Zuid-Korea, voor het elfde WK op rij, met Son sinds Los Angeles en Hong Myung-bo terug in Seoul

Voor het elfde WK op rij is Zuid-Korea van de partij, een Aziatisch record dat in de modernere WK-tijd alleen door Brazilië en Duitsland wordt geëvenaard. Onder Hong Myung-bo, de oud-aanvoerder van de halvefinalistploeg van 2002 die in juli 2024 voor de tweede keer als bondscoach aantrad, plaatste de Taeguk Warriors zich ongeslagen via de AFC-kwalificatie. Met aanvoerder Son Heung-min, sinds augustus 2025 bij Los Angeles FC na een MLS-record transfer van $26,5 miljoen, gaat Zuid-Korea als de favoriet van Groep A naar Mexico voor een nieuwe WK-deelname.

Groep A · FIFA-positie #25 · 11e deelname op rij

Eind mei 2026 maakte Hong Myung-bo zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Zuid-Korea is daarmee voor de elfde keer op rij op een WK voetbal aanwezig, ononderbroken sinds Mexico 1986. Het is een prestatie die in de modernere WK-geschiedenis alleen door Brazilië (alle WK’s sinds 1930) en Duitsland (sinds 1954) wordt geëvenaard, en die het Zuid-Koreaanse voetbal in heel Azië en in het wereldvoetbal een blijvende status van topnatie heeft gegeven. Voor de Taeguk Warriors, zoals de nationale ploeg sinds de jaren tachtig vanwege de traditionele rood-blauwe kleuren wordt genoemd, krijgt deze deelname een extra symbolische lading: de bondscoach is Hong Myung-bo, de aanvoerder van de halvefinalistploeg van 2002 op eigen bodem onder Guus Hiddink.

Het Zuid-Koreaanse verhaal van deze cyclus is dat van een geslaagde herstart na een dramatische Aziatische Beker 2023. Onder de Duitse bondscoach Jürgen Klinsmann werd het toernooi in januari 2024 in Qatar uitgespeeld, en Zuid-Korea werd in de halve finale uitgeschakeld door Jordanië, een resultaat dat in heel Seoul met grote teleurstelling werd ontvangen. Klinsmann werd in februari 2024 ontslagen, en na een vijf maanden durende zoektocht werd op 7 juli 2024 Hong Myung-bo aangesteld als opvolger. Onder de oud-aanvoerder ging Zuid-Korea ongeslagen door de derde ronde van de AFC-kwalificatie, en in juni 2025 was de WK-deelname een feit.

De ongeslagen kwalificatie: zes zeges, vier gelijkspelen, geen verliezen

Onder Hong Myung-bo werd in de derde ronde van de Aziatische kwalificatie een vlekkeloze prestatie geleverd. In AFC Groep B speelde Zuid-Korea tien wedstrijden, met zes overwinningen en vier gelijkspelen, goed voor 22 punten en de eerste plaats in de groep. Geen enkele nederlaag werd geleden, een statistiek die in heel de derde ronde van de AFC-kwalificatie nergens elders werd behaald. Tegen Irak werd gespeeld, tegen Iran, tegen de Verenigde Arabische Emiraten en tegen andere Aziatische ploegen, en in elke wedstrijd was Hong Myung-bo’s tactische plan goed uitgevoerd.

De directe plaatsing voor het WK 2026 was in juni 2025 onomstreden, en in Seoul werd het gevierd. Voor Zuid-Korea is dit de elfde opeenvolgende WK-deelname, een Aziatisch record dat in heel het continent met respect wordt bekeken. Sinds Mexico 1986 heeft de Taeguk Warriors aan elke WK-finaleronde deelgenomen, en daarmee staat het land op gelijke voet met landen als Brazilië (alle WK’s sinds 1930), Duitsland (sinds 1954) en Argentinië (sinds 1974) als WK-vaste deelnemers. In juni 2026 gaat Zuid-Korea naar Mexico, met de wetenschap dat de huidige generatie spelers in elke wedstrijd voor doortocht naar de tweede ronde kan strijden.

Hong Myung-bo, terug op de bank na twaalf jaar

Hong Myung-bo, in 1969 geboren in Seoul, was als speler een centrale verdediger met 136 interlands en 10 doelpunten voor Zuid-Korea. Hij nam deel aan vier WK-toernooien (1990, 1994, 1998 en 2002) en was op het WK 2002 op eigen bodem de aanvoerder van Zuid-Korea, dat onder Guus Hiddink de halve finale haalde, een prestatie die in heel Azië als historisch werd gevierd. Op clubniveau speelde hij voor onder andere Pohang Steelers, Bellmare Hiratsuka in Japan, Kashiwa Reysol in Japan en Los Angeles Galaxy in de MLS. In 2002 werd hij in de FIFA World Player of the Year-stemming als derde geëindigd, achter Ronaldo en Oliver Kahn.

