de Eredivisie. Bij de Domstadclub kwam hij door blessures en concurrentie maar weinig aan basisspelen toe, en in de Ivoriaanse pers was zijn vorm al langer onderwerp van discussie.

Faé maakte de keuze om in plaats van Haller de jongere Ange-Yoan Bonny van Internazionale mee te nemen, een spits die in 2025-26 zijn doorbraak beleefde in de Italiaanse Serie A. Voor heel Ivoorkust was de keuze om Haller te passeren pijnlijk. De aanvaller is sinds zijn herstel van zaadbalkanker in 2022 een nationale held, en zijn doelpunt in de finale van 2024 wordt in heel het land voorgoed herinnerd. Faé wilde echter niet sentimenteel zijn, en koos voor sportieve vorm. Haller is wel als een van de vijf reserve-spelers opgenomen, en bij een blessure in de spitsenstaf kan hij alsnog aansluiten.

WK-historie: drie deelnames, telkens de groepsfase

Ivoorkust speelt op dit toernooi zijn vierde WK-deelname. De geschiedenis begon in 2006 in Duitsland, het eerste WK ooit waarop de Elephants verschenen. In een ware groep des doods met Argentinië, Nederland en Servië-Montenegro werd Ivoorkust met de gouden generatie van Didier Drogba uitgeschakeld in de groepsfase. Tegen Servië-Montenegro werd nog wel met 3-2 gewonnen na een 2-0 achterstand, een prestatie die in eigen land lang werd herinnerd. Vier jaar later, in 2010 in Zuid-Afrika, kreeg de ploeg opnieuw een loting der dood, met Brazilië en Portugal als tegenstanders. Een 3-0 zege op Noord-Korea was niet genoeg om de tweede ronde te halen.

In 2014 in Brazilië, opnieuw met Drogba in de selectie, leek de doortocht naar de tweede ronde dichtbij. In de slotwedstrijd van de groep stond Ivoorkust tegen Griekenland in de slotminuten met 1-1, en met die uitslag was de tweede ronde binnen. Maar in de 93e minuut maakte Georgios Samaras vanaf de elf meter de 1-2 voor de Grieken, na een omstreden penalty, en Ivoorkust werd uit het toernooi geslagen. Het was de meest pijnlijke uitschakeling uit de Ivoriaanse WK-geschiedenis, en sindsdien wachtte het land twaalf jaar lang op een terugkeer. In 2018 werd de kwalificatie verloren van Marokko, in 2022 ook. In 2026 keert Ivoorkust terug, en de erfenis van Drogba moet eindelijk worden geslecht.

Ange-Yoan Bonny en de jonge aanvalsstaf

De man die Haller in de selectie vervangt, is Ange-Yoan Bonny van Internazionale. De 22-jarige spits, geboren in Châtenay-Malabry in Frankrijk uit Ivoriaanse ouders, beleefde bij Inter in 2025-26 zijn definitieve doorbraak in de Italiaanse Serie A. Bij de Milanezen scoorde hij meerdere doelpunten in de Champions League-knockoutfase, en in de Serie A-titelstrijd was hij een belangrijke invalkracht naast Lautaro Martínez. Voor Ivoorkust koos hij in 2024 definitief, na een aantal jaar in de Franse jeugdploegen te hebben gespeeld. Op het WK krijgt hij van Faé vermoedelijk de rol als alternatieve spits naast Vakoun Issouf Bayo, de Slowaakse Spartak Trnava-spits die in de kwalificatie geregeld scoorde.

Naast Bonny vinden we in de aanvalslinie ook Nicolas Pépé, de oudere routinier die na zijn periode bij Arsenal en Trabzonspor in 2025 verhuisde naar Villarreal in LaLiga. Op zijn 30e is hij niet meer de eerste keus, maar zijn ervaring op de rechterflank en zijn vermogen om in elke wedstrijd één moment van magie te plaatsen, maken hem tot een waardevolle invaller. Het is een aanvalsstaf die zonder Haller minder bekend oogt, maar die in de juiste combinatie wel degelijk doelpunten kan produceren. Voor Faé blijft de balans tussen ervaring (Kessié, Pépé) en jeugd (Bonny, Bayo) een tactische opdracht voor elke wedstrijd.

Groep E: tegen Duitsland, Ecuador en Curaçao

In Groep E heeft Ivoorkust een loting die op papier mogelijkheden biedt. Duitsland is de gedoodverfde groepswinnaar, met Joshua Kimmich en Florian Wirtz als sterspelers. Ecuador is met de defensieve as van Caicedo, Hincapié en Pacho de tweede serieuze concurrent. Curaçao is de WK-debutant uit de Concacaf, met de Nederlander Dick Advocaat als bondscoach. Voor Ivoorkust ligt het cruciale duel in de openingswedstrijd tegen Ecuador.

