Japan, de reuzendoder die meer wil dan verrassen

Japan plaatste zich als eerste niet-gastland ter wereld voor het WK 2026 en draait al jaren mee op het hoogste podium. Onder Hajime Moriyasu, de eerste Japanse coach ooit die na een WK aanbleef, willen de Samurai Blue de erfenis van 2022 voortzetten en voorbij de achtste finale komen, een grens die nog nooit werd geslecht.

Groep F · FIFA-positie #18 · 8e WK-deelname op rij

Op donderdag 15 mei 2026 maakte bondscoach Hajime Moriyasu zijn definitieve selectie van 26 namen bekend. Japan keert voor de achtste keer op rij terug op een wereldkampioenschap voetbal, een statistiek waar geen ander Aziatisch land bij in de buurt komt. Voor de Japanse voetbalbond is dit toernooi de gelegenheid om eindelijk voorbij de achtste finale te komen, een grens die in zes eerdere knock-outdeelnames niet kon worden geslecht.

De Samurai Blue arriveert in Noord-Amerika met meer zelfvertrouwen dan ooit. Op het WK van 2022 in Qatar veroorzaakte de ploeg twee sensaties door in de groepsfase Duitsland (2-1) en Spanje (2-1) te verslaan. Pas in de achtste finale moesten de Japanners op strafschoppen buigen voor Kroatië, dat later op datzelfde toernooi nog derde zou worden. Vier jaar later zit de erfenis van die overwinningen nog in de groep, met Moriyasu nog steeds aan het roer en met spelers als Wataru Endō, Takefusa Kubo en Daichi Kamada die op hun beste niveau zijn.

Eerste niet-gastland geplaatst, na de 2-0 op Bahrein in maart 2025

Het verhaal van de Japanse kwalificatie kreeg een vroege climax. Op donderdag 20 maart 2025 versloeg Japan in Saitama Bahrein met 2-0, dankzij doelpunten van Daichi Kamada en Takefusa Kubo in de tweede helft. Met die zege werd de Samurai Blue de eerste nationale ploeg ter wereld die zich plaatste voor het WK 2026, na de drie gastlanden Canada, Mexico en de Verenigde Staten. Drie wedstrijden voor het einde van de Aziatische kwalificatiegroep was de plaatsing al definitief, een prestatie die in heel Azië en in de Aziatische voetbalbond AFC met respect werd ontvangen.

De rest van de kwalificatie verliep zonder spanning. In de derde ronde van de Aziatische kwalificatie was Japan ingedeeld in Groep C, samen met onder meer Bahrein, Indonesië, China, Saudi-Arabië en Australië. De Japanners domineerden de groep van de eerste tot de laatste wedstrijd. Moriyasu kon vroegtijdig experimenteren met opstellingen, jongere spelers laten invallen en jeugd uit de J1 League ervaring opdoen. Op het moment van schrijven was Japan al meer dan een jaar in volle voorbereiding op het WK, met als kalme rust de wetenschap dat de plaatsing nooit op het spel stond.

Hajime Moriyasu, de eerste coach ooit die aanbleef na een WK

Achter het Japanse succes staat een bondscoach met een eigen verhaal. Hajime Moriyasu, in 1968 geboren in Shizuoka, werd in 2018 aangesteld als opvolger van Akira Nishino. Hij leidde de Samurai Blue naar de finale van de AFC Asian Cup 2019, waarin Qatar te sterk bleek, en naar de achtste finale van het WK 2022 in Qatar, met daarin de spectaculaire zeges op Duitsland en Spanje. Na dat WK werd hij de eerste Japanse coach in de geschiedenis die na een WK in functie bleef. Een nieuwe contractverlenging in 2024 verbond hem definitief tot na het WK 2026 aan de Samurai Blue.

Moriyasu’s tactiek is in heel Azië en op het hoogste internationale niveau bekend. Een 4-3-3 die in het verdedigen omschakelt naar een 5-4-1 met een centrale verdediger erbij, vraagt veel van zijn buitenspelers en backs. De Japanse ploeg leeft op snelle omschakelingen, op druk in de zone direct rond de bal en op de individuele klasse van Kubo en Kamada in de voorhoede. Op een WK heeft die aanpak in 2022 al laten zien dat hij tegen elke tegenstander werkt, en in juni en juli zal Moriyasu daar opnieuw op leunen. Tegen Nederland en Zweden komt het er vooral op aan om in de slotfase scherp te blijven.