Zijn trainersloopbaan begon in 2009 als jeugdcoach van Zuid-Korea, en hij werd in 2013 voor de eerste keer aangesteld als bondscoach. Onder hem werd het WK 2014 in Brazilië in de groepsfase uitgeschakeld na een 0-1 nederlaag tegen België, een 1-1 met Rusland en een 2-4 nederlaag tegen Algerije, en hij vertrok in juli 2014. Daarna werkte hij als coach van Hangzhou Greentown in China, Pohang Steelers en sinds 2021 Ulsan HD, waarmee hij in 2022 en 2023 de K-League landstitel won. Op 7 juli 2024 werd hij voor de tweede keer aangesteld als bondscoach van Zuid-Korea, op zijn 55ste, met de opdracht om de Taeguk Warriors te leiden naar het WK 2026. Twee jaar later is hij de man die opnieuw op het WK staat, en in heel Zuid-Korea wordt zijn werk met een mix van respect en kritisch toezicht bekeken.

Son Heung-min, de aanvoerder uit Los Angeles

Aanvoerder is Son Heung-min, in 1992 geboren in Chuncheon in Zuid-Korea. Met 134 interlands op zijn naam en bijna vijftig interlandgoals is hij de meest ervaren speler in de Zuid-Koreaanse selectie. Zijn loopbaan begon in de jeugd van FC Seoul, en op zijn 16e maakte hij in 2008 de overstap naar de jeugdacademie van Hamburger SV in Duitsland. Hij brak in 2010 door in de Duitse Bundesliga, speelde van 2013 tot 2015 voor Bayer Leverkusen, en in 2015 maakte hij voor 30 miljoen euro de overstap naar Tottenham Hotspur in de Engelse Premier League.

Bij Tottenham speelde Son tien seizoenen lang, met 173 doelpunten en 101 assists in alle competities. In 2021-22 won hij de Premier League Golden Boot met 23 doelpunten, gedeelde topscorer met Mohamed Salah van Liverpool, en daarmee werd hij de eerste Aziatische voetballer ooit die de Premier League-topscoorder werd. In 2024-25 was hij de aanvoerder van Tottenham toen de Spurs in mei 2025 de UEFA Europa League wonnen tegen Manchester United, de eerste prijs in 17 jaar. In augustus 2025 maakte hij voor 26,5 miljoen dollar de overstap naar Los Angeles FC in de Major League Soccer, een MLS-record. Op zijn 33ste gaat hij naar zijn vierde WK, na 2014 in Brazilië, 2018 in Rusland en 2022 in Qatar. In Qatar 2022 zorgde hij onder pijnstillende gezichtsmaskers voor een dramatische 2-1 winst op Portugal, een wedstrijd die in heel Azië werd gevierd.

Kim Min-jae, de monster van Beieren

Centraal achterin staat Kim Min-jae, in 1996 geboren in Tongyeong in Zuid-Korea. Hij begon zijn loopbaan in de K-League bij Jeonbuk Hyundai Motors, en maakte in 2021 de overstap naar Beijing Guoan in de Chinese Super League. In 2022 maakte hij de stap naar Fenerbahçe in de Turkse Süper Lig, en na een uitstekend seizoen werd hij in 2022 door SSC Napoli in de Italiaanse Serie A overgenomen. In zijn eerste seizoen bij Napoli won hij de Scudetto onder Luciano Spalletti, een prestatie die in heel Italië als historisch werd gevierd, en hij werd Serie A-defender van het seizoen 2022-23.

In juli 2023 maakte Kim Min-jae voor 50 miljoen euro de overstap naar Bayern München in de Duitse Bundesliga, en sinds dien is hij in München een vaste basisspeler. In 2024-25 won hij met Bayern de Bundesliga onder Vincent Kompany, zijn vierde nationale landstitel in vier verschillende competities (K-League, Serie A, Bundesliga, plus eerder een Turkse cup). Voor Zuid-Korea is hij sinds 2017 een vaste basisspeler in de centrale verdediging, en op het WK 2026 gaat hij naar zijn tweede WK. Zijn kopkracht, zijn rust aan de bal en zijn fysieke aanwezigheid maken hem voor Hong Myung-bo onbetwist.

