België, de gouden generatie op haar laatste avontuur onder Garcia en Hazard

De Rode Duivels keren onder de Franse bondscoach Rudi Garcia en met Eden Hazard als assistent terug op een WK na de pijnlijke uitschakeling van 2022 in Qatar. Met De Bruyne en Lukaku samen bij landskampioen Napoli, Courtois als sluitpost en de jonge Doku als hoop op snelheid, mikt België op herstel van de derde plek uit 2018.

Groep G · FIFA-positie #9 · 15e WK-deelname

Eind mei 2026 maakte bondscoach Rudi Garcia zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. België keert na 2014, 2018 en 2022 voor de vijftiende keer terug op het wereldkampioenschap voetbal. Voor de Koninklijke Belgische Voetbalbond is dit toernooi het eerste onder de Franse bondscoach Rudi Garcia, die in januari 2025 werd aangesteld als opvolger van de Duitse Domenico Tedesco. Eden Hazard, de iconische middenvelder die in 2022 nog op het WK in Qatar speelde, fungeert als zijn assistent.

De Rode Duivels, zoals het nationale elftal in eigen land wordt genoemd vanwege de rode tenues, beleven onder Garcia een nieuwe fase. De zogenoemde gouden generatie van het tweede decennium van deze eeuw, met De Bruyne, Lukaku, Courtois en Hazard als de hoofdfiguren, nadert haar laatste internationale optreden. In Qatar 2022 strandde de ploeg al pijnlijk in de groepsfase na nederlagen tegen Marokko en Kroatië, een prestatie die in heel België als een sportief dieptepunt werd beleefd. Op het EK 2024 in Duitsland volgde een achtste finale-uitschakeling tegen Frankrijk, en daarna werd Tedesco ontslagen. Garcia kreeg de opdracht om in iets meer dan een jaar tijd de ploeg in vorm te krijgen, en die opdracht heeft hij in de kwalificatie ruim uitgevoerd.

De 7-0 in Luik als kwalificatie-finale

Het kwalificatiepad van België was overzichtelijk. In Groep J van de Europese kwalificatie trof de ploeg Wales, Noord-Macedonië, Kazachstan en Liechtenstein, een poule waarin Wales op papier de meest serieuze concurrent was. Acht wedstrijden later stond de Belgische teller op een eerste plek, en de kwalificatie werd afgesloten met een zeer overtuigend statement: een 7-0 zege op Liechtenstein in Stade de Sclessin in Luik. Het was een uitslag die in heel België voor uitzonderlijke vreugde zorgde, en die voor Garcia de bevestiging vormde dat zijn aanpak werkte.

Wales werd tweede in de groep en moest naar de play-offs, waar uiteindelijk de Welse plaatsing alsnog werd binnengeharkt. Noord-Macedonië bleef derde, ver achter Wales en België. Onder Garcia speelde de Belgische ploeg een aanvallende variant van het Belgische voetbal, met De Bruyne als spelmaker, Lukaku als spits en Doku als wapen op de flank. Het is een 4-3-3 die in de kwalificatie zijn waarde meermaals bewees, en die op het WK in juni en juli opnieuw de centrale tactische lijn zal vormen.

Rudi Garcia, de Franse coach in het Belgische elftal

De man die de Belgische ploeg sinds januari 2025 leidt, is een Frans-Spaanse coach met een rijke clubloopbaan. Rudi Garcia werd in 1964 geboren in Nemours, in het Franse departement Seine-et-Marne, in een familie van Spaans-Italiaanse origine. Als trainer werkte hij bij Lille, met wie hij in 2011 de Franse landstitel won, daarna bij AS Roma in de Serie A, bij Olympique Marseille, opnieuw bij Lyon en bij Al-Nassr in Saudi-Arabië. In 2023 was hij kort hoofdtrainer van Napoli, een functie die hij vroegtijdig moest opgeven na een teleurstellende reeks. Op 24 januari 2025 werd hij aangesteld bij de Belgische voetbalbond, met een contract tot na het WK 2026.

Voor Garcia was de aanstelling een nieuw type uitdaging. Hij had in zijn loopbaan nooit eerder een nationale ploeg geleid, en het werken in interlandperiodes is fundamenteel verschillend van dagelijks clubvoetbal. In zijn presentatie aan de Belgische media benadrukte hij dat hij de bestaande tactische principes van de ploeg niet ingrijpend zou veranderen, maar dat hij de aanvallende mogelijkheden van zijn spelers zo veel mogelijk zou benutten. De keuze voor Eden Hazard als assistent, een man die in heel België de status van legende heeft, werd als een verstandige strategische zet gezien. Hazard kent de kleedkamer, kent de generatie en kan met De Bruyne en Lukaku op gelijke ooghoogte praten.

