Marokko, halvefinalist van 2022, na verrassende coachwissel naar het WK met Ouahbi en Hakimi

Drie en een half jaar na de iconische halve finale van Qatar 2022 keert Marokko terug op het WK, deze keer onder de pas in maart 2026 aangestelde Mohamed Ouahbi, die Walid Regragui opvolgde na het verlies in de AFCON-finale op eigen bodem. Met Achraf Hakimi als aanvoerder, drievoudig Champions League-winnaar en Afrikaans Voetballer van het Jaar 2025, gaan de Atlas Leeuwen als de hoogst genoteerde Afrikaanse ploeg ooit naar Noord-Amerika met de ambitie om de prestatie van Qatar te bevestigen.

Groep C · FIFA-positie #8 · 7e deelname

Eind mei 2026 maakte Mohamed Ouahbi zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Marokko is daarmee voor de zevende keer in haar geschiedenis op een WK voetbal aanwezig, en voor de derde keer op rij sinds Rusland 2018, Qatar 2022 en nu in 2026. Voor de Atlas Leeuwen, zoals de nationale ploeg sinds de jaren zestig vanwege het wapen op het shirt wordt genoemd, is dit een gelegenheid om de iconische halve finale van Qatar 2022 te bevestigen, een prestatie die in heel Afrika en in heel de Arabische wereld als historisch werd gevierd. Op FIFA-positie 8 in mei 2026 is Marokko de hoogst genoteerde Afrikaanse ploeg ooit en een van de outsiders van het hele toernooi.

Het Marokkaanse verhaal van deze cyclus heeft echter een dramatische wending gekregen in de aanloop naar het WK. In maart 2026, slechts enkele maanden voor het toernooi, stapte bondscoach Walid Regragui op na het verlies in de finale van de Afrika Cup 2025 op eigen bodem tegen Senegal. Voor de Koninklijke Marokkaanse Voetbalbond FRMF was de uitschakeling op het eigen Stade de Rabat een onaanvaardbaar resultaat, en de man die Marokko in 2022 naar de halve finale leidde, vertrok per acute. Zijn opvolger werd Mohamed Ouahbi, de man die in oktober 2025 in Chili met de Marokkaanse U20-selectie het wereldkampioenschap voor jongeren had gewonnen. Op dit WK gaat Ouahbi voor het eerst aan het werk in de senior-arena.

Een perfecte kwalificatie: acht zeges, geen gelijkspelen, geen nederlagen

Onder Walid Regragui plaatste Marokko zich in 2025 als eerste Afrikaanse land voor het WK 2026. De Atlas Leeuwen produceerden een vlekkeloze kwalificatiecampagne in CAF-groep E, met acht overwinningen, geen gelijkspelen en geen nederlagen, goed voor 24 punten uit acht wedstrijden. Tegen Niger, Tanzania, Zambia, Congo en Eritrea werd in elke wedstrijd een overtuigende zege geboekt, en het beslissende moment kwam op vrijdag 5 september 2025 met een 5-0 zege op Niger in het Stade Olympique van Rabat. Met twee wedstrijden te gaan in de groep was Marokko officieel WK-deelnemer, en de festivale in Casablanca, Rabat en Marrakech duurde tot diep in de nacht.

Daarmee zette Marokko een record neer in de Afrikaanse voetbalgeschiedenis: het werd in 2026 het eerste land buiten de gastlanden dat zich voor het toernooi plaatste, vele weken voordat enige andere CAF-, AFC-, OFC- of Concacaf-deelnemer was bevestigd. De prestatie werd in heel Afrika als een statement geïnterpreteerd, en in de Marokkaanse pers werd Regragui als de architect van een nieuwe gouden generatie geprezen. Niemand kon op dat moment voorzien dat hij vier maanden later, in de nasleep van het AFCON-verlies tegen Senegal, zou vertrekken.

Mohamed Ouahbi, de U20-wereldkampioen op de seniorbank

Mohamed Ouahbi, in 1975 geboren in Casablanca, was als speler een aanvallende middenvelder in de Marokkaanse Botola Pro, met enkele jaren bij Wydad Casablanca en Raja Casablanca. Zijn trainersloopbaan begon in 2010 als jeugdcoach bij Wydad, en hij werkte zich op via de jeugdselecties van Marokko naar de U17-, U20- en sinds 2024 de uitgebreide U23-rol. Op het WK U20 in oktober 2025 in Chili leidde hij de jonge Marokkaanse ploeg naar de wereldtitel, met een 2-0 zege in de finale op Argentinië. Een prestatie die in heel Marokko als een statement van de kwaliteit van de Marokkaanse jeugdopleiding werd bekeken.

