De Verenigde Staten, op eigen bodem met Pulisic, Ream en de Argentijnse hand van Pochettino

Als een van de drie gastlanden van het WK 2026 staan de Verenigde Staten onder grote druk. Mauricio Pochettino bouwt sinds september 2024 aan een ploeg die in elke wedstrijd op eigen bodem voor een resultaat moet vechten. Met Christian Pulisic als sportief boegbeeld, Tim Ream als veteraan met de aanvoerdersband en een talentvolle generatie rond Tyler Adams, Weston McKennie en Folarin Balogun, wil de USMNT in eigen land voorbij de groepsfase komen.

Groep D · FIFA-positie #16 · 12e deelname

Op 26 mei 2026 maakte Mauricio Pochettino zijn definitieve selectie van 26 namen bekend voor het thuiswereldkampioenschap. De Verenigde Staten gaan voor de twaalfde keer in de geschiedenis naar een WK voetbal, en voor de eerste keer sinds 1994 doen ze dat als organiserend gastland. Sterker nog, omdat het toernooi door drie landen wordt gedeeld, met Canada en Mexico als de andere twee, is dit voor de Verenigde Staten een unieke positie waarin elf van de zestien speelsteden op het eigen grondgebied liggen. De druk op de selectie van Pochettino is daarmee groot.

Onder de Argentijnse bondscoach, in september 2024 aangesteld als opvolger van de ontslagen Gregg Berhalter, is de USMNT in twee jaar tijd bezig met een lastig wederopbouwproces. Voorbereidingswedstrijden tegen Europese topploegen hebben telkens hun zwakke plekken blootgelegd, en het is voor Pochettino een race tegen de klok om in juni 2026 een sportief overtuigend collectief op het veld te zetten. Met de iconische Christian Pulisic als sportief gezicht, Tim Ream als gepokte routinier met de aanvoerdersband en een verbazingwekkend talentvolle nieuwe generatie rond Tyler Adams, Weston McKennie en de van Engeland overgekomen Folarin Balogun, is er voldoende kwaliteit. Maar de vraag is of het kwartje op tijd valt.

Automatische plaatsing als gastland: een zegen en een vloek

De Verenigde Staten zijn als gastland van het WK 2026 automatisch geplaatst, en hebben daarmee de Concacaf-kwalificatie volledig overgeslagen. Een zegen, omdat de USMNT in 2017 nog pijnlijk werd uitgeschakeld in de kwalificatie voor het WK 2018 in Rusland na een sportief verlies tegen Trinidad & Tobago in de slotwedstrijd, en het is de wedstrijd die nog steeds als het zwartste moment van het moderne Amerikaanse voetbal wordt herinnerd. Een vloek, omdat de Concacaf-kwalificatie voor een ploeg als de Verenigde Staten een belangrijke meetlat is, en dat regelmatig spelen op het Mexicaanse Estadio Azteca en in de Centraal-Amerikaanse fortes een belangrijk onderdeel van de gewenning aan zwaar internationaal voetbal vormt.

Zonder kwalificatie heeft Pochettino zijn ploeg op een toernooimanier moeten bouwen via vriendschappelijke wedstrijden, de Concacaf Nations League en de Gold Cup. Op de Gold Cup 2025 bereikte de Verenigde Staten de finale, maar werd in een spannende wedstrijd in Houston met 2-1 verslagen door Mexico. Een nederlaag die in de Amerikaanse pers met gemengde gevoelens werd ontvangen, met enerzijds erkenning voor het feit dat een aantal sterspelers ontbrak, en anderzijds zorgen om de tactische en strategische aanpak van Pochettino. In maart 2026 volgden twee pijnlijke vriendschappelijke nederlagen tegen Europese topploegen: 2-5 thuis tegen België in Charlotte en 2-0 in Portugal. Op 31 mei 2026 stond de generale repetitie tegen Senegal in Charlotte op het programma.

Mauricio Pochettino, de Argentijn met de Europese carrière

Mauricio Pochettino, in 1972 geboren in Murphy in de Argentijnse provincie Santa Fe, was als speler een centrale verdediger met 22 caps voor Argentinië en deelname aan het WK 2002 in Zuid-Korea en Japan. Hij speelde voor onder meer Newell’s Old Boys, Espanyol, PSG en Bordeaux, en zijn loopbaan als trainer begon in 2009 bij Espanyol. Daarna volgde Southampton (waar hij in 2013 met de Engelse club in de Premier League een sensationeel seizoen draaide), Tottenham Hotspur (waar hij in 2019 de Champions League-finale haalde tegen Liverpool), Paris Saint-Germain (waar hij in 2022 de Franse titel won), en Chelsea (waar hij in 2023-24 vijfde werd).