Kevin De Bruyne en de Napoli-hereniging met Lukaku

Op het veld is Kevin De Bruyne ondanks zijn 34 jaar nog steeds het creatieve middenpunt van deze ploeg. De middenvelder verliet in de zomer van 2025 Manchester City na bijna tien jaar dienst en tekende op 12 juni gratis bij Napoli, de regerend Italiaans kampioen. Een tweejarig contract met een optie op een derde jaar, met een salaris dat oploopt tot ruim zes miljoen euro per seizoen, plus een aanzienlijke tekenbonus. Op 23 augustus 2025 maakte hij in zijn Serie A-debuut tegen Sassuolo het eerste doelpunt voor zijn nieuwe club.

In Napels werd hij herenigd met Romelu Lukaku, de Belgische topspits die sinds 2024 onder contract staat bij Napoli en die in het seizoen 2024-25 een belangrijke rol speelde in de Italiaanse landstitel. Voor België was hun hereniging op clubniveau een tactisch geschenk. De twee spelers vinden elkaar week in week uit op het veld, en in de Belgische interlandperiodes hoeven Garcia en Hazard nauwelijks tijd te besteden aan de onderlinge afstemming tussen spelmaker en spits. Het is een vorm van tactische voortzetting die op het WK een onmiskenbaar voordeel kan opleveren.

Tielemans als nieuwe aanvoerder en het middenveld

Een opvallende keuze van Garcia is Youri Tielemans als nieuwe aanvoerder. Op zijn 29ste is de middenvelder van Aston Villa een geroutineerde figuur in de Belgische selectie. Eerder droeg De Bruyne de band, maar Garcia koos voor Tielemans om de aanvoerderslast bij een speler met iets meer fysieke fitness te leggen. In de Engelse Premier League speelt Tielemans sinds 2023 bij Aston Villa, na een lange periode bij Leicester City en eerder bij AS Monaco en Anderlecht. Voor de Belgische ploeg is hij de stille leider die in de wedstrijd het ritme bewaakt.

Op het middenveld leunt Garcia naast Tielemans en De Bruyne ook op Amadou Onana, de jonge balverdeler van Aston Villa, en op Charles De Ketelaere van Atalanta. De Ketelaere, die na een teleurstellende periode bij AC Milan in 2023 naar Atalanta verhuisde en daar zijn beste voetbal vond, is de creatieve impuls op het middenveld. Onana brengt de fysieke kracht en de aanjager achter de bal. Het is een middenveldsamenstelling die in heel de Belgische pers als evenwichtig wordt omschreven, en die op het WK in juni en juli de centrale lijn van Garcia’s spel moet vormen.

Thibaut Courtois en de defensieve fundamenten

Onder de lat staat Thibaut Courtois, de doelman van Real Madrid en sinds jaren de eerste keus bij het nationale elftal. Op zijn 34ste is hij in heel het wereldvoetbal nog steeds een van de meest gerespecteerde doelmannen. Met Real Madrid won hij meerdere Champions League-titels en La Liga’s, en in de finale van de Champions League van 2022 tegen Liverpool was hij de man die Madrid op nul hield. Voor België is hij de routinier die in elke wedstrijd de defensie organiseert, en zijn aanwezigheid alleen al brengt rust in de spelersgroep.

In de verdediging leunt Garcia op Zeno Debast van Sporting CP, Wout Faes van Leicester City en Jan Vertonghen, die op zijn 38ste nog steeds bij Anderlecht in de Belgische Pro League speelt en als routinier in de selectie zit. Op de backposities heeft Timothy Castagne van Fulham aan de rechterkant en Maxim De Cuyper van Brugge aan de linkerkant. Het is een verdedigingsblok dat technisch op niveau staat, maar dat in de kwalificatiewedstrijden tegen kleinere tegenstanders weinig serieuze stresstesten heeft moeten doorstaan. Op het WK, tegen ploegen met meer aanvallende capaciteit, zal die organisatie haar waarde moeten bewijzen.