Lee Kang-in en Hwang Hee-chan: de aanvalsklassen achter Son

Lee Kang-in, in 2001 geboren in Incheon, is de aanvallende middenvelder die naast Son het Zuid-Koreaanse aanvalsspel vormgeeft. Hij groeide op in de jeugdopleiding van Valencia in Spanje, na een verhuizing met zijn familie op zijn 11e, en maakte op zijn 17e zijn Primera División-debuut. In 2021 maakte hij de overstap naar RCD Mallorca, en in 2023 voor 22 miljoen euro de overstap naar Paris Saint-Germain. Bij PSG won hij in 2025 de UEFA Champions League, in de finale tegen Arsenal op de Puskás Aréna in Boedapest.

Hwang Hee-chan, in 1996 geboren in Chuncheon, is de spits in een 4-3-3-systeem. Hij speelde voor RB Salzburg in Oostenrijk en RB Leipzig in de Bundesliga, en sinds 2021 voor Wolverhampton Wanderers in de Engelse Premier League. Op het WK 2022 maakte hij de iconische 2-1 zege op Portugal in de slotwedstrijd van de groepsfase, met een doelpunt in de slotseconden uit een Son-assist. Een doelpunt dat in heel Zuid-Korea op video’s miljoenen keren is bekeken. Voor Zuid-Korea is hij sinds 2017 een vaste basisspeler, en op zijn 30ste gaat hij naar zijn derde WK.

Het Zuid-Koreaanse middenveld en de doelman

Op het middenveld heeft Hong Myung-bo met Lee Jae-sung van Mainz 05 in de Duitse Bundesliga, Park Yong-woo van Al-Ain in de Verenigde Arabische Emiraten en Hwang In-beom van Feyenoord in de Nederlandse Eredivisie meerdere ervaren middenvelders. Hwang In-beom maakte in januari 2025 de overstap naar Rotterdam, en in zijn eerste halfjaar won hij met Feyenoord de KNVB-beker. Zijn loopvermogen, zijn positiespel en zijn aandeel in de opbouw maken hem voor Zuid-Korea een belangrijke gangmaker. Op zijn 30ste gaat hij naar zijn tweede WK.

Onder de lat staat Jo Hyeon-woo van Ulsan HD in de Zuid-Koreaanse K-League, een ervaren doelman met meer dan veertig interlands op zijn naam. Hij was op het WK 2022 in Qatar de eerste keus en is in 2026 opnieuw onbetwist. Reservedoelmannen zijn Kim Seung-gyu van Al-Shabab in Saoedi-Arabië en Song Bum-keun van Jeonbuk Hyundai Motors. Op de backposities heeft Hong Myung-bo met Kim Moon-hwan van Ulsan HD op de rechterflank en met Lee Jae-ik van FC Seoul of Hong Hyun-seok van Olympiakos op de linkerflank meerdere opties. Centraal achterin naast Kim Min-jae speelt vermoedelijk Kim Young-gwon van Ulsan HD, een ervaren routinier met meer dan vijftig interlands op zijn naam.

De speelstijl: gedisciplineerd 4-2-3-1 met snelle omschakeling

Onder Hong Myung-bo speelt Zuid-Korea in een 4-2-3-1 met een sterke defensieve organisatie en met de nadruk op snelle omschakeling via Son op de linkerflank en Lee Kang-in als aanvallende middenvelder. Het is een speelstijl die voortbouwt op de Zuid-Koreaanse traditie van technische klasse en collectieve discipline, met spelers die in elke wedstrijd hun gegeven taken nauwgezet uitvoeren. Onder de AFC-kwalificatie werd deze speelstijl met succes uitgespeeld, met als hoogtepunt de zege op Iran in Seoul en het gelijkspel op uit in Teheran.

Tegen Mexico in de tweede groepswedstrijd in Guadalajara, voor 50.000 Mexicaanse fans, zal Zuid-Korea vermoedelijk laag staan en op de counter spelen. Tegen Tsjechië in de openingswedstrijd en tegen Zuid-Afrika in het slotduel kan de Taeguk Warriors het initiatief naar zich toetrekken. Voor Hong Myung-bo is de tactische opdracht om in zijn tweede WK als bondscoach een ander resultaat neer te zetten dan in 2014, toen Zuid-Korea in de groepsfase werd uitgeschakeld. Zijn ervaring als speler op de WK’s van 1990, 1994, 1998 en 2002 maakt hem op dit punt vertrouwd met de mentale lasten van een WK.