Op 6 maart 2026 werd hij door de FRMF aangesteld als opvolger van Walid Regragui. Een aanstelling die internationaal met enige verbazing werd ontvangen, omdat Ouahbi geen seniorcoach-ervaring op het hoogste internationale niveau had. Voor zijn voordeel: hij kent een groot deel van de jongere generatie Marokkaanse spelers van zijn U20- en U23-werk, en hij is in heel het Marokkaanse voetbal als een rustige, tactisch onderlegde coach gerespecteerd. Op het WK 2026 wordt zijn werk in elke wedstrijd kritisch gevolgd, met de wetenschap dat Marokko op een toernooi al de prestatie van een halve finale heeft staan en er dus weinig ruimte is voor sportieve teleurstelling.

Achraf Hakimi, de drievoudig Champions League-winnaar als aanvoerder

Aanvoerder is Achraf Hakimi, in 1998 geboren in Madrid uit een Marokkaanse familie. Met 95 interlands op zijn naam in mei 2026 is hij de meest ervaren speler van de Marokkaanse selectie. Hij begon zijn loopbaan in de jeugd van Real Madrid, brak in 2017 door in het eerste elftal van de Koninklijke, speelde daarna voor Borussia Dortmund op huurbasis, Inter Milan, en sinds 2021 voor Paris Saint-Germain. In Parijs heeft hij in vijf seizoenen drie keer de Franse landstitel gewonnen, en in 2025 voor de eerste keer de UEFA Champions League. In de finale tegen Arsenal op de Puskás Arena in Boedapest werd het 1-1, waarna PSG met 4-3 op strafschoppen won.

Hakimi werd in 2025 voor de eerste keer in zijn loopbaan uitgeroepen tot Afrikaans Voetballer van het Jaar, de vijfde Marokkaan ooit met die titel en de eerste sinds Mustapha Hadji in 1998. Voor het WK 2026 zet de Marokkaanse aanvoerder bovendien zijn naam in de boeken als de meest gedecoreerde Afrikaanse voetballer in de geschiedenis, met negentien grote prijzen op zijn naam. Op de rechterflank is hij voor Ouahbi onbetwist, met zijn snelheid, zijn voorzetten en zijn afronding in de zestien meter als drie van de wapens waar de Atlas Leeuwen op rekenen. Op zijn 27ste gaat hij naar zijn derde WK, na Rusland 2018 en Qatar 2022.

Brahim Díaz, de van Spanje overgekomen creatieve regisseur

Op het aanvallende middenveld speelt Brahim Díaz, in 1999 geboren in Málaga uit een Marokkaans-Spaanse familie. Hij speelde in de jeugd van Manchester City, brak door bij Real Madrid en speelde van 2021 tot 2023 op huurbasis bij AC Milan in Italië. Sinds 2023 is hij een vaste basisspeler bij Real Madrid in de Spaanse Primera División, waar hij in 2024 de Champions League en in 2025 de Spaanse Supercopa won. In 2024 maakte hij de internationale switch: na vijf wedstrijden voor het Spaanse jeugdteam koos hij in maart 2024 voor het Marokkaanse shirt.

Voor Marokko is hij de creatieve regisseur, met de vrijheid om vanaf de rechterflank naar binnen te trekken en mee te lopen bij de aanval. Zijn techniek aan de bal, zijn pasoverzicht en zijn afronding in de zestien meter zijn de drie eigenschappen waar Ouahbi in elke wedstrijd op rekent. Op de Afrika Cup 2025 was hij een van de revelaties van het toernooi, met meerdere doelpunten in de groepsfase en de kwartfinale. Op zijn 26ste gaat hij naar zijn eerste WK, en op de Marokkaanse pers wordt hij gezien als de potentiële opvolger van Hakim Ziyech en Mehdi Benatia in de Marokkaanse creatieve middellinie.

Bilal El Khannouss, het jonge talent

Bilal El Khannouss, in 2004 geboren in Brussel uit een Marokkaanse familie, is het jonge talent dat in heel Europa met grote belangstelling wordt gevolgd. Hij begon zijn loopbaan in de jeugd van Anderlecht, brak op zijn 18e door bij KRC Genk in de Belgische Eerste Klasse, en maakte in 2024 voor twintig miljoen euro de overstap naar Leicester City in de Engelse Premier League. In de zomer van 2025 werd hij door VfB Stuttgart in de Duitse Bundesliga overgenomen voor 35 miljoen euro, en bij de Duitse club was hij in zijn eerste seizoen direct een basisspeler.