Jérémy Doku en de jonge aanvallende generatie

Naast Lukaku heeft Garcia in de aanval Jérémy Doku als belangrijkste wapen. De 23-jarige buitenspeler van Manchester City is sinds zijn doorbraak bij Rennes en zijn overgang naar de Engelse Premier League in 2023 uitgegroeid tot een van de meest gevreesde dribbelaars van Europa. Met zijn snelheid, zijn balcontrole en zijn neiging om in vol tempo naar binnen te trekken, is hij voor elke verdediger een nachtmerrie. Voor België is hij op de linkerflank een vaste basisspeler, en in de kwalificatiewedstrijden bewees hij meermaals dat hij in zijn eentje een wedstrijd kan kantelen.

Daarnaast biedt Garcia met Loïs Openda van RB Leipzig een tweede aanvaller met fysieke kracht en met de snelheid om achter de defensie van de tegenstander door te breken. Dodi Lukebakio van Sevilla en Johan Bakayoko van PSV vormen verdere aanvallende keuzes. Het is een aanvallende staf die in de Belgische pers als een belangrijke vernieuwing wordt omschreven. De gouden generatie van De Bruyne en Lukaku wordt langzaam aangevuld met een nieuwe generatie van Doku, Openda en Bakayoko, en in juni en juli op het WK kan die mix de basis vormen voor een goed toernooi.

WK-historie: de derde plaats van 2018 als hoogtepunt

België is een van de voetbalnaties met de langste WK-geschiedenis. Met deelname in 1930, het allereerste WK ooit in Uruguay, was België een van de oorspronkelijke dertien deelnemers. Daarna volgden veel meer toernooien, met onder meer kwartfinales in 1986 in Mexico en in 1994 in de Verenigde Staten. Het hoogtepunt kwam in 2018 in Rusland, onder bondscoach Roberto Martínez. De Rode Duivels werden derde, na een halve finale-uitschakeling tegen Frankrijk en een 2-0 zege op Engeland in de bronzen finale. Het was de beste prestatie van België op een WK aller tijden, en de bevestiging van de zogenoemde gouden generatie als wereldtop.

Daarna volgde een terugval. In 2022 in Qatar werd België in de groepsfase uitgeschakeld na nederlagen tegen Marokko en Kroatië, een prestatie die in heel België als een nationaal sportief drama werd beleefd. Op het EK 2024 in Duitsland volgde een achtste finale-uitschakeling tegen Frankrijk, en daarna werd Tedesco ontslagen. Voor het WK 2026 is de doelstelling helder: minimaal de tweede ronde, en bij voorkeur een knock-outzege of meer. De derde plaats van 2018 lijkt een te hoge ambitie voor deze opbouwperiode, maar een kwartfinale is binnen het bereik.

Eden Hazard, de assistent met legendestatus

Een bijzonder aspect van de Belgische staf is de aanwezigheid van Eden Hazard als assistent-coach. De voormalige aanvoerder, in eigen land verreweg de meest geliefde speler van de gouden generatie, beëindigde in 2023 zijn actieve loopbaan na zijn moeilijke periode bij Real Madrid. Op 35-jarige leeftijd koos hij in januari 2025 voor een nieuwe rol naast Garcia, een functie die in heel België met enthousiasme werd ontvangen. Hazard kent de spelersgroep van binnen, hij heeft persoonlijke relaties met De Bruyne, Lukaku en Courtois, en hij kan met zijn ervaring als topspeler de jongere generatie van Doku en Openda mentaal ondersteunen.

Voor Garcia is de aanwezigheid van Hazard zowel een symbolische als een praktische zegen. De Franse coach mist op clubniveau de directe lijn naar de Belgische voetbalcultuur, en Hazard vult precies dat in. In de Belgische pers wordt geregeld geschreven dat de combinatie van Garcia’s tactische rust en Hazard’s emotionele leiderschap de groep een nieuwe balans heeft gegeven. Of dat in juni en juli ook tot een sportief resultaat leidt, weten we straks. Maar de bondgenootschap van een Franse hoofdcoach en een Belgische legende-assistent is een combinatie waarin de Rode Duivels in elk geval met vertrouwen het toernooi ingaan.

Groep G: tegen Egypte, Iran en Nieuw-Zeeland

In Groep G heeft België een loting die op papier comfortabel oogt. Egypte is de Afrikaanse tegenstander, met Mohamed Salah als sterspeler. Iran is de Aziatische deelnemer onder Amir Ghalenoei. Nieuw-Zeeland is de Oceanische deelnemer, voor het eerst sinds zestien jaar weer op een WK. Voor België ligt de groepswinst op papier binnen handbereik, met als doelstelling negen punten uit drie wedstrijden.