Wataru Endō, de aanvoerder en balverdeler bij Liverpool

Op het veld is Wataru Endō de stille leider. De 33-jarige balverdelende middenvelder van Liverpool, sinds 2023 actief op Anfield na zijn periode bij VfB Stuttgart, draagt de aanvoerdersband en is de tactische motor van de ploeg. Bij Liverpool speelt hij sinds zijn doorbraak in 2024-25 een belangrijke rol, en in de Engelse Premier League heeft hij zijn klasse meerdere keren bevestigd. Voor Japan is hij de speler die in elke wedstrijd de duels wint en die op het juiste moment de bal naar Kubo of Kamada weet door te geven.

Naast Endō op het middenveld vinden we Ao Tanaka, de middenvelder die in 2024 promoveerde met Leeds United naar de Engelse Premier League, en het belangrijkste talent van het Japanse middenveld. Kubo opereert vermoedelijk op de rechterflank, met Ritsu Dōan (Eintracht Frankfurt) op de linkerflank. Een vierde middenvelder, Junya Itō, speelt sinds zijn vertrek uit Frankrijk bij Genk in de Belgische Pro League. Het is een middenveld dat technisch op een hoog niveau staat, en dat in elke wedstrijd het tempo van het Japanse spel kan dragen.

Takefusa Kubo, de Real Sociedad-ster en Japanse Messi

De sterspeler van Japan is Takefusa Kubo. De 25-jarige rechtsbuiten van Real Sociedad in de Spaanse LaLiga heeft een loopbaan achter de rug die al jaren in heel Europa wordt gevolgd. Op zijn tiende ging hij al naar de jeugdopleiding van FC Barcelona, voordat hij na een sancties-issue van de FIFA moest terugkeren naar Japan. Daar speelde hij in de jeugd van FC Tokyo, voordat hij in 2019 alsnog naar Real Madrid kwam. Na verhuren bij meerdere La Liga-clubs landde hij in 2022 definitief bij Real Sociedad, waar hij sindsdien als vaste basisspeler een sleutelrol vervult.

Bij Real Sociedad speelt hij vanaf de rechterflank, met de vrijheid om naar binnen te trekken en zijn linkerbeen te gebruiken. Voor Japan vervult hij dezelfde rol, en in de kwalificatiewedstrijd tegen Bahrein in maart 2025 was hij de man die met een mooi doelpunt de plaatsing definitief beklonk. Voor Moriyasu is hij de speler die in elke wedstrijd een individuele actie kan plaatsen, en de Japanse pers vergelijkt hem geregeld met de oudere Hidetoshi Nakata, de iconische middenvelder die in de jaren negentig en tweeduizend de Japanse voetbalvlag in Europa hoog hield. Op het WK is dit zijn tweede deelname na 2022, en hij wil dit keer langer dan de achtste finale meedoen.

De Eredivisie-as: vijf Japanners in Nederland

Een opvallend aspect van de Japanse selectie is de aanwezigheid van maar liefst vijf spelers uit de Nederlandse Eredivisie. Bij Ajax spelen centrale verdediger Kō Itakura en rechtsback Takehiro Tomiyasu. Bij Feyenoord vinden we centrale verdediger Tsuyoshi Watanabe en spits Ayase Ueda, die met 16 doelpunten ook topscorer aller tijden van de huidige selectie is. Daarnaast speelt aanvaller Kōki Ogawa bij NEC in Nijmegen.

Voor de Nederlandse voetbalvolger geeft die aanwezigheid van bekende namen in de Eredivisie een extra reden om de openingswedstrijd van Oranje tegen Japan op zondag 14 juni te volgen. Itakura en Tomiyasu kennen Van Dijk en de andere Nederlandse internationals van uitwisselingen in de Champions League, en de Eredivisie-as geeft Moriyasu het tactische voordeel dat zijn verdedigers in de regel zijn gewend aan een speelstijl die in heel Noord-Europa goed is doorgesijpeld. Op clubniveau staan deze spelers week in week uit tegenover spelers als Brian Brobbey of Sem Steijn, en dat clubritme nemen ze mee naar het nationale elftal.

Kamada, Dōan en de Bundesliga-as

Naast de Eredivisie-as heeft Japan ook een opvallend Bundesliga-aanwezigheid, met zes spelers in de Duitse competitie. Daichi Kamada, de aanvallende middenvelder die in 2024 naar Crystal Palace verhuisde na zijn periode bij Eintracht Frankfurt, is een van de bekendste namen. Hij scoorde de openingstreffer in de kwalificatie tegen Bahrein, en zijn techniek in de zestien meter is een wapen waar Moriyasu in elke wedstrijd op rekent. Ritsu Dōan, de buitenspeler van Eintracht Frankfurt, was in 2022 al de man die het Japanse doelpunt maakte in de zeges op Duitsland en Spanje, en is op de linkerflank een vaste basisspeler.