Voor Marokko is hij sinds 2023 een vaste waarde op het middenveld, en op de Afrika Cup 2025 was hij in elke wedstrijd basisspeler. Op zijn 21ste gaat hij naar zijn eerste WK, en op de Marokkaanse pers wordt hij gezien als het langetermijngezicht van het Marokkaanse middenveld. Zijn techniek, zijn rust aan de bal en zijn aandeel in de opbouw maken hem voor Ouahbi tot een speler die in elke wedstrijd onmisbaar is. Naast El Khannouss heeft Marokko met Azzedine Ounahi van Girona en Sofyan Amrabat van Real Betis nog twee ervaren middenvelders die op het WK 2022 al een aandeel hadden in de halve finale.

Yassine Bounou en de defensieve organisatie

Onder de lat staat Yassine Bounou, in 1991 geboren in Montréal in Canada uit een Marokkaanse familie. Bekend als Bono, is hij de doelman die op het WK 2022 in Qatar de absolute held van Marokko werd, met cruciale reddingen in de achtste finale tegen Spanje (waarin hij in de strafschoppenserie meerdere ballen stopte) en de kwartfinale tegen Portugal. Hij speelde voor Sevilla in de Spaanse Primera División tot 2023, en sinds dien voor Al-Hilal in de Saoedi-Arabische Pro League. Voor Marokko is hij onbetwist als eerste doelman, en op zijn 35ste gaat hij naar zijn derde WK.

Achterin staat naast Hakimi op de rechterflank ook Nayef Aguerd van Real Sociedad in de Spaanse Primera División, een centrale verdediger met meer dan dertig interlands en een belangrijk aandeel in de halve finale van 2022. Naast Aguerd speelt vermoedelijk Achraf Dari van Brest of Romain Saïss, een routinier met meer dan zestig interlands. Op de linkerkant van de verdediging staat Yahya Attiat-Allah of Adam Masina, beide ervaren namen. Het Marokkaanse defensieblok is een van de stevigste van het toernooi, met de halve finale van 2022 als uitstekend bewijs van de organisatorische klasse.

Youssef En-Nesyri en de aanvalsstaf

In de spits speelt vermoedelijk Youssef En-Nesyri, in 1997 geboren in Fès in Marokko. Hij speelde voor onder andere Málaga in Spanje, Leganés, Sevilla (waar hij in 2023 de Europa League won) en sinds 2024 voor Fenerbahçe in de Turkse Süper Lig. Op het WK 2022 was hij de doelpuntmaker in de kwartfinale tegen Portugal, met een ongelooflijke kopbal vanuit een grote hoogte waarmee Diogo Costa werd verrast. Een doelpunt dat in heel Marokko als iconisch wordt herinnerd, en dat de basis vormde voor de Marokkaanse doortocht naar de halve finale.

Naast En-Nesyri beschikt Ouahbi over Ayoub El Kaabi van Olympiacos in de Griekse Super League, een topspits die in 2024 met de Griekse club de UEFA Conference League won. Op de flank heeft Marokko met Sofiane Boufal van Al-Rayyan in Qatar en met Soufiane Rahimi van Al-Ain in de Verenigde Arabische Emiraten enkele ervaren vleugelaanvallers. Het Marokkaanse aanvalsspel is, ondanks het ontbreken van een wereldspits van het Mbappé-niveau, in elke wedstrijd gevaarlijk dankzij de combinatie van Hakimi, Díaz, El Khannouss, En-Nesyri en de jongere generatie.

De speelstijl: organiseren, druk zetten en omschakelen

Onder Ouahbi speelt Marokko vermoedelijk in een 4-3-3 of een 4-2-3-1, met sterke defensieve organisatie, hoog drukken in de positiefase van de tegenstander en met snelle omschakeling via Hakimi en Mazraoui op de flanken. Het is een speelstijl die voortbouwt op de fundamenten van Regragui, met enkele tactische accenten van Ouahbi zelf. Onder de Marokkaanse U20 in 2025 had Ouahbi al laten zien dat hij in staat is om jonge spelers in een gedisciplineerd defensief blok te organiseren, terwijl ze tegelijkertijd voor verrassende omschakelingsmomenten zorgen.