In september 2024 werd Pochettino door de Amerikaanse voetbalbond US Soccer aangesteld als bondscoach, in de nasleep van het Copa América-debacle. De Verenigde Staten waren op de Copa América 2024 in de groepsfase blijven steken, en Gregg Berhalter werd ontslagen. Pochettino, die al jaren als een van de meest gerespecteerde namen in de Europese topcompetities gold, was een unieke aanstelling. Hij is een van de weinige bondscoaches op dit WK met top-vier Champions League-ervaring, en zijn aanstelling werd in heel Amerika als een belangrijk signaal van ambitie geïnterpreteerd. Volgens Italiaanse media wordt hij na het WK 2026 weer in verband gebracht met een terugkeer naar Europa, mogelijk bij AC Milan.

Christian Pulisic, het sportieve boegbeeld

Sportief boegbeeld is Christian Pulisic, in 1998 geboren in Hershey in Pennsylvania uit een familie met Kroatische roots. Met 84 interlands op zijn naam en 32 interlandgoals is hij de topscorer aller tijden van de Amerikaanse selectie. Zijn loopbaan begon op zijn 15e in de jeugd van Borussia Dortmund, hij maakte op zijn 17e zijn Bundesliga-debuut, en in 2019 maakte hij de overstap naar Chelsea voor 64 miljoen euro. Sinds zomer 2023 speelt hij voor AC Milan in de Italiaanse Serie A, waar hij in zijn eerste seizoen 12 doelpunten en 11 assists noteerde.

Het seizoen 2025-26 bij Milan was wat minder overtuigend, met 8 doelpunten en 4 assists in de Serie A en een doelpuntenproductie die in december 2025 stilviel. Voor het WK begint hij aan een reeks van 21 wedstrijden zonder doelpunt op clubniveau, en de Italiaanse pers heeft hem in de aanloop naar het WK kritisch gevolgd. Pochettino sprak in mei 2026 echter zijn vertrouwen uit: hij gaat scoren op het WK, was de inschatting van de Argentijnse bondscoach. Op zijn 27ste, in een fase van zijn loopbaan die in heel Amerika met grote verwachtingen wordt bekeken, gaat Pulisic naar zijn derde WK, na 2014 als jonge invaller en het WK 2022 onder Berhalter.

Tim Ream, de routinier met de aanvoerdersband

De aanvoerdersband op het WK ligt echter niet bij Pulisic, maar bij Tim Ream, in 1987 geboren in St. Louis. Op zijn 38ste is hij verreweg de oudste speler van de Amerikaanse selectie, en met zijn tweede WK-deelname na 2022 is hij de stille routinier achterin. Hij speelde tien jaar bij Fulham in de Engelse Premier League en Championship, was daar lange tijd aanvoerder, en sinds 2024 speelt hij in eigen land voor Charlotte FC in de MLS. Voor de Verenigde Staten heeft hij meer dan zeventig interlands op zijn naam.

Pochettino kondigde in maart 2026 aan dat Ream de aanvoerdersband op het WK gaat dragen, een keuze die in heel Amerika met respect werd ontvangen. Pulisic blijft het sportieve gezicht en de leider in de aanvalslijn, maar Ream draagt de band als oudgediende in de kleedkamer en op het veld. Het is een interessante samenstelling, waarin de generatieverschillen tussen de 38-jarige veteran en de 27-jarige supersster een werkbare balans moeten vormen. Voor Pochettino is Ream in de centrale verdediging vermoedelijk de partner van Chris Richards van Crystal Palace, een combinatie van ervaring en jeugdige hardheid.

Tyler Adams, Weston McKennie en het Europese middenveld

Op het middenveld beschikt Pochettino over een groep spelers die in de Europese topcompetities actief zijn. Tyler Adams, in 1999 geboren in Wappingers Falls in New York, is de balverdelende middenvelder. Hij speelde voor RB Leipzig in de Bundesliga, daarna voor Leeds United in de Premier League, en sinds 2024 voor Bournemouth in de Premier League. Op het WK 2022 was hij op zijn 23ste al aanvoerder van de Amerikaanse ploeg, en in heel Amerika wordt hij gezien als een toekomstige bandhouder voor langere periode. Weston McKennie, in 1998 geboren in Little Elm in Texas, speelt sinds 2020 voor Juventus in de Italiaanse Serie A en is daarmee al meer dan een halve decennium in de Europese top.