Centrale verdediger Hiroki Itō speelt sinds 2024 bij Bayern München, en jonge balverdeler Kaishū Sano (Mainz 05) is met een marktwaarde van 40 miljoen euro de duurste van de Japanse selectie. Doelman Zion Suzuki (Parma, in de zomer van 2024 verhuisd uit Sint-Truiden) is de eerste keus onder de lat, op zijn 23ste al uitgegroeid tot een vaste basisspeler in de Italiaanse Serie A. Het is een selectie waarin geen enkele speler in zijn ontwikkeling stilstaat, en die in elke wedstrijd zijn klasse kan bewijzen.

Yūto Nagatomo als symbool van een hele generatie

Een bijzondere naam in de selectie is Yūto Nagatomo. De inmiddels 39-jarige linksback van FC Tokyo is met 144 interlands de meest ervaren speler van de Japanse selectie, en zit op zijn vijfde WK. Hij speelde op het WK van 2010 in Zuid-Afrika, 2014 in Brazilië, 2018 in Rusland en 2022 in Qatar, en is in heel Japan een nationaal icoon. Bij Inter Milaan was hij tussen 2011 en 2018 een vaste basisspeler in de Italiaanse Serie A, en zijn ervaring op het allerhoogste Europese clubniveau heeft hij meegenomen naar het nationale elftal.

Voor Moriyasu is zijn aanwezigheid in de selectie een symbolisch gebaar van respect voor wat Nagatomo voor het Japanse voetbal heeft betekend. Op het veld zal hij vermoedelijk niet vaak in actie komen, met jongere flankspelers die op clubniveau in een hoger tempo opereren. Maar in de kleedkamer, op het trainingsveld en bij de uitleg aan de jongere spelers vervult hij een rol die geen andere internationale ploeg kan inzetten. Vijf WK’s voor één speler, dat is een statistiek waar zelfs een Messi of een Ronaldo aan moet voldoen. Voor Japan is Nagatomo het symbool van de hele generatie die het Aziatische voetbal in de afgelopen vijftien jaar op het wereldpodium heeft gezet.

WK-historie: zes opeenvolgende deelnames, telkens de groepsfase

Japan speelt op dit toernooi zijn achtste WK-deelname op rij sinds 1998, een prestatie waar geen ander Aziatisch land bij in de buurt komt. Het zou tot 1998 in Frankrijk duren voordat de Samurai Blue voor het eerst op een WK verscheen. Dat debuut werd geen succes, met drie nederlagen in de groepsfase, maar in 2002 in eigen land en Zuid-Korea bereikte Japan voor het eerst de tweede ronde. In de achtste finale verloor de ploeg toen van Turkije met 1-0. Zes jaar later, in 2010 in Zuid-Afrika, herhaalde zich het verhaal: tweede ronde gehaald, achtste finale verloren, dit keer van Paraguay op strafschoppen.

In 2018 in Rusland kreeg Japan de meest pijnlijke achtste finale van zijn geschiedenis te verwerken. Tegen België stond de ploeg in de 73e minuut met 2-0 voor, maar de Belgen kwamen terug op 2-2 en wonnen het duel in de laatste seconde via een treffer van Nacer Chadli na een snelle counter. Een nederlaag die in heel Japan dagenlang werd nabesproken. In 2022 in Qatar volgden dan de iconische zeges op Duitsland en Spanje, voordat Kroatië in de achtste finale op strafschoppen te sterk bleek. Vier achtste finales op rij, vier keer uitschakeling. Doorbreken naar de kwartfinale is in 2026 de absolute doelstelling.

Groep F: tegen Oranje, Zweden en Tunesië

In Groep F heeft Japan een loting die mogelijkheden biedt voor doorgang naar de tweede ronde. Nederland, de gedoodverfde groepswinnaar onder Ronald Koeman, is op papier favoriet. Zweden, met spitsenduo Alexander Isak en Viktor Gyökeres, biedt de andere serieuze concurrentie voor de tweede plek. Tunesië, de Afrikaanse muur die in de kwalificatie geen tegendoelpunt slikte, is op papier de zwakste broeder maar in een dichte wedstrijd een lastige tegenstander.

Tactisch is het beeld voor Moriyasu helder. Tegen Nederland in het openingsduel kan Japan zonder druk spelen, met als doelstelling om Van Dijk te frustreren en op de omschakeling toe te slaan. Tegen Tunesië in de tweede wedstrijd moet de Japanse opbouw geduldig de muur openbreken, met Kubo en Kamada die het verschil moeten maken. Tegen Zweden in het slotduel kan het over de tweede plek in de groep gaan, en met Endō tegenover Bergvall en Itakura tegenover Isak ligt een mogelijk doelpuntrijke uitvechtwedstrijd op tafel. Vier punten in de groep moeten genoeg zijn voor doorgang naar de achtste finale, ofwel rechtstreeks ofwel via de beste nummer drie.