WK-historie: van 1986 tot de halve finale van 2002

Zuid-Korea speelt op dit toernooi haar tiende WK in totaal en de elfde deelname op rij sinds 1986. De geschiedenis begon in 1954 in Zwitserland, maar pas in 1986 in Mexico keerde de Taeguk Warriors weer terug op het hoogste podium. Op het WK 1986 werd in de groepsfase uitgeschakeld, en in 1990 in Italië en 1994 in de Verenigde Staten lukte het niet om voorbij de groepsfase te komen. Op het WK 1998 in Frankrijk werd opnieuw de groepsfase uitgeschakeld, met onder andere een pijnlijke 0-5 nederlaag tegen Nederland in Marseille.

Het iconische moment van de Zuid-Koreaanse WK-geschiedenis blijft het WK 2002 op eigen bodem, mede-georganiseerd met Japan. Onder Guus Hiddink, de Nederlandse bondscoach die in 2000 was aangesteld, haalde Zuid-Korea de halve finale, een prestatie die in de Aziatische voetbalgeschiedenis uniek is en die voor 2026 alleen door Marokko in 2022 is geëvenaard. In de groepsfase werd Polen verslagen met 2-0, in de achtste finale Italië met 2-1 na verlenging (met een doelpunt van Hong Myung-bo’s destijdse teamgenoot Ahn Jung-hwan), in de kwartfinale Spanje na strafschoppen, en in de halve finale werd in Seoul met 0-1 verloren van Duitsland. In de troostfinale werd Turkije met 3-2 verslagen, en Zuid-Korea eindigde als vierde. Hong Myung-bo was de aanvoerder, en zijn rol op dit WK is in heel Zuid-Korea iconisch.

Na 2002 volgden 2006 in Duitsland (groepsfase), 2010 in Zuid-Afrika (achtste finale, verloren van Uruguay), 2014 in Brazilië (groepsfase onder Hong Myung-bo zelf), 2018 in Rusland (groepsfase, met een 2-0 zege op Duitsland in de slotwedstrijd dat het wereldkampioenschap uitschakelde) en 2022 in Qatar (achtste finale, verloren van Brazilië 4-1 onder Paulo Bento). Het was de tiende deelname, en in 2026 wordt de elfde op rij gespeeld.

Groep A: tegen Tsjechië, Mexico en Zuid-Afrika

In Groep A heeft Zuid-Korea een loting die door de Zuid-Koreaanse pers met optimisme werd ontvangen. Tsjechië is voor het eerst sinds 2006 terug op een WK, na twee opeenvolgende strafschoppenseries in de play-offs. Mexico is een van de drie gastlanden en de absolute favoriet voor de groepswinst op het Estadio Akron in Guadalajara. Zuid-Afrika is voor het eerst sinds 2010 weer terug op een WK na het organiseren van haar eigen WK destijds. Voor Zuid-Korea is de openingswedstrijd tegen Tsjechië in Guadalajara de cruciale ontmoeting voor de groepsambitie.

Tactisch is het beeld voor Hong Myung-bo duidelijk. Tegen Tsjechië in de openingswedstrijd in Guadalajara moet meteen een resultaat worden geboekt, met de wetenschap dat een puntenverlies tegen de Narodak de groepsambitie direct onder druk zet. Tegen Mexico op de tweede speeldag, eveneens in Guadalajara, wordt verwacht dat Zuid-Korea laag staat en op de counter speelt, in een wedstrijd waarin de Tri-kleur op haar thuispubliek de absolute favoriet is. Tegen Zuid-Afrika in het slotduel in Monterrey komt het op de mentaliteit aan, met de wetenschap dat de Bafana Bafana een collectief sterk team is. Voor Zuid-Korea is een doorgang naar de tweede ronde de minimale ambitie, en met de loting wordt door de Aziatische pers de tweede plek als realistisch beschouwd.

Programma: twee keer Guadalajara, dan Monterrey

Het Zuid-Koreaanse programma in Groep A brengt de ploeg langs twee Mexicaanse speelsteden. De ouverture met Tsjechië is op donderdag 11 juni om 04.00 uur Nederlandse tijd in Guadalajara, op het Estadio Akron. Daarna gaat het op donderdag 18 juni om 03.00 uur Nederlandse tijd opnieuw naar Guadalajara, voor het duel met Mexico op hetzelfde Estadio Akron. Het slotduel met Zuid-Afrika volgt op woensdag 24 juni om 03.00 uur Nederlandse tijd in Monterrey, op het Estadio BBVA.

