Noorwegen, na 28 jaar terug en Haaland voor het eerst op een WK

Voor het eerst sinds Frankrijk 1998 staat Noorwegen weer op een wereldkampioenschap voetbal. Met Erling Haaland en Martin Ødegaard heeft het land de absolute wereldtop in huis, en onder bondscoach Ståle Solbakken werd de Europese kwalificatie foutloos doorlopen. De doelstelling is groot: van outsider opwaarderen naar een serieuze stoorzender in het toernooi van Groep I.

Groep I · FIFA-positie #31 · 4e WK-deelname

Op vrijdag 22 mei 2026 maakte bondscoach Ståle Solbakken zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Noorwegen keert na een afwezigheid van 28 jaar terug op het wereldtoneel. De vorige Noorse WK-deelname was Frankrijk 1998, waarin de selectie van Egil Olsen tot de achtste finale doordrong en daar tegen Italië met 0-1 verloor. Sindsdien werd het WK steeds gemist, vaak in een kwalificatiecyclus waarin de Noren de play-offs niet eens haalden. Het maakt deze terugkeer extra bijzonder, en in heel Scandinavië wordt naar de zomer in Noord-Amerika uitgekeken.

Voor heel een generatie supporters is dit het eerste WK waarop hun nationale ploeg meedoet. De Noorse voetbalbond, NFF, heeft sinds 1998 vol op de jeugdopleiding ingezet, en die langetermijnvisie betaalt zich nu uit. Met Erling Haaland en Martin Ødegaard heeft Noorwegen op de twee belangrijkste posities van een modern elftal de absolute wereldtop in huis. Daarnaast zit er in de selectie een ervaren middenmoot uit de Serie A en de Premier League, plus een aantal jeugdig talenten uit Bodø/Glimt en Benfica. Onder Solbakken, de Noorse bondscoach die sinds december 2020 aan het roer staat, is er een ploeg ontstaan die op het juiste moment piekt.

De foutloze kwalificatie met San Siro als slotakkoord

Het kwalificatiepad van Noorwegen was buitengewoon. In Groep I van de Europese kwalificatie trof de ploeg Italië, Israël, Estland en Moldavië, een poule waarin op papier Italië en Noorwegen om de eerste plek streden. Acht wedstrijden later stond de Noorse teller op acht overwinningen, met 37 doelpunten voor en slechts vijf tegen. Geen enkele andere Europese ploeg hield het zo foutloos vol. Tegen Moldavië werd het 11-1, Erling Haaland scoorde vijf van die elf doelpunten in één wedstrijd. Tegen Israël scoorde de spits een hattrick in een 5-0 overwinning. In totaal kwam hij in de kwalificatie tot zestien treffers, een aantal waar geen enkele Europese aanvaller dichtbij kwam.

Het hoogtepunt van de kwalificatie was de slotwedstrijd in het San Siro, op 16 november 2025 in Milaan. Italië moest winnen om Noorwegen in de strijd om de eerste plek nog te kunnen passeren, maar de Noren liepen er met 4-1 overheen. Haaland was bij elk van de doelpunten betrokken, en in heel Italië brak na het slotsignaal een nationaal voetbaltrauma uit. De Italianen, viervoudig wereldkampioen, moesten zich opnieuw inschrijven voor de play-offs, terwijl Noorwegen voor het eerst in 28 jaar een WK-ticket vasthield. In Oslo, Bergen en Trondheim waren de Noorse straten dat weekend gevuld met fans die nauwelijks konden geloven wat ze hadden zien gebeuren.

Ståle Solbakken, de coach met de tweede kans

Achter het succes staat een ervaren Noorse trainer. Ståle Solbakken werd in 2020 aangesteld als bondscoach, een tweede aanstelling in zijn loopbaan na een lange tijd in het Deense en Duitse clubvoetbal. Hij speelde als spits voor onder meer Lyn Oslo, Wimbledon en FC Kopenhagen, voordat hij in 2001 zijn loopbaan vroegtijdig moest afsluiten na een hartstilstand op het trainingsveld in Kopenhagen. Het ongeval zou hem hebben kunnen breken, maar onder begeleiding van Deense en Noorse hartspecialisten kwam hij terug, eerst als sportief directeur en daarna als trainer.

Met FC Kopenhagen pakte Solbakken meerdere Deense landstitels en bereikte hij in de Champions League groepsfases waarin de Denen zelden eerder kwamen. In zijn periode bij FC Köln en Wolverhampton Wanderers leerde hij het Duitse en Engelse voetbal kennen, en die internationale ervaring brengt hij nu mee in de Noorse selectie. Tactisch heeft hij in de afgelopen twee jaar de 4-3-3 langzaam laten evolueren naar een variant die meer op een 4-4-2 lijkt, met Haaland en Sørloth voorin als spitsenduo. Het is een formatie die op het WK vermoedelijk vaker dan eens te zien zal zijn.