Programma: Dallas tweemaal en Monterrey ertussenin

Het Japanse programma in Groep F brengt de ploeg langs twee verschillende speelsteden. De ouverture met Nederland is op zondag 14 juni om 22.00 uur Nederlandse tijd in Dallas, op het AT&T Stadium. Daarna gaat het op zaterdag 20 juni om 06.00 uur Nederlandse tijd naar Monterrey, op het Estadio BBVA, voor het duel met Tunesië. Het slotduel met Zweden volgt op donderdag 25 juni om 01.00 uur Nederlandse tijd, opnieuw in het AT&T Stadium in Dallas.

Het programma in een overzicht:

• Zondag 14 juni, 22.00 uur Nederlandse tijd, AT&T Stadium in Dallas tegen Nederland. Het Europese prime-time tijdstip van de groep, met Itakura en Tomiyasu tegenover hun Eredivisie-tegenstanders.
• Zaterdag 20 juni, 06.00 uur Nederlandse tijd, Estadio BBVA in Monterrey tegen Tunesië. De wedstrijd waarin Japan de Tunesische muur moet openbreken.
• Donderdag 25 juni, 01.00 uur Nederlandse tijd, AT&T Stadium in Dallas tegen Zweden. Het slotduel, mogelijk om de tweede plek in de groep.

Voor de Nederlandse fan is het openingsduel met Oranje op een uitstekend tijdstip gepland. De andere twee wedstrijden vragen iets meer toewijding. Voor de Japanse aanhang, met grote gemeenschappen in onder meer Tokyo en in Amerikaanse steden als Los Angeles en San Francisco, vallen de wedstrijden op uiteenlopende tijden. Het ochtendpubliek in Japan voor de Tunesië-wedstrijd zal omvangrijk zijn, met de wedstrijd die om 13.00 uur lokale Japanse tijd begint.

Hoe ver kan Japan komen?

Bookmakers plaatsen Japan in de subtop van het toernooi, met als reële verwachting de tweede plek in Groep F en doorgang naar de achtste finale. Een vijfde achtste finale in zeven WK-deelnames lijkt waarschijnlijk, en de echte vraag is of Japan voor het eerst voorbij die achtste finale kan komen. Het ruimere format van 48 deelnemers verandert dat scenario niet, omdat Japan op kracht moet komen, niet via een nummer drie-positie. Een knock-outzege ligt theoretisch binnen handbereik, en zou in heel Azië voor uitzonderlijke euforie zorgen.

Veel zal afhangen van de vorm van Kubo en Kamada in de aanval, en van de defensieve stabiliteit van Itakura en Tomiyasu achterin. Als Japan haar reuzendoders-status van 2022 weet te vertalen naar consistentie over zes wedstrijden, is een kwartfinale niet onmogelijk. Een halve finale lijkt te hoog gegrepen, maar tegen een achtste finale-tegenstander uit een andere zware groep is een verrassing nooit uit te sluiten. De Japanners weten als geen ander dat ze in 2022 al twee wereldtoppers tegen de vlakte werkten, en die herinnering is in juni en juli aanwezig op het veld.

Voorbij de achtste finale, voor het eerst

Voor het Japanse volk is dit WK de gelegenheid om de muur van de achtste finale eindelijk te slechten. Vier opeenvolgende uitschakelingen in die fase, in 2002, 2010, 2018 en 2022, vormen een statistiek die in heel het Japanse voetbal als de openstaande rekening van een generatie wordt gezien. Onder Moriyasu, met de routine van Endō, de klasse van Kubo en het talent van Sano en Suzuki, beschikt de ploeg over de juiste mix van ervaring en jeugd om die rekening te vereffenen. In Tokyo, Osaka en Yokohama wordt op het toernooi met meer hoop gekeken dan in de aanloop naar 2022 het geval was.

Of die hoop in juli wordt beloond, weten we pas na de groepsfase en de achtste finale. Maar de Samurai Blue komt met de hele uitrusting die nodig is. Een bondscoach die geschiedenis schreef in Qatar, een aanvoerder die bij de Engelse landskampioen speelt, sterspelers in de Spaanse en Duitse top, en een verdedigingsblok met basisspelers van Ajax, Feyenoord en Bayern München. Het is een Japanse ploeg met meer Europese topclubs in haar selectie dan ooit, en met een rust die past bij een land dat acht keer op rij op het WK staat. In juni en juli moet daar in Dallas, Monterrey en mogelijk verder een nieuw hoofdstuk uit komen.

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.