Tegen sterkere tegenstanders zoals Brazilië zal Marokko vermoedelijk laag staan en op de counter spelen, een tactiek die op het WK 2022 onder Regragui tegen Spanje en Portugal succesvol werd toegepast. Tegen Schotland en Haïti, ploegen die qua niveau lager liggen, kan Marokko hoger drukken en de wedstrijd zelf naar zich toetrekken. Voor Ouahbi is de tactische opdracht om in zijn eerste senior-toernooi de juiste balans te vinden tussen het continueren van het Regragui-blueprint en het inbrengen van zijn eigen tactische accenten. Op het WK U20 in 2025 was zijn werk in elke wedstrijd verdedigend stevig en aanvallend efficiënt, en dat is precies wat Marokko op het WK 2026 nodig heeft.

WK-historie: van 1970 tot de halve finale van Qatar 2022

Marokko speelt op dit toernooi zijn zevende WK. De geschiedenis begon in 1970 in Mexico, waar Marokko zijn debuut maakte en in de groepsfase werd uitgeschakeld na nederlagen tegen West-Duitsland en Peru, met een 1-1 gelijkspel tegen Bulgarije. Daarna volgde 1986 in Mexico, waar Marokko onder Mehdi Faria opzienbarend de achtste finale haalde als eerste Afrikaanse en Arabische ploeg ooit. In de groepsfase werd Portugal met 3-1 verslagen, en in de achtste finale werd West-Duitsland met 1-0 verloren in de slotseconden door een doelpunt van Lothar Matthäus.

Na 1986 volgden deelnames in 1994 in de Verenigde Staten (groepsfase, onder Werner Olk), 1998 in Frankrijk (groepsfase, in Groep A met Schotland en Brazilië, met een 3-0 zege op Schotland in Saint-Étienne), en na een twintigjarige afwezigheid 2018 in Rusland (groepsfase, onder Hervé Renard). Het iconische moment van de Marokkaanse WK-geschiedenis blijft het toernooi van Qatar 2022 onder Walid Regragui, waar de Atlas Leeuwen als eerste Afrikaans en Arabisch land de halve finale haalden. In de groepsfase volgden gelijkspel met Kroatië (0-0), een 2-0 zege op België en een 2-1 zege op Canada. In de achtste finale werd Spanje met 0-0 en 3-0 op strafschoppen verslagen (Bono als held), in de kwartfinale werd Portugal met 1-0 verslagen door de kopbal van En-Nesyri, en in de halve finale werd 0-2 verloren van Frankrijk. In de troostfinale werd 1-2 verloren van Kroatië. Vierde plaats, en de WK-geschiedenis van het Afrikaanse en Arabische voetbal kreeg een nieuwe maatstaf.

Groep C: tegen Brazilië, Schotland en Haïti

In Groep C heeft Marokko een loting die op papier mogelijkheden biedt. Brazilië is vijfvoudig wereldkampioen met Vinícius Júnior, Rodrygo en Endrick, en de absolute favoriet van Groep C. Schotland is voor het eerst sinds 1998 weer op een WK, met Andy Robertson als aanvoerder en Scott McTominay als Serie A-MVP. Haïti is voor het eerst sinds 1974 terug, een verhaal van diepe armoede en gepassioneerd voetbal. Voor Marokko is de openingswedstrijd tegen Brazilië de cruciale ontmoeting voor de groepsambitie.

Tactisch is het beeld voor Ouahbi duidelijk. Tegen Brazilië op de openingsdag moet de Marokkaanse defensieve organisatie tot het uiterste worden gespannen, met als doel om in elk geval een gelijkspel naar huis te brengen. Tegen Schotland in Boston op de tweede speeldag wordt verwacht dat Marokko de wedstrijd vanaf de eerste minuut naar zich toetrekt, met de wetenschap dat de Schotse defensieve blok van Robertson en Tierney lastig te bespelen is. Tegen Haïti in het slotduel komt het op de mentaliteit aan, met de wetenschap dat de doorgang naar de tweede ronde dan vermoedelijk al binnen handbereik ligt. Voor Marokko is een tweede ronde de minimale ambitie, en met de loting wordt door de Marokkaanse pers de groepswinst als realistisch beschouwd.

Programma: New York, Boston en Atlanta

Het Marokkaanse programma in Groep C brengt de ploeg langs drie verschillende speelsteden aan de Amerikaanse oostkust. De ouverture met Brazilië is op zaterdag 13 juni om 00.00 uur Nederlandse tijd in New York/New Jersey, op het MetLife Stadium. Daarna gaat het op vrijdag 19 juni om 00.00 uur Nederlandse tijd naar Boston, op het Gillette Stadium, voor het duel met Schotland. Het slotduel met Haïti volgt op woensdag 24 juni om 00.00 uur Nederlandse tijd in Atlanta, op het Mercedes-Benz Stadium.