Erling Haaland, voor het eerst op het hoogste podium

De grootste verhaallijn van de Noorse WK-deelname is Erling Haaland. De aanvaller van Manchester City, op 25-jarige leeftijd en met een marktwaarde van tweehonderd miljoen euro de duurste speler in de hele Noorse selectie, neemt voor het eerst in zijn loopbaan deel aan een WK. Dat is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk voor een speler die in de Engelse Premier League de meest scorende aanvaller is, die met Manchester City in 2023 de Champions League won en die in 2024 ook nog de Engelse landstitel pakte. Een spits van zijn niveau zonder WK-deelname is in het moderne voetbal een uitzondering, en die ontbrekende ervaring zal nu eindelijk worden weggewerkt.

Wat hem extra bijzonder maakt, is de combinatie van fysieke kracht en koelbloedige afronding. Met 1.94 meter is hij een fysieke spits die in de zestien meter elke vorm van duel kan winnen, en met 55 interlandgoals in 41 interlands is hij de topscorer aller tijden van Noorwegen. Voor Solbakken is hij de garantie dat de Noorse aanval in elke wedstrijd een doelpunt zal maken, op voorwaarde dat de bal op de juiste manier bij hem komt. Voor Haaland is dit WK ook persoonlijk een statement. Hij wil aan de voetballiefhebbers van de hele wereld laten zien dat de Noorse vlag op het allerhoogste niveau bestaat.

Martin Ødegaard, de aanvoerder met de wijde blik

Naast Haaland is Martin Ødegaard de tweede absolute topspeler van deze ploeg. De aanvoerder van Arsenal, op 27-jarige leeftijd, is de creatieve regisseur op het middenveld. Bij Arsenal speelt hij in het systeem van Mikel Arteta een sleutelrol als de aanvallende middenvelder die met zijn passing en zijn loopacties het verschil maakt, en bij de Noorse selectie krijgt hij van Solbakken eenzelfde vrijheid. Hij debuteerde als 15-jarige in het Noorse elftal, een record dat tot op de dag van vandaag overeind staat, en zijn ontwikkeling heeft de afgelopen tien jaar het Noorse voetbal opnieuw op de kaart gezet.

Bij Real Madrid had hij in de tweede helft van zijn tienerjaren geen vaste plek, en zijn omweg via Heerenveen, Vitesse en Real Sociedad bouwde hij langzaam aan het type wedstrijdrust dat hij nu op de allergrootste momenten kan inzetten. Op een WK speelt hij voor het eerst, net als zijn ploeggenoot Haaland, en het is voor heel Noorwegen een mijlpaal dat hun gouden duo eindelijk samen op het hoogste podium staat. Of Ødegaard, soms speels en soms verdedigend stug, op het juiste tijdstip in vorm is, is een vraag die de eerste groepswedstrijd al voor een groot deel kan beantwoorden.

Antonio Nusa, Oscar Bobb en de nieuwe generatie aanvallers

Naast Haaland heeft Solbakken op de aanvallende posities ook Alexander Sørloth van Atlético Madrid, de spits die zowel naast als achter Haaland kan opereren. Met 70 interlands is hij de meest ervaren speler van de selectie, en in de spitsenrotatie van Solbakken vormt hij de tweede troef voor de basisplek. Antonio Nusa van RB Leipzig is de jonge buitenspeler die op de linkerflank de dribbels moet leveren, en Oscar Bobb van Fulham is de speler die op de rechterflank een verrassende keuze tegen elke tegenstander kan brengen.

Het is een aanvallende staf die in de Europese clubcompetities zijn niveau aan het bewijzen is. Nusa is op zijn twintigste een van de meest besproken talenten van Europa, een speler die in elke wedstrijd zijn directe tegenstander op de pijnbank kan leggen. Bobb is iets jonger en heeft een seizoen achter de rug bij Fulham waarin hij zijn ritme en zijn vertrouwen heeft opgebouwd. Voor Solbakken zijn ze de invalkrachten die op het juiste moment ingezet kunnen worden, in een wedstrijdsysteem waarin de spitskeuze tussen Haaland en Sørloth de constante factor is en de flanken juist roteren.

