Panama op het WK 2026: Christiansen bouwt verder op een ervaren generatie

Voor de tweede keer in de geschiedenis is Panama present op een WK. Bondscoach Thomas Christiansen kiest voor routine en een hechte kern, met aanvoerder Aníbal Godoy en sterspeler Amir Murillo aan kop.

Groep L · FIFA-positie #33 · 2e WK-deelname

Op dinsdag 26 mei 2026 maakte bondscoach Thomas Christiansen zijn definitieve selectie voor het WK 2026 bekend. Panama neemt voor de tweede keer in de geschiedenis deel aan een wereldkampioenschap, en de 26 namen die de Spaans-Deense oefenmeester optekende, ademen vooral routine en continuïteit. Verrassingen zijn er nauwelijks, en dat is precies de bedoeling.

De ploeg uit Midden-Amerika gaat naar Noord-Amerika om geschiedenis te schrijven. Vier jaar nadat Panama in 2022 nog tot tranen toe werd teleurgesteld, is de Canalero terug op het hoogste podium. In Groep L wachten Engeland, Kroatië en Ghana, een trio waarin Christiansen zijn ploeg vooral als spelbreker ziet. Wat in het oog springt, is de kans op een tweede plek, maar dan moet er wel iets bijzonders gebeuren.

De weg naar het WK: een ongeslagen kwalificatie

Panama plaatste zich via de CONCACAF-kwalificatie, en het deed dat ongeslagen. In de eerste fase rolde de ploeg over Nicaragua, Guyana, Montserrat en Belize, allemaal landen waar de FIFA-ranking geen genadig oordeel over velt. De echte test kwam in de derde ronde, waar onder meer Suriname tegenstand bood, een land dat in de jaren ervoor flinke stappen had gezet.

De beslissing viel pas op de slotspeeldag. Suriname stond samen met Panama bovenaan, met een beter doelsaldo, maar leed tegen het al uitgespeelde Guatemala een nederlaag. Panama hield het hoofd koel en versloeg El Salvador, waardoor het zonder omweg het ticket pakte. Het was het soort avond waarop een hele generatie voetballers de vrucht plukt van vier jaar werken, en in Panama-Stad ontplofte het feest tot diep in de nacht.

Wie iets verder terug kijkt, ziet hoe Panama zich onder Christiansen tot een betrouwbare kandidaat heeft ontwikkeld. Zes overwinningen, drie remises, geen enkel verlies in de groep. Een doelsaldo dat sluitend was, en een opbouw die andermaal liet zien dat dit elftal in Midden-Amerika tegenwoordig de eerste viool speelt. Dat het kwalificeren ondanks de zware tegenstand van Suriname zo werd vormgegeven, zegt veel over de hand van Christiansen.

Vertrouwen houden in Christiansen

De man die deze Panamese herontwakening op zijn naam mag schrijven, is een opvallende verschijning. Thomas Christiansen, 53 jaar, werd geboren in Denemarken, maar bracht zijn voetballeven door in Spanje. De oud-aanvaller stond eerder voor de groep bij Leeds United, APOEL Nicosia, AEK Larnaca en Union Saint-Gilloise, en hij is sinds 2020 aan het werk bij de Panamese bond.

Zijn beginperiode bij La Roja was niet eenvoudig. In de kwalificatiereeks voor het WK 2022 eindigde Panama als vijfde, op een haar van de play-off-positie. De bond had het hem op dat moment niet eenvoudig kunnen maken, maar koos er toch voor om vol op de Spaans-Deense lijn te blijven varen. Dat geduld werd beloond met halvefinaleplaatsen in de CONCACAF Nations League van 2023 en 2024 en een finaleplaats in de Gold Cup van 2023. In 2025 reikte Panama in de Nations League opnieuw tot de finale.

Christiansen staat bekend als een tactisch onderlegde coach die zijn ploeg compact laat staan en die vertrouwt op een hecht middenveld. Hij koestert continuïteit, gunt zijn vaste krachten ruimte en is niet vies van een experiment in vriendschappelijke wedstrijden. Op het WK 2026 mikt hij vooral op een sterk defensief blok dat met flarden van combinatievoetbal de tegenstander zoekt te verrassen.

Onder Christiansen kiest Panama meestal voor een 4-4-2 in laag blok, met de aanvoerder als afschermer voor de verdediging en met vleugelaanvallers die zich snel terugtrekken zodra de bal verloren gaat. Tegen ploegen van een hoger niveau zakt de ploeg verder in, om met een derde verdediger en twee wingbacks een vijfmansverdediging op de eigen helft te organiseren. Het is geen voetbal voor de fijnproever, maar wel het soort opzet waarmee een outsider de favoriet kan dwingen tot zijn slechtste niveau.