Het programma in een overzicht:

• Zaterdag 13 juni, 00.00 uur Nederlandse tijd, MetLife Stadium in New York/New Jersey tegen Brazilië. De ouverture om middernacht Nederlandse tijd.
• Vrijdag 19 juni, 00.00 uur Nederlandse tijd, Gillette Stadium in Boston tegen Schotland. De tweede wedstrijd opnieuw om middernacht Nederlandse tijd.
• Woensdag 24 juni, 00.00 uur Nederlandse tijd, Mercedes-Benz Stadium in Atlanta tegen Haïti. Het slotduel om middernacht Nederlandse tijd.

Voor de Marokkaanse fan zelf zijn de tijden in juni 2026 redelijk. In Casablanca, Rabat en Marrakech vallen de wedstrijden tegen Brazilië en Schotland om 23.00 uur lokale tijd, en tegen Haïti om 23.00 uur. In de cafés van Casablanca, op de souks van Marrakech en op de pleinen van Rabat worden de wedstrijden met massale belangstelling gevolgd. Voor de Marokkaanse diaspora in Frankrijk (Île-de-France, Marseille, Lyon), Nederland (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht), België (Brussel, Antwerpen), Spanje (Madrid, Barcelona, Andalusië) en Italië, valt de tijd eveneens gunstig. In Noord-Amerika worden enkele tienduizenden Marokkaanse Amerikaanse en Marokkaanse Canadese fans in de stadions verwacht.

Hoe ver kan Marokko komen?

Bookmakers plaatsen Marokko als een van de outsiders van het hele WK 2026, met odds die in mei 2026 onder de Marokkaanse vlag voor een kwartfinale plaatsing op gelijke voet staan met die van Spanje, Portugal en zelfs Frankrijk. De Atlas Leeuwen staan op FIFA-positie 8, een positie die hoger is dan die van vele Europese topnaties. Voor Mohamed Ouahbi is een kwartfinale de minimale doelstelling, met als ambitie om in 2026 voor de tweede keer in vier jaar de halve finale van een WK te bereiken.

Veel zal afhangen van de vorm van Hakimi, op wie de organisatorische last in het Marokkaanse aanvalsspel rust. Als de Champions League-winnaar 2025 op zijn beste niveau aan het WK kan beginnen, en als Díaz en El Khannouss in de creatieve middellinie het werk afmaken, ligt een kwartfinale binnen handbereik. Veel hangt ook af van de coachwissel: Ouahbi heeft slechts drie maanden gehad om zich op het WK voor te bereiden, en de Marokkaanse pers wijst er op dat de overgang van de Regragui-tactiek naar de Ouahbi-tactiek geen vanzelfsprekend proces is. Als de overgang soepel verloopt, kan Marokko in elke wedstrijd voor een verrassing zorgen.

Drie en een half jaar na Qatar, en de zoektocht naar de bevestiging

Voor het Marokkaanse volk is dit WK een gelegenheid van vrijwel onmiddellijke bevestiging. De halve finale van Qatar 2022 onder Walid Regragui was in heel Afrika en in heel de Arabische wereld een keerpunt in de geschiedenis van de Afrikaanse en Arabische voetbalpresentatie op het hoogste podium. Drie en een half jaar later moeten de Atlas Leeuwen in Noord-Amerika het bewijs leveren dat de prestatie van Qatar geen eenmalige bevlieging was, maar de basis van een nieuwe gouden generatie.

Onder Mohamed Ouahbi, de U20-wereldkampioen die in maart 2026 plotseling de seniorbank kreeg, gaat Marokko naar het WK met een combinatie van iconische routine (Hakimi, Bounou, Aguerd, En-Nesyri, Ounahi, Amrabat) en jonge talent (Brahim Díaz, El Khannouss, en enkele namen van de U20-wereldkampioenenploeg van Chili 2025). In juni 2026 moet daar in New York, Boston en Atlanta het volgende hoofdstuk uit komen. Met de drievoudig Champions League-winnaar als aanvoerder, met de Afrikaanse Voetballer van het Jaar 2025 als de iconische naam, en met een land achter zich dat in elke wedstrijd massaal zal kijken, gaat Marokko naar Noord-Amerika met de hoogste verwachtingen sinds 1986.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.