Het programma in een overzicht:

• Donderdag 11 juni, 04.00 uur Nederlandse tijd, Estadio Akron in Guadalajara tegen Tsjechië. De ouverture in de Nederlandse vroege ochtend.
• Donderdag 18 juni, 03.00 uur Nederlandse tijd, Estadio Akron in Guadalajara tegen Mexico. De tweede wedstrijd in de Nederlandse nacht.
• Woensdag 24 juni, 03.00 uur Nederlandse tijd, Estadio BBVA in Monterrey tegen Zuid-Afrika. Het slotduel diep in de Nederlandse nacht.

Voor de Zuid-Koreaanse fan zijn de tijden in juni 2026 uitdagend. In Seoul, Busan en Daegu vallen de wedstrijden om respectievelijk 11.00 uur in de ochtend (tegen Tsjechië), 11.00 uur in de ochtend (tegen Mexico) en 10.00 uur in de ochtend (tegen Zuid-Afrika), allemaal redelijk gunstige tijden voor de Aziatische tv-publiek. In de cafés van Seoul en op de pleinen van Busan worden grote schermen geplaatst, en op de tribunes in Guadalajara en Monterrey worden tienduizenden Zuid-Koreaanse fans verwacht. De Zuid-Koreaanse diaspora in Mexico, de Verenigde Staten (vooral Los Angeles en New York) en in Canada zorgt voor extra aanwezigheid op het toernooi.

Hoe ver kan Zuid-Korea komen?

Bookmakers plaatsen Zuid-Korea als de tweede favoriet van Groep A, achter Mexico en voor Tsjechië en Zuid-Afrika. De Taeguk Warriors staan op FIFA-positie 25 in mei 2026, de tweede hoogste positie van de groep na Mexico (#13). Voor Hong Myung-bo is een doorgang naar de tweede ronde de minimale doelstelling, met als ambitie om in 2026 voor de derde keer in de Zuid-Koreaanse WK-geschiedenis voorbij de achtste finale te komen. Een achtste finale ligt naar de mening van de Zuid-Koreaanse pers binnen handbereik, met de wetenschap dat de huidige generatie spelers in Son, Kim Min-jae en Lee Kang-in over de juiste kwaliteit beschikt.

Veel zal afhangen van de vorm van Son Heung-min, op wie de creatieve last in het Zuid-Koreaanse aanvalsspel rust. Als de Los Angeles FC-aanvoerder zijn doelpuntenproductie van Tottenham naar het WK weet door te trekken, en als Lee Kang-in op het middenveld voor het juiste werk zorgt, ligt een achtste finale binnen handbereik. Een kwartfinale ligt naar de mening van de Zuid-Koreaanse pers buiten het realistische bereik, maar bij een gunstige loting in de knock-outfase kan Zuid-Korea voor een verrassing zorgen. Het ruimere format van 48 deelnemers met acht beste nummers drie biedt voor de Taeguk Warriors een extra vangnet.

De elfde WK-deelname op rij, en de droom van Hong Myung-bo’s revanche

Voor het Zuid-Koreaanse volk is dit WK een gelegenheid om de erfenis van 2002 voort te zetten. Vier opeenvolgende WK’s na 2002 leverden enkele knappe resultaten op (achtste finales in 2010 en 2022), maar de halve finale van Hiddink’s ploeg op eigen bodem is sindsdien onbereikbaar gebleven. In 2026 mag Hong Myung-bo, de aanvoerder van die iconische selectie, het opnieuw proberen, deze keer in een dubbele rol als bondscoach en als de man die in 2014 zijn eerste senior-WK ervaring miste.

Onder Hong Myung-bo is Zuid-Korea in twee jaar tijd van een Klinsmann-tijdperk zonder grip naar een ongeslagen kwalificatie geëvolueerd. In juni 2026 moet daar in Guadalajara en Monterrey het volgende hoofdstuk uit komen. Met aanvoerder Son Heung-min uit Los Angeles, met Kim Min-jae als Bayern-routinier, met Lee Kang-in als Champions League-winnaar 2025 met PSG en met Hwang Hee-chan in de spits, gaat Zuid-Korea naar een toernooi waarin de elfde WK-deelname op rij wordt gevierd. Een achtste finale ligt binnen handbereik, en bij een gunstige loting in de knock-outfase kan de Taeguk Warriors zelfs voor de eerste keer sinds 2002 weer de kwartfinale halen. Het Zuid-Koreaanse voetbalpubliek kijkt vol verwachting mee.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.