Een selectie met een gemiddelde leeftijd van dertig

De 26 namen van Christiansen geven de ervaringscurve van Panama in een notendop weer. De gemiddelde leeftijd ligt op dertig jaar, het totaal aantal interlands tikt de 1.468 aan, en 26 van de geselecteerden verdienen hun brood buiten de eigen competitie. De totale marktwaarde van de selectie is op basis van Transfermarkt geschat op 31 miljoen euro, een bedrag waar Engeland inmiddels één wisselspeler voor afdraagt. De duurste man in de selectie is verdediger Amir Murillo, die op zeven miljoen euro wordt getaxeerd.

Op routine valt nauwelijks iets aan te merken. Aanvoerder Aníbal Godoy, actief bij San Diego FC, gaat met 159 interlands op zijn naam als veruit meest ervaren speler de selectie in. Topscorer aller tijden Ismael Díaz (Club León) noteerde inmiddels zeventien interlandgoals. Daaromheen heeft Christiansen een groep die zijn ploeg blindelings kent, het type kern waar je een toernooi mee in kunt.

Een ploeg verspreid over zeventien competities

Wat verder opvalt aan de selectie is de spreiding. De 26 namen spelen in maar liefst zeventien competities in zeventien landen. De Mexicaanse Liga MX is met vier spelers de grootste leverancier, gevolgd door de Chileense Primera División met drie internationals. Twee Panamezen komen uit de eigen Liga Panameña de Fútbol, twee anderen spelen in de Amerikaanse MLS.

Daarnaast tref je internationals in landen als Saoedi-Arabië, Turkije, Oostenrijk, Slowakije, Rusland, Engeland, Israël, Azerbeidzjan, Ecuador, Costa Rica, Honduras, Uruguay en Venezuela. Het maakt Panama in feite tot een logistiek hoofdpijndossier voor Christiansen, met spelers die uit alle hoeken van de aardbol moeten samenkomen, maar tegelijk geeft het de ploeg een breed pakket aan voetbalculturen mee. Wie internationals tegen vele tradities en spelstijlen ziet voetballen, leert daar op een WK van mee.

De sleutelfiguren in het tactisch plan

Onder de lat staat met Orlando Mosquera een doelman die ervaring opdeed in de Saudi Pro League bij Al-Fayha. Hij krijgt voor zich een verdediging die door Christiansen zwaar wordt geprezen voor zijn onderlinge afstemming, met Fidel Escobar als centrale verdediger met routine en met de in Norwich City actieve José Córdoba als de man die op het hoogste niveau ervaring opdoet.

Op de flanken is de keuze vrijwel een gegeven. Amir Murillo is de man met het meeste internationale aanzien. De rechtsback van Beşiktaş speelde eerder voor Olympique Marseille en Anderlecht en hoort tot het selecte gezelschap Panamezen dat een grote Europese loopbaan heeft kunnen uitbouwen. Op de andere flank bouwt Christiansen meestal op César Blackman, actief bij Slovan Bratislava.

Het middenveld is het kloppend hart van de ploeg. Naast aanvoerder Godoy is Adalberto Carrasquilla van Pumas UNAM de man die het tempo bepaalt. Voor de creativiteit zorgt Yoel Bárcenas, de aanvallende middenvelder van Mazatlán FC. Voorin moet de productie vooral komen van Ismael Díaz en Cecilio Waterman, die bij Universidad de Concepción in Chili indruk maakte.

Zorgen rond Carrasquilla

Het grootste vraagteken in de selectie betreft Carrasquilla. De middenvelder raakte op zondag 24 mei in de verloren Liga MX-finale van Pumas UNAM tegen Cruz Azul geblesseerd, en dat moment hield Panama drie dagen lang in de greep. Christiansen koos er toch voor de speler op te nemen in de 26 namen, in het volle vertrouwen dat hij op tijd hersteld zal zijn. Het is een gok, maar wel een die de bondscoach bewust durft te nemen, want zonder Carrasquilla zou de balans op het middenveld een serieuze klap krijgen.