Het middenveld als motor van Solbakkens spel

Op het middenveld vormt Ødegaard de aanvallende as. Naast hem ziet Solbakken Sander Berge van Fulham als de stevige zes met fysieke aanwezigheid, en Fredrik Aursnes van Benfica als de balverdelende achtste die opbouwt en de bal vasthoudt. Het is in dit trio dat het ritme van de Noorse wedstrijd wordt gezet, en op het samenspel tussen Ødegaard en Aursnes wordt door tactische analisten in heel Europa gewezen als de cruciale schakel.

Verder heeft Solbakken nog de luxe van Patrick Berg, de aanvoerder van het Noorse Bodø/Glimt dat de afgelopen jaren in de Europa League en de Conference League voor sensaties zorgde, en van Morten Thorsby van het Italiaanse Cremonese. Jens Petter Hauge, eveneens van Bodø/Glimt, en Andreas Schjelderup van Benfica vormen de aanvullende keuzes. Het zijn elf middenvelders in totaal, een aantal dat in een 26-koppige selectie aan de hoge kant is, maar Solbakken houdt graag opties open voor elk type tegenstander. Voor een coach die op een toernooi tactisch wil schakelen, is dat een luxe.

De verdediging en het keepersbeleid

Achterin is de Noorse selectie minder uitgesproken dan voorin. Kristoffer Ajer van Brentford is de natuurlijke leider in het centrum, een 2.00 meter lange verdediger die in de duels nauwelijks te kloppen is. Naast hem ziet Solbakken Leo Østigård van Genoa als de eerste keus, met Julian Ryerson van Borussia Dortmund als de moderne rechtsback die zowel in opbouw als in verdedigende fase mee kan doen. Op de linkerflank achterin staat David Møller Wolfe van Wolverhampton Wanderers.

Onder de lat is Ørjan Nyland van Sevilla de eerste keus, met Egil Selvik van Watford en Sander Tangvik van Hamburger SV als reservedoelmannen. Solbakken heeft in het keepersvraagstuk altijd een rustige uitstraling gehad, en hij vertrouwt op Nyland als de routinier die op de Spaanse competitie wedstrijd na wedstrijd zijn aandeel levert. De Noorse verdediging zal niet de mooiste van het toernooi zijn, maar wel een blok dat zelden grote fouten maakt. Voor een ploeg die op de omschakeling moet leven, is dat een eigenschap die op een WK vaak van extra waarde is.

WK-historie: drie deelnames, één achtste finale

Noorwegen speelt op dit toernooi zijn vierde WK-deelname. De geschiedenis begon in 1938 in Frankrijk, toen de ploeg in de eerste ronde door de Italianen werd uitgeschakeld na verlenging. Daarna duurde het tot 1994 voordat de Noren weer op een WK verschenen, in de Verenigde Staten. In een groep met Italië, Mexico en Ierland eindigden de Noren op vier punten, hetzelfde aantal als de andere drie ploegen, en zij gingen het verst van de drie van het rijtje na een onderlinge stand-rekening. Het was een uitschakeling die in het Noorse voetbal nog steeds met enig wrange humor wordt herinnerd.

Het hoogtepunt uit de Noorse geschiedenis is 1998 in Frankrijk, onder bondscoach Egil Olsen. Zijn ploeg, met onder anderen Tore André Flo en Henning Berg, klopte in de groepsfase Brazilië op de slotspeeldag met 2-1, een resultaat dat een van de meest besproken wedstrijden ooit voor het Noorse voetbal werd. In de achtste finale tegen Italië werd de ploeg met 0-1 uitgeschakeld door een doelpunt van Christian Vieri. Daarna zou Noorwegen 28 jaar wachten op een terugkeer, en in die periode zou de hele wereld het Noorse voetbal grotendeels uit het oog verliezen. Tot Haaland en Ødegaard in de jaren tien doorbraken in de Europese top.

Groep I: drie verschillende uitdagers

In Groep I kreeg Noorwegen een interessante loting. Frankrijk is de gedoodverfde groepswinnaar, met Kylian Mbappé als sterkste man en met een ploeg die in 2018 wereldkampioen werd en in 2022 de finale haalde. Senegal is de Afrikaanse top-tegenstander, met Sadio Mané en een diepe spelersgroep uit de top van Europa. Irak is de Aziatische tegenstander, en op papier de zwakste van de vier. De groep wordt in heel Europa als de zwaarste van het toernooi gezien.