Tactisch is het beeld voor Faé duidelijk. Tegen Ecuador in het openingsduel moet er meteen een goede uitslag worden binnengehaald, en het zal een tactische schaakwedstrijd worden tussen twee defensief sterke ploegen. Tegen Duitsland op de tweede speeldag in Toronto ligt vermoedelijk een groter doelpuntenvolume, met Amad Diallo tegenover Joshua Kimmich op de rechterflank. Tegen Curaçao in het slotduel moet de plaatsing definitief binnen worden gehaald. Ivoorkust heeft met zijn defensieve organisatie en het Premier League-niveau van zijn aanval alle ingrediënten om naar de tweede ronde te gaan.

Programma: tweemaal Philadelphia en eenmaal Toronto

Het Ivoriaanse programma in Groep E brengt de ploeg langs twee verschillende landen. De ouverture met Ecuador is op zondag 14 juni om 01.00 uur Nederlandse tijd in Philadelphia, op het Lincoln Financial Field. Daarna gaat het op zaterdag 20 juni om 22.00 uur Nederlandse tijd naar Toronto, op het BMO Field, voor het duel met Duitsland. Het slotduel met Curaçao volgt op donderdag 25 juni om 22.00 uur Nederlandse tijd, opnieuw in het Lincoln Financial Field in Philadelphia.

Het programma in een overzicht:

• Zondag 14 juni, 01.00 uur Nederlandse tijd, Lincoln Financial Field in Philadelphia tegen Ecuador. De ouverture in de Nederlandse nacht.
• Zaterdag 20 juni, 22.00 uur Nederlandse tijd, BMO Field in Toronto tegen Duitsland. Het Europese prime-time tijdstip van de groep.
• Donderdag 25 juni, 22.00 uur Nederlandse tijd, Lincoln Financial Field in Philadelphia tegen Curaçao. Het slotduel op een uitstekend tijdstip.

Voor de Nederlandse fan zijn twee van de drie Ivoriaanse wedstrijden op een Europees prime-time tijdstip gepland. De Duitsland-wedstrijd en het slotduel met Curaçao vallen op tien uur ’s avonds, ideaal voor de televisiekijker. Voor de Ivoriaanse diaspora, met grote gemeenschappen in Frankrijk en België, vallen de wedstrijden ook op aantrekkelijke uren. De base camp van Faé is gevestigd in Philadelphia, op het trainingscomplex van Philadelphia Union, en de Ivoriaanse selectie hoeft dus weinig te reizen tussen de groepswedstrijden.

Hoe ver kan Ivoorkust komen?

Bookmakers plaatsen Ivoorkust net onder de subtop van het toernooi, met als reële verwachting de tweede plek in Groep E en doorgang naar de achtste finale. Een knock-outwedstrijd ligt binnen handbereik, en bij een gunstige loting kan zelfs de kwartfinale binnen het bereik komen. Het ruimere format van 48 deelnemers biedt daarnaast nog een vangnet via de acht beste nummers drie. Voor Faé is een tweede ronde de minimale doelstelling, met als ambitie om voor het eerst sinds 1986, toen Marokko de eerste Afrikaanse kwartfinalist werd op een WK, opnieuw een Afrikaans land in die fase te zien.

Veel zal afhangen van de fitheid en discipline van Kessié op het middenveld, en van het temperament van Amad Diallo op de rechterflank. Als de defensieve as van Ndicka en Singo overeind blijft, en als Adingra op de linkerflank zijn doorbraakvorm vasthoudt, is Ivoorkust een ploeg die in elke knock-outwedstrijd voor een verrassing kan zorgen. De Ivoriaanse pers spreekt al openlijk over de mogelijkheid om de Afrika Cup-titel van 2024 te combineren met een achtste finale-doorbraak op het WK. Of dat ook gaat lukken, weten we in juni en juli.

Van de AFCON-feest naar het WK-podium

Voor het Ivoriaanse volk is dit WK een gelegenheid om de droom van januari 2024 voort te zetten. De Afrika Cup-finale van 11 februari 2024, gespeeld in een tot de nok toe gevuld Stade Alassane Ouattara in Ebimpé, met Haller die de winnende treffer maakte en Faé die als eerste interim-coach ooit de AFCON-titel binnenharkte, was een nationaal moment dat in heel het land werd gevierd. Twee jaar later, met diezelfde coach maar zonder Haller, gaat de ploeg het WK in als regerend Afrika-kampioen.

Onder Faé is Ivoorkust een ploeg die in de twee jaar sinds AFCON 2024 verder is gegroeid in defensieve organisatie en in spelersinternationale ervaring. Met Kessié als routinier, Amad Diallo als doorbraakster en Adingra en Ndicka als steunpilaren in defensie en aanval, beschikt de bondscoach over alle ingrediënten voor een tweede ronde op het WK. In juni en juli moet daar in Philadelphia, Toronto en mogelijk verder het bewijs van komen. De AFCON-winnaars zijn er, voor de vierde keer ooit, en met meer status en ambitie dan in de Drogba-tijdperken van 2006, 2010 en 2014.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.