Verder ogen de overige sleutelspelers fit. In de aanloop naar de oefenwedstrijden heeft Panama geen grote blessuregevallen gemeld, en dat is voor een ploeg die het van haar collectieve kracht moet hebben een lichtpuntje. Christiansen zal de speeltijd in de oefenwedstrijden naar verluidt zorgvuldig spreiden, met het oog op de scherpte voor het echte werk.

Generale repetities tegen Brazilië en Bosnië

Het oefenprogramma in aanloop naar het toernooi spreekt boekdelen over de ambitie van de Panamese bond. De ploeg van Christiansen treft achtereenvolgens Brazilië, de Dominicaanse Republiek en Bosnië en Herzegovina, twee echte WK-deelnemers en één regionale tegenstander voor de afwisseling.

De ontmoeting met Brazilië is daarbij de absolute graadmeter. Het is precies het kaliber tegenstander dat Christiansen voor zijn ploeg wilde, omdat het op datzelfde niveau ligt als de Engelse tegenstander waar Panama in de slotwedstrijd van Groep L tegen aankijkt. Bosnië en Herzegovina, dat zich via twee strafschoppenreeksen plaatste, biedt vervolgens een ander soort weerstand: stug, fysiek, en een goed voorproefje van het Kroatië dat Panama in zijn tweede groepswedstrijd ontmoet. Drie scherpe oefenduels die zo gekozen lijken alsof Christiansen het hele groepsspeelschema in miniatuur naspeelt.

Het basiskamp in Ontario

Voor het WK zelf heeft de Panamese delegatie haar basiskamp opgeslagen in New Tecumseth, een Canadese gemeente in de provincie Ontario, op ongeveer een uur rijden van Toronto. Het is een logische keuze, want twee van de drie groepswedstrijden van Panama worden gespeeld op het BMO Field in Toronto. De delegatie hoeft pas voor de laatste poulewedstrijd, tegen Engeland, naar New York/New Jersey te reizen.

De keuze voor een Canadees basiskamp is bovendien praktisch: het tijdsverschil met de oostkust van de Verenigde Staten is minimaal, en de Panamese delegatie kan in alle rust werken zonder de drukte van een gastlandstad om zich heen. Christiansen wil zijn spelers in een afgeschermde omgeving op scherp zetten, met trainingen op een vaste, gedegen ondergrond en een routine die in de aanloop naar het toernooi nauwelijks wordt verstoord.

WK-historie: het lied van Felipe Baloy

Het WK 2026 is voor Panama pas de tweede ervaring op het hoogste podium. In 2018 maakte het land in Rusland zijn debuut, ingedeeld in Groep G met België, Tunesië en Engeland. De ploeg, destijds geleid door Hernán Darío Gómez, kwam puntloos uit het toernooi, maar schreef wel geschiedenis.

In de tweede groepswedstrijd, tegen Engeland in Nizjni Novgorod, knipte verdediger Felipe Baloy bij een hoekschop een corner binnen achter Jordan Pickford, en daarmee tekende hij voor het eerste WK-doelpunt uit de Panamese geschiedenis. De uitslag was hard, een 6-1 nederlaag, maar het doelpunt staat in Panama nog altijd in het collectieve geheugen gegrift. In de slotwedstrijd tegen Tunesië verloor Panama met 2-1, waarbij de tweede Panamese WK-treffer overigens een eigen doelpunt van Tunesië betrof.

De ploeg sloot dat toernooi af met een doelsaldo van 2 voor en 11 tegen, en drie nederlagen op de teller. Voor 2026 staat Panama dus voor de opgave een eerste echt WK-resultaat neer te zetten. Een eerste punt of een eerste overwinning zou voor het land een ongekende prestatie zijn, en juist dat soort historische schaakzetten heeft Christiansen op zijn netvlies staan.

Op het continent eindelijk volwassen

Wie zonder kennis van Midden-Amerikaans voetbal naar deze ploeg kijkt, ziet vooral een outsider. Wie de regionale boeken erop naslaat, ziet een land dat de laatste jaren bij de absolute top van zijn werelddeel hoort. Halve finales in de CONCACAF Nations League van 2023 en 2024, een finale in de Gold Cup van 2023, en in 2025 opnieuw de eindstrijd van de Nations League. De ploeg van Christiansen verloor in die finale van Mexico en bleef andermaal net buiten de eerste prijs, maar er is geen Midden-Amerikaans land dat zich met die continue aanwezigheid in de eindfase kan meten.

