Oude bekenden zijn terug op het WK: Noorwegen, Schotland, Oostenrijk, Turkije en Irak na lange afwezigheid

Voor vijf landen voelt het WK 2026 als een terugkeer naar het hoogste podium. Noorwegen, Schotland en Oostenrijk doen voor het eerst sinds Frankrijk 1998 weer mee. Turkije is er voor het eerst sinds Zuid-Korea en Japan 2002. En Irak speelt na veertig jaar weer een WK, voor het eerst sinds Mexico 1986. Vijf landen, vijf verhalen, en voor elk van hen geldt: alleen al meedoen is een feest.

Vijf oude bekenden · afwezigheden van 24 tot 40 jaar · drie landen sinds Frankrijk 1998

Het uitgebreide format van het WK 2026 met 48 deelnemers heeft naast vier debutanten ook een opvallende groep terugkomers opgeleverd. Vijf landen die al een tijd niet meer op een WK aanwezig waren, zijn terug van weggeweest. Noorwegen doet voor het eerst sinds Frankrijk 1998 weer mee, na 28 jaar wachten. Schotland is er ook voor het eerst sinds 1998, en hoopt eindelijk de groepsfase te overleven. Oostenrijk keert eveneens na 28 jaar terug op het hoogste podium. Turkije is voor het eerst sinds de iconische derde plek op het WK 2002 in Zuid-Korea en Japan weer van de partij, na 24 jaar afwezigheid. En Irak brengt het oudste verhaal mee: voor het eerst sinds Mexico 1986, na een afwezigheid van veertig jaar.

Voor de fans van deze landen is alleen de terugkeer al een feest. De rest is mooi meegenomen. Drie van de vijf zaten in 1998 in Frankrijk op hetzelfde toernooi, en hebben dus dezelfde 28-jarige stilte achter zich. Twee andere, Turkije en Irak, hebben elk een eigen verhaal van wat ze in de tussentijd hebben moeten doormaken. Wat ze gemeenschappelijk hebben, is de vreugde van weer aan tafel te mogen zitten bij de grote voetbalfamilies van de wereld.

Noorwegen: foutloze kwalificatie, met Haaland als boegbeeld

De grootste sensatie van de oude bekenden is misschien wel Noorwegen. De Scandinavische ploeg miste vier opeenvolgende WK’s en zes EK’s tussen 2000 en 2024, en in heel het land werd de afwezigheid van Erling Haaland op grote toernooien als een nationale frustratie ervaren. Onder bondscoach Ståle Solbakken, de oud-FC Kopenhagen-coach die sinds 2020 aan het roer staat, ging Noorwegen door de Europese WK-kwalificatie met acht zeges uit acht wedstrijden. Geen enkel punt verloren, geen enkele wedstrijd onbeslist.

Aanvoerder is Martin Ødegaard, de aanvallende middenvelder van Arsenal en sinds 2021 de leider van het Noorse middenveld. Maar het sportieve gezicht is Erling Haaland, de spits van Manchester City, in 2023 Champions League-winnaar en met 36 doelpunten in het Premier League-seizoen 2022-23 houder van een nieuw competitierecord. Op zijn 25ste gaat hij naar zijn eerste WK, en voor heel Noorwegen wordt het toernooi met grote verwachtingen tegemoetgezien. Op de flank speelt Antonio Nusa van RB Leipzig, en jong talent Oscar Bobb van Manchester City completeert een gevarieerde aanvalsstaf.

Schotland: na 28 jaar terug met de omhaal van McTominay

Schotland is het emotionele verhaal van de oude bekenden. Sinds Frankrijk 1998 zat het Tartan Army zonder WK-deelname, een afwezigheid van 28 jaar die in heel Glasgow en Edinburgh werd doorvoeld als een onmiskenbare leegte. De plaatsing kwam op een legendarische avond: dinsdag 18 november 2025 in Hampden Park, met een 4-2 zege op Denemarken. In de derde minuut zorgde Scott McTominay met een omhaal voor de iconische opening, een doelpunt dat sindsdien in heel Schotland tot legende is uitgegroeid. Bondscoach is Steve Clarke, al sinds 2019 aan het roer.