Tactisch is het beeld voor Garcia duidelijk. Tegen Egypte in het openingsduel moet de toon worden gezet, met Salah als de man die geneutraliseerd moet worden. Tegen Iran in de tweede wedstrijd zal de Iraanse defensie compact zijn, en moet België via Doku en De Bruyne de openingen forceren. Tegen Nieuw-Zeeland in het slotduel kan Garcia bij voldoende voorsprong in de groep met een gedeeltelijk roterende selectie aantreden. In elk geval moet de eerste plaats in de groep worden gehaald, omdat dat in de achtste finale tegen een nummer twee van een andere poule de meest gunstige route biedt.

Programma: twee duels in de Verenigde Staten, één in Canada

Het Belgische programma in Groep G brengt de ploeg langs drie verschillende speelsteden en zelfs twee landen. De ouverture met Egypte is op maandag 15 juni om 21.00 uur Nederlandse tijd in Seattle, op het Lumen Field. Daarna gaat het op zondag 21 juni om 21.00 uur Nederlandse tijd naar Los Angeles, op het SoFi Stadium, voor het duel met Iran. Het slotduel met Nieuw-Zeeland volgt op vrijdag 26 juni om 05.00 uur Nederlandse tijd in Vancouver, op het BC Place Stadium.

Het programma in een overzicht:

• Maandag 15 juni, 21.00 uur Nederlandse tijd, Lumen Field in Seattle tegen Egypte. De ouverture, op een toegankelijk Europees tijdstip.
• Zondag 21 juni, 21.00 uur Nederlandse tijd, SoFi Stadium in Los Angeles tegen Iran. Het tweede duel, opnieuw op Europees prime-time tijdstip.
• Vrijdag 26 juni, 05.00 uur Nederlandse tijd, BC Place Stadium in Vancouver tegen Nieuw-Zeeland. Het slotduel, in de Nederlandse vroege ochtend.

Voor de Belgische en Nederlandse fan zijn de eerste twee Belgische wedstrijden uitstekend te volgen, beide om negen uur ’s avonds Nederlandse tijd. Het slotduel om vijf uur ’s nachts vraagt iets meer toewijding, maar de echte voetballiefhebber zal voor de Belgische ploeg zonder twijfel opblijven. In België en in de Belgische diaspora in Nederland, Frankrijk en Spanje zullen de cafés in juni opnieuw vol zitten.

Hoe ver kan België komen?

Bookmakers plaatsen België net buiten de absolute top van het toernooi, maar wel als een ploeg die de achtste finale ruim kan halen en die in de kwartfinale een ploeg het leven zuur kan maken. Een halve finale zoals in 2018 lijkt een te hoge ambitie, gezien de leeftijd van de gouden generatie en de verloren tijd onder Tedesco. Tegelijk is België met De Bruyne, Lukaku, Courtois en Doku een ploeg die op het juiste moment kan pieken, en die in elke wedstrijd uit het niets de tegenstander kan verrassen.

Veel zal afhangen van de fitheid van De Bruyne, die in zijn Napoli-seizoen een zware competitiestrijd heeft gedraaid en die in juni en juli zijn beste niveau moet kunnen tonen. Daarnaast is de fysieke conditie van Lukaku een belangrijke factor. Als beide grote namen in vorm zijn, en als Doku op de flank zijn klasse vasthoudt, ligt een kwartfinale binnen handbereik. Of een halve finale net buiten, weten we straks. Maar de Rode Duivels gaan met serieuze ambities op pad.

Het laatste avontuur van een generatie

Voor het Belgische volk is dit WK het toernooi waarin de gouden generatie haar laatste internationale optreden maakt. De Bruyne, Lukaku, Courtois en Vertonghen zijn allemaal over de dertig, en het is onwaarschijnlijk dat ze in 2030 in Spanje en Marokko opnieuw aanwezig zullen zijn. Voor heel Brussel, Antwerpen, Gent en Luik wordt de zomer van 2026 daarmee de kans om een afscheid te zien dat de geschiedenis ingaat. Het toernooi waarop Eden Hazard als assistent aan de zijlijn staat, terwijl zijn vroegere ploeggenoten op het veld nog één laatste verhaal proberen te schrijven.

Of dat verhaal eindigt in een kwartfinale, in een halve finale of in een eerdere uitschakeling, weten we pas in juni en juli. Maar onder Garcia is de Belgische ploeg op tijd in vorm gekomen, en met De Bruyne als spelmaker, Lukaku als spits en Doku als snelheidsbom kan het in elke wedstrijd het verschil maken. Op naar Seattle, naar Los Angeles, naar Vancouver, en naar het laatste avontuur van een generatie die het Belgische voetbal in tien jaar tijd compleet heeft veranderd.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.