Die stevige reeks heeft de selectie hardgemaakt. Veel van de huidige internationals stonden al tegenover de Verenigde Staten en Mexico op de grote knockoutavonden, en dat type wedstrijd is op een WK precies wat ze tegenkomen. De gewenning aan druk, aan het spelen voor uitverkochte stadions en aan beslissende momenten in de slotfase is voor Christiansen waarschijnlijk zijn grootste troef.

Groep L: een loodzware opgave met één kansrijke wedstrijd

De loting was Panama allesbehalve gunstig gezind. In Groep L wachten met Engeland en Kroatië twee Europese grootmachten. De Three Lions worden gerekend tot de gevaarlijkste titelkandidaten van het toernooi, terwijl Kroatië als finalist van 2018 en bronzen medaillewinnaar van 2022 nog altijd een rijke voetbalcultuur en een paar topspelers vertegenwoordigt. Tussen die twee namen wringt Panama zich, samen met Ghana, dat op de FIFA-ranking met de 74ste plek genoegen moet nemen.

Op basis van de FIFA-ranglijst, waarin Panama de 33ste plek bekleedt, is uitgerekend de openingswedstrijd tegen Ghana de meest haalbare van de drie. Een goed begin in Toronto zou de hele Panamese groepsfase op scherp zetten en de hoop op een vervolg levend houden. Tegen Kroatië en Engeland zal de focus verschuiven naar tegenhouden en gelegenheidskansen creëren, want bij vlagen het spel maken tegen die twee tegenstanders is bijna een onmogelijke opgave.

Het verschil in ranking met Engeland en Kroatië onderstreept de loodzware opgave. Panama mag dan op de 33ste plek staan, dat is nog altijd flink in de schaduw van de twee Europese poulegenoten, die zich in de top vijftien van de wereldranglijst ophouden. De enige tegenstander die qua ranglijst onder Panama uitkomt, is Ghana, dat de 74ste plek bekleedt. Aan dat verschil zal de Panamese aanhang zich vastklampen.

Het programma van Panama in de groepsfase:

• Woensdag 17 juni, 01.00 uur Nederlandse tijd, in Toronto tegen Ghana. De openingswedstrijd, en de meest kansrijke van de drie.
• Dinsdag 23 juni, 01.00 uur Nederlandse tijd, in Toronto tegen Kroatië. De Europese finalist van 2018 vraagt om een loodzwaar werk.
• Zaterdag 27 juni, 23.00 uur Nederlandse tijd, in New York/New Jersey tegen Engeland. De grote klapper en de afsluiter van de poule.

Voor de Nederlandse kijker valt het programma redelijk te overzien. Twee wedstrijden vallen op een nachtelijk tijdstip rond één uur ’s nachts, terwijl het slotduel tegen Engeland zelfs al om elf uur ’s avonds begint. Het is precies dat duel, ergens tussen de avondkrakers van de WK-zaterdag, dat in de Nederlandse huiskamers de meeste aandacht zal trekken.

Is er een wonder mogelijk?

Realistisch gezien is de groepsfase overleven voor Panama een grote opgave. De bookmakers zien de ploeg dan ook bij de kanshebbers op een vroege uitschakeling, en de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de uitgangspositie tegen Engeland en Kroatië haast hopeloos oogt. In het ruime nieuwe format met 48 landen kan ook een nummer drie nog doorgaan naar de tweede ronde, en juist dat geeft een ploeg als Panama een lichtsprankje. Zou Christiansen de wedstrijd tegen Ghana winnen en in een van de andere twee duels een puntje sprokkelen, dan ligt overwintering plotseling op tafel.

Maar het scenario blijft minuscuul. De selectie is ervaren maar smal, de aanvallende productie zit grotendeels in twee spelers, en tegen ploegen met deze individuele kwaliteit is de marge tussen 0-0 en 0-3 flinterdun. Wat Panama wel heeft, is een vorm van rust onder Christiansen die zich de afgelopen jaren in beslissende wedstrijden steeds maar weer bewees. Niet voor niets kreeg de Spaanse bondscoach na het mislopen van het WK 2022 het vertrouwen van zijn bond, en dat vertrouwen is sindsdien meermalen bevestigd.

Of er deze zomer een wonder bijkomt, weten we pas als de bal rolt. Tegen Ghana ligt er voor Panama wel degelijk iets in het verschiet, en wie weet schrijft een speler als Murillo, Carrasquilla of Díaz wel een avond bij die de geschiedenisboeken haalt. In 2018 zorgde Felipe Baloy daar al voor. Acht jaar later doet zich de kans voor om dat verhaal met een nieuw hoofdstuk uit te breiden.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.