Malik Tillman van Bayer Leverkusen is de derde Europees gevestigde middenvelder en de speler die onder Pochettino de meeste indruk heeft gemaakt, met drie interlandgoals in twee jaar. Hij speelde eerder voor Bayern München (jeugd), Rangers in Schotland en PSV in de Eredivisie. Naast Tillman is Giovanni Reyna van Borussia Mönchengladbach de creatieve regisseur, een talentvolle middenvelder van wie de loopbaan door blessures regelmatig werd onderbroken. Op zijn 23ste gaat hij naar zijn tweede WK.

Folarin Balogun en de aanvalsstaf

In de spits speelt Pochettino vermoedelijk met Folarin Balogun, in 2001 geboren in New York maar opgegroeid in Londen na een verhuizing van zijn Nigeriaans-Amerikaanse familie. Hij speelde in de jeugd van Arsenal in de Premier League, koos in 2023 voor de Verenigde Staten boven Engeland en Nigeria, en speelt sinds 2023 voor AS Monaco in de Franse Ligue 1. Op zijn 24ste gaat hij naar zijn eerste WK, en in Amerika wordt hij gezien als de potentiële opvolger van Clint Dempsey en Jozy Altidore in de Amerikaanse aanvalsstaf.

Naast Balogun beschikt Pochettino over Ricardo Pepi van PSV in Eindhoven, een Texaanse spits van Mexicaanse afkomst die in de Eredivisie met grote regelmaat scoort. Timothy Weah, de in Brooklyn geboren zoon van Liberiaanse legende en huidige president George Weah, speelt sinds 2024 voor Olympique Marseille in de Franse Ligue 1. Brenden Aaronson van Leeds United en Haji Wright van Coventry City in de Engelse Championship zijn de aanvallende reserves.

Sergiño Dest en de Eredivisie-connectie

Op de rechterkant van de verdediging staat Sergiño Dest, in 2000 geboren in Almere uit een Amerikaans-Surinaamse vader en een Nederlandse moeder. Hij speelde in de jeugd van Ajax, debuteerde daar in 2019 in de Eredivisie, en koos in 2020 voor de Verenigde Staten boven Nederland. Hij speelde voor Barcelona in de Spaanse Primera División, AC Milan op huurbasis, en sinds 2023 voor PSV in Eindhoven, waar hij in 2024 en 2025 de Eredivisie-titel won. Voor Pochettino is hij in elke wedstrijd onbetwist als rechtsachter.

Op de linkerkant staat Antonee Robinson van Fulham, een routinier in de Premier League. Het is interessant dat de Verenigde Staten in 2026 met twee PSV-spelers in de selectie staan, namelijk Dest en Pepi, terwijl bij Crystal Palace Chris Richards in 2025 de FA Cup en de Community Shield won, een prestatie die in heel Amerika met trots werd gevierd. De Amerikaanse selectie van 2026 heeft daarmee een sterk Europees signatuur, met 24 van de 26 spelers in buitenlandse competities actief.

De speelstijl: pressing en positiespel

Onder Pochettino speelt de Verenigde Staten in een 4-3-3 of een 4-2-3-1, met de typische Pochettino-elementen: hoog drukken in de positiefase van de tegenstander, snel naar de afronding gaan, en met veel loopvermogen op het middenveld. Het is een speelstijl die in zijn jaren bij Southampton en Tottenham als handelsmerk gold, en die hij nu probeert te implementeren in een Amerikaanse selectie die met deze tactiek minder vertrouwd is. De voorbereiding is daarom dubbel: tactisch overdragen wat hij wil zien, en de spelers fysiek in de juiste vorm krijgen voor 90 minuten lang hoog drukken in de Amerikaanse zomer.

Het probleem op de Gold Cup 2025 en in de oefenwedstrijden van maart 2026 was dat het pressplan vaak werd doorbroken in de cruciale momenten. Tegen België in Charlotte werd in de eerste helft door een ontbinding van de defensieve organisatie tot 0-3 achter gekomen, een achterstand die niet meer werd weggewerkt. Tegen Portugal in Estoril werd in de tweede helft door pijnlijke teamtactische fouten 0-2 verloren. Voor Pochettino is de tactische opdracht om in een aantal weken voor het WK de balans te vinden tussen druk zetten en de defensieve organisatie stevig houden. De vriendschappelijke wedstrijd tegen Senegal op 31 mei 2026 in Charlotte was de generale repetitie.