Tactisch is het beeld voor Solbakken duidelijk. Tegen Irak in het openingsduel zal Noorwegen vol voor de drie punten gaan, omdat het zonder een gewonnen openingswedstrijd in deze groep al snel achteruit moet gaan rekenen. Tegen Senegal volgt vermoedelijk de finale om de tweede plek, in een wedstrijd waarin de Afrikaanse snelheid en techniek tegenover de Noorse fysieke kracht komen te staan. Tegen Frankrijk gaat het in de laatste groepswedstrijd, en met Mbappé tegen Haaland kan de wereld eindelijk de directe confrontatie tussen twee absolute toppers zien. Een zege op Frankrijk zou heel het toernooi op zijn kop kunnen zetten.

Programma: drie duels in en rond Boston

Het Noorse programma in Groep I brengt de ploeg langs twee verschillende speelsteden. De ouverture met Irak is op dinsdag 16 juni om 00.00 uur Nederlandse tijd in Boston, op het Gillette Stadium. Daarna gaat het op maandag 22 juni om 02.00 uur Nederlandse tijd naar New York/New Jersey, op het MetLife Stadium, voor het duel met Senegal. De groep wordt op vrijdag 26 juni om 21.00 uur Nederlandse tijd afgesloten in Boston tegen Frankrijk, opnieuw op het Gillette Stadium.

Het programma in een overzicht:

• Dinsdag 16 juni, 00.00 uur Nederlandse tijd, Gillette Stadium in Boston tegen Irak. De ouverture, in de Nederlandse avond goed te volgen.
• Maandag 22 juni, 02.00 uur Nederlandse tijd, MetLife Stadium in New York/New Jersey tegen Senegal. De cruciale wedstrijd om de tweede plek, in de Nederlandse nacht.
• Vrijdag 26 juni, 21.00 uur Nederlandse tijd, Gillette Stadium in Boston tegen Frankrijk. Het droomduel met Mbappé, op een toegankelijk Europees tijdstip.

Voor de Nederlandse fan biedt het programma één goed gepland duel. De wedstrijd tegen Frankrijk valt om negen uur ’s avonds, een tijdstip waarop iedereen aan de buis kan zitten. De andere twee zijn nachtelijk, maar voor de echte voetballiefhebber zal vermoedelijk worden volgehouden.

Hoe ver kan Noorwegen komen?

Bookmakers plaatsen Noorwegen in de subtop van het toernooi. Een achtste finale wordt door de meeste experts als reëel doel gezien, en bij een tweede plek in de groep wachten daar op papier interessante tegenstanders. Het ruimere WK-format met 48 deelnemers en de doorgang van acht beste nummers drie geeft Noorwegen daarnaast nog een extra route naar de tweede ronde. Met de kwaliteit van Haaland en Ødegaard, en met een spelersgroep die in de Europese top haar werk doet, is een halve finale niet onmogelijk.

Tegelijk zijn er beperkingen. De Noorse achterhoede is solide maar niet briljant, en op het hoogste niveau kan dat in een knock-outduel tegen een wereldtopper aan het licht komen. Het middenveld leunt zwaar op Ødegaard, en bij een blessure of een vorm-dag van de aanvoerder zou de creativiteit beperkt zijn. De grote vraag is of Solbakken erin slaagt om zijn ploeg in zes wedstrijden mentaal in de juiste flow te krijgen, en of Haaland zijn club-vorm op het hoogste podium ook kan vasthouden. Als beide vragen positief worden beantwoord, kan Noorwegen ver komen.

Het einde van een 28-jarig wachten

Het is de drijvende kracht achter elke Noorse supporter die in juni de televisie aanzet: na 28 jaar staat het Noorse elftal weer op een WK. Voor een hele generatie fans is dit het eerste wereldkampioenschap waarop hun nationale ploeg meedoet, en in Oslo, Bergen en Trondheim zullen de cafés tot in de vroege uren openblijven. De Noorse diaspora in Amerika, met grote gemeenschappen in onder meer Minneapolis en Minnesota, zal in juni naar de tribunes komen en de Noorse vlaggen op het Gillette Stadium en het MetLife Stadium uithangen.

Of de Noren de Brazilië-zege van 1998 op dit toernooi weten te evenaren met een nog grotere stunt, weten we pas in juni en juli. Wat al vaststaat, is dat Solbakken een ploeg heeft samengesteld die in heel het wereldvoetbal serieus wordt genomen. Haaland’s eerste WK, Ødegaard als kapitein, een foutloze kwalificatie en een 4-1 in San Siro: vier ingrediënten waar geen Noorse voetbalfan in zijn stoutste dromen op had durven hopen. Het wordt een zomer waarin Noorwegen voor de eerste keer in bijna drie decennia weer meedoet op de grootste bühne, en alleen dat al maakt dit WK in heel het land tot een gebeurtenis van historische orde.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.