Aanvoerder is Andy Robertson van Liverpool, twee keer Premier League-kampioen (2020 en 2025) en Champions League-winnaar van 2019. Op zijn 32ste gaat hij naar zijn eerste WK. Het sportieve gezicht is McTominay zelf, die in 2024-25 met Napoli Italiaans landskampioen werd en werd uitgeroepen tot Serie A-MVP, de eerste Schot ooit met die titel. Op het middenveld John McGinn van Aston Villa, en het jonge talent is Ben Doak van Bournemouth (op huurbasis van Liverpool). Schotland is nog nooit voorbij de groepsfase van een WK gekomen in acht eerdere deelnames, en daar wil het Tartan Army nu doorheen breken.

Oostenrijk: Rangnick aan het roer, met Alaba en Sabitzer

Voor Oostenrijk is dit eveneens het eerste WK sinds Frankrijk 1998, een afwezigheid van 28 jaar. Toen was het Anton Polster die de Oostenrijkse aanval leidde, en op het EK 2008 op eigen bodem was er een terugkeer naar een groot toernooi, maar daarna duurde het lang voordat een WK-plaatsing weer in zicht kwam. Onder bondscoach Ralf Rangnick, de Duitse pressing-veteraan die sinds 2022 aan het roer staat, is Oostenrijk de afgelopen jaren uitgegroeid tot een gerespecteerde Europese subtopper.

Aanvoerder is Marko Arnautović, de 37-jarige aanvaller en topscorer aller tijden van de Oostenrijkse ploeg. Sterspeler is David Alaba van Real Madrid, in 2024 nog Champions League-winnaar voor de vijfde keer in zijn loopbaan. Op het middenveld Marcel Sabitzer van Borussia Dortmund en Konrad Laimer van Bayern München. Op het EK 2024 in Duitsland eindigde Oostenrijk verrassend bovenaan de groep voor Nederland en Frankrijk, en in 2026 hopen de Oostenrijkers op een achtste finale of meer.

Turkije: na 24 jaar terug met Güler, Yıldız en Çalhanoğlu

Turkije keert terug naar een WK voor het eerst sinds de iconische derde plek in Zuid-Korea en Japan 2002. Toen leidden Hakan Şükür, Rüştü Reçber en Tugay Kerimoğlu de Turken naar het brons, een prestatie die in heel Turkije tot op de dag van vandaag wordt gevierd. Onder bondscoach Vincenzo Montella, de Italiaan die sinds september 2023 aan het roer staat, plaatste Turkije zich via de Europese play-offs. Op 31 maart 2026 werd in Kosovo de finale gewonnen met 1-0 dankzij een treffer van Kerem Aktürkoğlu in de 53e minuut.

Aanvoerder is Hakan Çalhanoğlu, de balverdelende middenvelder van Internazionale en met meer dan honderd interlands de meest ervaren speler. Het sportieve verhaal zit echter bij twee twintigjarigen. Arda Güler van Real Madrid en Kenan Yıldız van Juventus zijn beide twintig jaar oud, en beide geboren na het laatste Turkse WK in 2002. Een symboliek die in heel Turkije met trots wordt aangehaald. Op het EK 2024 in Duitsland haalde Turkije onder Montella al de kwartfinale, na een 1-2 verlies tegen Nederland in Berlijn. Voor 2026 wordt een achtste finale als realistisch beschouwd.

Irak: na 40 jaar terug, dankzij een play-off-zege op Bolivia

Het langste wachten zat bij Irak. De Leeuwen van Mesopotamië, zoals het nationale elftal in Bagdad en Basra wordt genoemd, waren afwezig op een WK sinds Mexico 1986, een periode van veertig jaar. In de tussentijd doorstond het land de Iran-Irakoorlog (1980-1988), de eerste Golfoorlog (1991), de invasie van 2003, jaren van burgeroorlog en de strijd tegen Islamitische Staat (2014-2017). Tussendoor speelde het Iraakse nationale elftal vele jaren in het buitenland omdat thuiswedstrijden in eigen land niet mogelijk waren. Onder de Australische bondscoach Graham Arnold, in 2025 aangesteld na zijn opstappen bij de Australische nationale ploeg, is Irak terug op het WK.