WK-historie: van de bronzen medaille van 1930 tot het 1-0 van 1950

De Verenigde Staten spelen op dit toernooi hun twaalfde WK. De geschiedenis begon op de meest verrassende manier: op het allereerste WK van 1930 in Uruguay haalde de Verenigde Staten de halve finale, waar van Argentinië werd verloren met 6-1. Een derde plaats op de eindrangschikking, die in de FIFA-statistieken nog steeds als het beste resultaat van de Amerikaanse voetbalbond geldt. In 1934 volgde een snelle uitschakeling in de openingsronde tegen Italië, en daarna duurde het tot 1950 voordat de Verenigde Staten zich opnieuw plaatsten.

Op het WK 1950 in Brazilië schreef de Verenigde Staten een van de meest legendarische opzienbarende prestaties uit de WK-geschiedenis. In Belo Horizonte werd Engeland, de regerend Engelse meester van het wereldvoetbal, met 1-0 verslagen door een doelpunt van Joe Gaetjens in de 38e minuut. Een wedstrijd die in de Engelse pers later The Miracle on Grass werd genoemd, en die in de Amerikaanse voetbalgeschiedenis als het iconische moment van vóór de moderne era geldt. Na een lange afwezigheid kwam de doorbraak in 1990 en 1994, waarin de Verenigde Staten als gastland op de Rose Bowl in Pasadena de achtste finale haalden. Op het WK 2002 in Zuid-Korea en Japan werd de kwartfinale gehaald, onder Bruce Arena, met onder andere Brad Friedel, Brian McBride en Claudio Reyna.

Recente edities waren wisselvallig: achtste finales in 2010 en 2014, gemiste kwalificatie in 2018, en de achtste finale van 2022 in Qatar, waarin tegen Nederland met 3-1 werd verloren (twee treffers van Memphis Depay en een treffer van Daley Blind, voor de Verenigde Staten Haji Wright tegen). Voor Tim Ream en Christian Pulisic was de WK 2022 hun eerste grote ervaring, en in 2026 keren ze allebei terug. Sergiño Dest miste het WK 2022 door een schorsing.

Groep D: tegen Paraguay, Australië en Turkije

In Groep D heeft de Verenigde Staten een loting waar in de Amerikaanse pers vrij positief over werd gesproken. Paraguay is voor het eerst sinds 2010 terug op een WK, met aanvoerder Gustavo Gómez van Palmeiras en de jonge Julio Enciso. Australië is voor de zesde keer op rij van de partij, onder de oud-Hiddink-pupil Tony Popovic. Turkije is voor het eerst sinds 2002 weer terug op een WK, met de jonge sterren Arda Güler en Kenan Yıldız onder Vincenzo Montella.

Tactisch is het beeld voor Pochettino duidelijk. Tegen Paraguay op de openingsdag van het WK in Los Angeles moet meteen een resultaat worden gehaald, met de wetenschap dat een goede start het hele toernooi kan kleuren. Tegen Australië in Seattle op de tweede speeldag wordt verwacht dat de USMNT de wedstrijd vanaf de eerste minuut naar zich toetrekt. Tegen Turkije in het slotduel in Los Angeles komt het op de mentaliteit aan, met de wetenschap dat de doorgang naar de tweede ronde dan vermoedelijk al binnen handbereik ligt. Voor de Verenigde Staten is een groepswinst de minimale ambitie, met als doel om in eigen land voorbij de achtste finale te komen.

Programma: Los Angeles, Seattle en weer Los Angeles

Het Amerikaanse programma in Groep D brengt de ploeg langs twee speelsteden aan de westkust van de Verenigde Staten. De openingswedstrijd met Paraguay is op vrijdag 12 juni om 03.00 uur Nederlandse tijd in Los Angeles, op het SoFi Stadium. Een wedstrijd die feitelijk op de openingsdag van het hele WK valt, een dag na de officiële openingswedstrijd in Mexico-Stad. Daarna gaat het op vrijdag 19 juni om 21.00 uur Nederlandse tijd naar Seattle, op het Lumen Field, voor het duel met Australië. Het slotduel met Turkije volgt op donderdag 25 juni om 04.00 uur Nederlandse tijd, opnieuw op het SoFi Stadium in Los Angeles.

Het programma in een overzicht:

• Vrijdag 12 juni, 03.00 uur Nederlandse tijd, SoFi Stadium in Los Angeles tegen Paraguay. De openingswedstrijd diep in de Nederlandse nacht.
• Vrijdag 19 juni, 21.00 uur Nederlandse tijd, Lumen Field in Seattle tegen Australië. De tweede wedstrijd op een gunstig uur voor de Nederlandse fan.
• Donderdag 25 juni, 04.00 uur Nederlandse tijd, SoFi Stadium in Los Angeles tegen Turkije. Het slotduel diep in de Nederlandse nacht.

Voor de Amerikaanse fan zijn de tijden in juni 2026 perfect. De wedstrijd in Los Angeles tegen Paraguay valt op de westkust op vrijdagavond om 18.00 uur Pacific Time, prime time voor een vrijdagavond. Tegen Australië in Seattle is het 12.00 uur lokaal op een vrijdagmiddag, en tegen Turkije op donderdag opnieuw 19.00 uur Pacific Time. De drie wedstrijden van de USMNT zijn daarmee op de westkust tijdens primetime te zien, en in 11 speelsteden door de hele Verenigde Staten zijn er watch parties georganiseerd. Op de oostkust, met name in New York, Boston, Philadelphia en Miami, is het drie uur later (21.00 of 22.00 uur lokale tijd).

Hoe ver kan de Verenigde Staten komen?

Bookmakers plaatsen de Verenigde Staten als favoriet voor de groepswinst in Groep D, gevolgd door Turkije, Paraguay en Australië. De USMNT staat op FIFA-positie 16 in mei 2026, ruim boven de andere drie ploegen. Voor Pochettino is een achtste finale de minimale doelstelling, en met de loting van Groep D wordt door de Amerikaanse pers een tweede ronde realistisch geacht. Met als ambitie om in 2026 voor het eerst sinds 2002 weer voorbij de achtste finale te komen, en met de droom van een halve finale of zelfs een finale op eigen bodem in de New York-omgeving op zondag 19 juli.

Veel zal afhangen van de vorm van Pulisic, op wie de creatieve last in het Amerikaanse aanvalsspel rust. Als hij na zijn 21-wedstrijden-zonder-doelpunt-reeks op clubniveau weer naar zijn beste niveau kan groeien, en als Balogun en Pepi in de spits voor het juiste werk zorgen, ligt de tweede ronde binnen handbereik. Als Pochettino de defensieve organisatie rond Ream en Richards stabieler maakt dan in maart 2026 het geval was, kan de USMNT ook tegen een sterkere tegenstander in de achtste finale een resultaat halen. Een halve finale ligt naar de mening van de Amerikaanse pers buiten het realistische bereik, maar het thuispubliek kan in elke wedstrijd een verschil maken.

De druk van het gastland, en de zoektocht naar het juiste antwoord

Voor de Amerikaanse voetbalbond is dit WK een gelegenheid van historische omvang. Het is de tweede keer in de geschiedenis dat de Verenigde Staten een WK organiseren, na 1994 onder leiding van Alan Rothenberg. Op dat toernooi maakte Bora Milutinović met de USMNT de achtste finale, en daarna groeide het Amerikaanse voetbal in een gestaag tempo. In 1996 werd de MLS opgericht, in 2006 won Bruce Arena de Gold Cup, en in 2010 plaatste de USMNT zich onder Bob Bradley voor de achtste finale van Zuid-Afrika.

Onder Pochettino, de eerste niet-Amerikaanse bondscoach met top-vier Champions League-ervaring, is de USMNT in 2026 in een fase waarin het zoekt naar de volgende stap. Met Pulisic als boegbeeld, Ream als ervaren bandhouder, Adams en McKennie als Europees gestaalde middenvelders, en met een nieuwe generatie rond Balogun, Tillman en Reyna, gaat de Verenigde Staten naar het WK met de hoogste verwachtingen sinds 1994. In juni en juli 2026 moet daar in Los Angeles, Seattle en mogelijk verder het bewijs van komen. De druk van het gastland is groot, maar zo is het potentieel ook. Het wachten is op het juiste antwoord van Pochettino’s elftal.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.