De plaatsing kwam via de intercontinentale play-off in maart 2026, met een 2-1 zege op Bolivia in een wedstrijd die in heel Bagdad in spanning werd gevolgd. Aanvoerder is Aymen Hussein, de spits met meer dan zestig interlands op zijn naam. Het jonge talent is Ali Al-Hamadi, de aanvaller die in 2024 doorbrak bij AFC Wimbledon en sinds 2025 bij Ipswich Town speelt. Voor Irak is een eerste WK-zege ooit de droom, en in een loting met Frankrijk, Senegal en Noorwegen in Groep I wordt elke wedstrijd met spanning afgewacht. De Iraakse fans zien de deelname zelf al als een symbolisch herstel van het Iraakse voetbal.

Wat verbindt de vijf terugkomers?

De vijf landen hebben elk hun eigen verhaal van afwezigheid. Voor Noorwegen, Schotland en Oostenrijk was het de generatie sinds Frankrijk 1998 die telkens in de kwalificatie de boot miste, ondanks een aantal opvallende EK-deelnames in tussenliggende jaren. Voor Turkije was het de stilte na de iconische derde plek in 2002, met EK 2008 als kwartfinale en EK 2024 als kwartfinale tussen het laatste en het volgende WK. Voor Irak was het een opeenstapeling van politieke en militaire ellende die de plaatsing voor 2002, 2006, 2010, 2014, 2018 en 2022 onmogelijk maakte.

Wat ze met elkaar verbindt, is de symbolische lading van terugkomen. Voor de fans op de Ullevaal-tribunes in Oslo, op Hampden Park in Glasgow, in het Ernst-Happel-Stadion in Wenen, op de tribunes van Istanbul en bij de Iraakse landgenoten in Amman en Basra is dit toernooi het sluitstuk van een lange weg terug. Wat ook helpt: vier van de vijf landen brengen sterspelers van het hoogste internationale niveau mee, met Haaland en Ødegaard, McTominay en Robertson, Alaba en Sabitzer, en Çalhanoğlu en Güler. Alleen Irak doet het met spelers uit de Iraakse, Saoedische en lagere Europese competities. Maar ook voor hen geldt: alleen al meedoen is het feest.

Wat is voor elk land haalbaar?

Noorwegen heeft op papier de zwaarste ambitie. Met Haaland en Ødegaard mikt Solbakken op een kwartfinale, en de foutloze kwalificatie van acht zeges uit acht heeft het zelfvertrouwen tot het maximum gebracht. Schotland wil voor het eerst ooit voorbij de groepsfase komen, in een lastige groep met Brazilië, Marokko en Haïti. Oostenrijk mikt onder Rangnick op een achtste finale, met de Copa-Amerika-kampioen Argentinië als groepswinnaar van Groep J. Turkije hoopt op een achtste finale of beter, met Güler en Yıldız als de nieuwe gezichten van het Turkse voetbal. En Irak mikt op een eerste WK-zege ooit, in een zware Groep I met Frankrijk, Senegal en Noorwegen.

Voor alle vijf de oude bekenden is de terugkeer naar het WK een persoonlijke triomf van de voetbalbond en de fans. In de Noorse fjorden, op de Schotse tribunes, op de Weense pleinen, in de Turkse cafés en in de Iraakse straten wordt op het toernooi gerekend om een collectief gevoel van verbondenheid te beleven. Voor de bondscoaches Solbakken, Clarke, Rangnick, Montella en Arnold geldt: het werk dat ze de afgelopen jaren hebben gedaan, krijgt in juni en juli 2026 het podium waarop het hoort.

Lees verder

• Het elftal van Noorwegen
• Het elftal van Schotland
• Het elftal van Oostenrijk
• Het elftal van Turkije
• Het elftal van Irak
• Alle 48 deelnemende landen

Onafhankelijke fansite wk-voetbal-2026.nl. Standen, blessures en de definitieve selectie kunnen na publicatie nog veranderen.